ဆရာၾကီး

ျပီးခဲ.တဲ. ၾကာသပေတးေန. က စိတ္ထဲမွာ နည္းနည္း ဖုသြားတာရွိတယ္။ လြန္ခဲ.တဲ. ၆ လ ၇ လေလာက္ကတည္းက ၾကိဳးစားခဲ.ရတဲ. Group တစ္ခုက ကြန္ဖန္းျဖစ္သြားျပီ။စာခ်ဳပ္လက္မွတ္ထုိးဖုိ.ပဲက်န္ေတာ.တယ္။ အဲဒါကုိသိတဲ.Sales Manager ဆုိတဲ.အေကာင္က သူ.ကုိ အဲဒီကုမဏီေပးကုိင္ပါတဲ.။ ဘာျဖစ္လုိ.လည္းဆုိေတာ. သူကအာရဗစ္လုိတတ္ေတာ.ဆက္ဆံရတာပုိေကာင္းတယ္တဲ.(အမွန္က အဲဒီကုမဏီ Potential ျဖစ္တာသိလုိ.)။ ဒါေပမယ္. ၀င္ဖုိ.ရွိတဲ.Group ေတြနဲ.ပတ္သတ္တာေတြအားလုံး စာခ်ဳပ္ကိစၥေတြအားလုံးကုိ ျပီးေအာင္လုပ္ေပးပါတဲ.။ အားလုံးျပီးသြားရင္ေတာ.သူ.ကုိအဲဒီကုမဏီေပးပါတဲ.။ ခ်စ္ဖုိ.ေကာင္းလုိက္တာ။ အစကေနအဆုံး ကုိယ္က Relationship ကုိထူေထာင္ထားခဲ.ရတာ။ကြ်န္ေတာ္တုိ. ဟုိတယ္မွာ က Sales Manager နဲ. Sales Executive နဲ.ဘာမွမကြာဘူး။ အားလုံးအတူတူလုပ္ရတာခ်ည္းပဲ။ကြ်န္ေတာ္က Sales Executive မုိ.လုိ. Sales Manager တစ္ေယာက္ထက္ Target ကပုိေလ်ာ.သြားတာမ်ိဳးမရွိဘူး။ တစ္ခ်ိဳ.လေတြဆိုပုိေတာင္ပုိေနေသးတယ္။ ကုိင္ရတဲ. အေကာင္.(ကုမဏီ) အရည္အတြက္ က လည္း ဘာမွကြာဘူး။ ကြာတာလစာနဲ. အခြင္.အေရးပဲရွိတယ္။ Sales Manager ေတြအလုပ္လုပ္လားဆုိေတာ.လည္း ေကာင္းေကာင္းလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ အားလုံးက ညာ၀ါးေနၾကတာေတြ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ.က တစ္ေန.ကုိ Sales Call ၅ call ထြက္ရတယ္။ Sales Call ဆုိျပီး အိမ္ျပန္အိပ္တဲ.သူကအိပ္ ၊ ေန.လည္သြားခ်င္တဲ.ေနရာ သြားေနၾကတာပဲ။ခုနေျပာတဲ.ေကာင္အဆုိးဆုံး။ ကြ်န္ေတာ္လည္း တစ္ခါတစ္ေလလုပ္တာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းနဲ. အျပင္မွာသြားေတြ.တာမ်ိဳးတုိ.၊ ေရွာ.ပင္းေမာ ေတြေလ်ာက္သြားေနတာမ်ိဳးတုိ.လုပ္တာပဲ။ ဒါေပမယ္. အလုပ္ကုိေတာ. ပီျပင္ေအာင္လုပ္တယ္။ သူ.ေလာက္ေတာ.မဆုိးဘူး။ အဲဒီလုိ အလုပ္ကုိေကာင္းေကာင္းမလုပါေတာ.သူ.ရဲ. Production ေတြက်ေရာ ။ လကုန္ခါနီးရင္ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ.။ ငါဒီလ Revenueကဒီေလာက္ပဲရတယ္။ ဘာျဖစ္တယ္ညာျဖစ္တယ္ နဲ.။ ငါ.ကုိ မင္းအေကာင္.နည္းနညး္ေလာက္ေပးပါဆုိျပီးေတာင္းတယ္။ ကုိယ္ကေတာ.လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ အခ်င္းခ်င္းဆုိေတာ. ေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ္. လတုိင္းလတုိင္းဆုိေတာ. နည္းနည္းတင္းလာတယ္။ ကုိယ္အကူအညီေတာင္းရင္က်ေတာ.မေပးခ်င္ဘူး။ ငါမအားလုိ. ငါ.ဧည္.သည္ဟုိတယ္လာရင္ ခဏေလာက္ေတြ.ေပးပါ ဆုိတာမ်ိဳးကုိေတာင္ မကူညီႏုိင္ဘူး။ သူလည္းမအားဘူးဆုိတာခ်ည္းပဲ။ ျပီးရင္သူကခရက္ဒစ္က်ေတာ.လုိခ်င္တယ္။ မင္းဆီက ငါအေကာင္.ေတြေတာင္းထားတာ ဒါရုိက္တာကုိ မေျပာနဲ.ေနာ္ ဆုိျပီး ပိတ္ရတာအေမာ။ မေျပာပါဘူး။ အဲဒီေလာက္ ကေလးမဆန္ပါဘူး။ သူ.ကုိလည္း ဘာမွမေျပာပါဘူး။ ကုိယ္.ဘာသာကုိယ္ ဘေလာ.ဂ္မွာပဲ ေလ်ာက္ေရးတာ။အျပင္မွာေတာ.အားနာတယ္။ အခ်ိန္တန္ေတာ.အားလုံးထုိက္တန္တဲ.လမ္းကုိေလ်ာက္ၾကရမွာပဲ။ အပင္တစ္ပင္က ပန္းအုိးနဲ.မဆံ.ေအာင္ ၾကီးထြားေနရင္ သူနဲ.ထုိက္တန္တဲ.၊ပုိက်ယ္၀န္းတဲ.ေျမရွိတဲ. ေနရာကုိေရြ .ရမွာပဲ။ အပင္တစ္ပင္က အဲဒီပန္းအုိးထဲမွာပဲ ညဴိးႏြမ္းသြားမယ္ဆုိရင္လည္း သူ.ကုိပန္းအုိးထဲကေန ေရႊ.ႊ.ပစ္လုိက္ရမွာပါပဲ။ အဲဒီလုိလူမ်ိဳးေတြအေၾကာင္းကုိေျပာေတာ. ဖတ္ဖူးတဲ.အဂၤလိပ္ ပုံျပင္ေလးကုိသတိရတယ္။
ေခြးအတစ္ေကာင္ဟာ ေျမေခြးတစ္ေကာင္နဲ.ေတြ.ျပီးစကားေျပာတယ္။
" မင္းဘယ္ေလာက္ထိ ပညာသင္ခဲ.လည္း" လုိ. ေျမေခြးက ေမးတယ္။
အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္ ပညာ တစ္ပုိင္းတစ္စ ပဲသင္ခဲ.ရပါတယ္။ လုိ.ေခြးအကျပန္ေျပာတယ္။
ဒါဆုိဆုိငါက မင္းထက္ ၂ ဆ ေလာက္ပုိတတ္တယ္ကြ ၊ အခုအခ်ိန္က စျပီးမင္းငါ.ကုိဆရာၾကီးလုိ.ေခၚေပေတာ. လုိ.၀ံပုေလြကေျပာတယ္။
ကာခင္မွာပဲ ၾကမ္းၾကဳတ္ရက္စက္တဲ. က်ားၾကီးတစ္ေကာင္က ခ်ဳံပုတ္ေနာက္ကေနထြက္လာတယ္။
ေခြးအကေမးလုိက္တယ္။ " ကြ်န္ေတာ္တုိ.ဘာလုပ္ၾကမလဲဆရာၾကီး။"
ဒါေပမယ္. ဆရာၾကီး၀ံပုေလြမွာ ေၾကာက္လြန္းတဲ. အတြက္ စကားေတာင္မေျပာႏုိင္ဘူး။
က်ားၾကီးက ခုန္အုပ္ေတာ.မယ္.ဟန္ျပင္ရင္း ဘယ္သြားၾကမလုိ.လဲ ကြ လုိ. ဟိန္းေဟာက္ျပီး ေမးလုိက္တယ္။
ဒါနဲ. ေခြးအကအျမန္စဥ္းစားလုိက္ျပီး ..
"တကယ္ေတာ.ကြ်န္ေတာ္တုိ.ဟာ ဆရာၾကီးဆီကုိ လာျပီးအၾကံညဏ္ေတာင္းခံခ်င္လုိ.ပါခင္ဗ်ာ" လုိ. ေျပာလုိက္တယ္။ "ကြ်န္ေတာ္တုိ.ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ အျငင္းပြားစရာတစ္ခုျဖစ္ေနလို. ဆရာၾကီးရဲ. ထက္ျမက္တဲ. ညဏ္စြမ္းနဲ.မွသာလ်င္ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္မွာမုိ.ပါ" လုိ.ေျပာလုိက္တယ္။
က်ားၾကီးက သေဘာေခြ.သြားတယ္။ ဒါျဖင္. မင္းတုိ.ရဲ. အျငင္းပြားမွဳ က ဘာလဲ လုိ. ေအးေအးေဆးေဆးပဲ က်ားၾကီးကေမးလုိက္တယ္။
ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဆူျဖဳိးတဲ. ၾကက္ႏွစ္ေကာင္ ကုိဖမ္းမိခဲ.ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္.သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတယ္ သူကကြ်န္ေတာ္.ထက္ ပညတတ္လုိ. ၾကက္တစ္ေကာင္ကုိသူရသင္.တဲ.လုိ.ေျပာပါတယ္။ အဲဒါတရားမွ်တပါသလားလုိ.ဆုံးျဖတ္ေပးပါခင္ဗ်ာလုိ. ေခြးအကေျပာတယ္။
က်ားၾကီးက ၀ံပုေလြ ကုိ ေခါင္းအစေျခအဆုံးၾကည္.ျပီးမင္းကပညာဘယ္ေလာက္သင္ခဲ.လုိ.တုန္းကြ လုိ.ေမးလုိက္တယ္။
၀ံပုေလြခင္ဗ်ာ ေၾကာက္လြန္းလုိ.သြားခ်င္းရုိက္ျပီးတုန္ေနတယ္။
အဲဒီမွာ ေခြးအက ေဘးကေန၀င္ေျပာတယ္။ " ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းက သူ.ပါးစပ္ထဲမွာရွိတဲ.သြားေတြေလာက္ကုိ အရည္အခ်င္းပညာေတြရွိတယ္ဆုိ တာကုိျပေနပါ"
ေၾသာ္အဲဒီလုိလား ။ ဒါျဖင္.ရင္ငါက မင္းထက္ေတာင္ ပညာတတ္ေသးတယ္ ဒီမွာၾကည္.ဆုိျပီး သူ.ရဲ.ေၾကာက္မက္ဖြယ္သြားေတြကုိ ပါးစပ္ၾကီးဟျပီး ျပတယ္။
အဲဒီက ၀ံပုေလြဆရာၾကီးခမ်ာ ေသြးေတြပ်က္ ေျခေထာက္ေတြေပ်ာ.ေခြျပီး ေျမၾကီးေပၚမ်က္နာနဲ.အပ္ျပီး ၀မ္းလ်ားေမွာက္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္. သူငယ္ခ်င္း က ဆရာၾကီး ဟာသူ.ထက္ပညာတတ္ တယ္လုိ. ၀န္ခံျပီး ဆရာၾကီးရဲ. သြားေတြကုိ ၀ပ္တြားခစားေနတာပါ လုိ. ေခြးအကရွင္းျပတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ. ရဲ. အျငင္းပြားမွဳ ကုိ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္ခဲ.တဲ. ဆရာၾကီးရဲ. ပညာညဏ္ကုိလည္း ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး ၀ပ္တြားခစားသင္.ပါတယ္ လုိ. ေခြးအက ထပ္ေျပာတယ္။
"ငါကေျဖးရွင္းေပးခဲ.တယ္" ။ က်ားၾကီး ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္သြားတယ္။
ဆရာၾကီး က ပညာညဏ္အၾကီးမားဆုံးဆုိေတာ. ၾကက္ေတြ ကုိဆရာၾကီးပဲရသင္.ရထုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ. ကြ်န္ေတာ္နဲ. ကြ်န္ေတာ္.သူငယ္ခ်င္းမွာလည္း ဘာအျငင္းအခုံမွ မရွိေတာ.ဘူးေပါ.။ ေက်းဇူးျပဳျပီး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးရဲ. အိမ္မွာ ၾကက္ေတြကုိ လုိက္ယူပါဆရာၾကီးလုိ. ေခြးအက ေျပာလုိက္တယ္။
က်ားၾကီးက ေက်နပ္၀မ္းေျမာက္သြားတယ္။ သူ.အေနနဲ. ၾကက္သားကလည္းစားရခဲတယ္။ သူ.ရဲ. ၾကီးမားလွတဲ.ညဏ္ပညာကလည္း ၊ ၾကက္ကုိစားျပီးတာနဲ. ၀ံပုေလြေကာ ေခြးအကုိပါ တစ္ခါတည္းစားပစ္လုိက္လုိ.ရတယ္လုိ. ေျပာတယ္။ ကဲဒါျဖင္.လမ္းျပေပေတာ.လုိ.သူကေျပာလုိက္တယ္။
ေခြးအက ဒါနဲ.သူ.ကုိ ေတာင္ကုန္းေဘးမွာရွိတဲ. လုိဏ္ဂူ၀နားကုိေခၚသြားတယ္။
ေရာက္ပါျပီ ဆရာၾကီး ။ ကြ်န္ေတာ.္သူငယ္ခ်င္း က အထဲကုိ၀င္ျပီး ၾကက္ေတြသြားယူပါလိမ္.မယ္လုိ.ေျပာလုိက္တယ္။ လုိဏ္ဂူ၀က ၀ံပုေလြ အတြက္ က်ဥ္းလြန္းတယ္။ ဒါေပမယ္. အသက္ေဘးကလြတ္ခ်င္တဲ.ေဇာနဲ. မရမကရေအာင္၀င္လိုက္ႏုိင္တယ္။
အခ်ိန္အေတာ္အၾကာထိ ၀ံပုေလြထြက္မလာေသးတဲ.အခါ ၊ ေခြးအက ဒီေလာက္ၾကာရတဲ.အေၾကာင္းအရင္းကုိသိဖုိ.အတြက္ သူလုိက္သြားၾကည္.လိုက္ဦးမယ္ဆုိျပီး လုိဏ္ဂူထဲကုိ က်င္လည္စြာ တုိး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။
အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီးတဲ.အခါမွာက်ားၾကီးကသူေတာ.အလွည္.စားခံလုိက္ရျပီဆုိတာသိလိုက္တယ္။
သူဟာဒီေလာက္ပညာတတ္ရဲ.သားနဲ. ခံရတယ္ဆုိျပီး အၾကီးအက်ယ္ေဒါသူပုန္ထသြားျပီး ၊ လုိဏ္ဂူ၀ကုိ ကေန ေခြးအ ကုိ အယုတၱ အနတၱ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆဲဆုိေတာ.တယ္။
က်ားၾကီးထြက္သြားတဲ. အခါမွာ ေခြးအကအရင္ထြက္ျပီး ၀ံပုေလြကုိ ကူထုတ္ေပးတယ္။
၀ံပုေလြ အခုမွ အသံျပန္ထြက္လာတယ္။မင္း က ပညာတ၀က္မေျပာနဲ. လုံး၀ ကုိတတ္ခ်င္မွတတ္မယ္ ။ ဒါေပမယ္. ဦးေႏွာက္ရွိတာေတာ. ေသခ်ာတယ္ကြာ လုိ.ေလးေလးစားစားေျပာတယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေခြးအ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ စကားအဆုံးမွာ သူကထပ္ျဖည္. လုိက္ေသးတယ္။
“ဆရာၾကီး ခင္ဗ်ာ”

ဒါဟာ ဘ၀ ပါ

ေတးဆုိ ဟန္ထူးလြင္ ၊ ေတးေရး အရုိး

ေရဒီယုိကုိ ဖြင္.ထားပါ အသံေတြထဲမွ တစ္ခုခု မင္းရႏုိင္တယ္။
အဆင္ေျပလာရင္ ငုိလုိက္ပါ ကိစၥေပါင္းစုံတံခါးေခါက္ထပ္ေရာက္လာမယ္။
ေသမင္းနဲ.မင္းဟာ ငယ္သူခ်င္းပါ သူဟာမင္းကုိ အေကာင္းဆုံး ေစာင္.ေရွာက္ပါရဲ.။
ျပတင္းေပါက္ကေနေလခြ်န္လုိက္ပါ အေမွာင္ရိပ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ရပ္ေစာင္.ေနမယ္။

ဒါဟာဘ၀ပါ ေျမၾကီးနဲ.ေကာင္းကင္ၾကားက ရသေလာက္ပါပဲ။
ဒါဟာဘ၀ပါ အဖုံးဖြင္.ထားရင္ မင္းအေၾကာင္းမင္းေတြ.ႏုိင္မယ္။
ဒါဟာဘ၀ပါ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လုိ ေျခေထာက္ေစာင္.စိတ္ေကာက္ႏုိင္တဲ.
ဒါဟာဘ၀ပါ အဘုိးၾကီးတစ္ေယာက္လုိ တုတ္ေထာက္ရပ္ေစာင္.ႏုိင္ရဲ. ။

အစီခံတုိေတြ သြန္လုိက္ပါ၊ ျပာခြက္ထဲမွာ အေတြးနဲ.ထပ္ျဖည္.ႏုိင္တဲ.
ရယ္သံအတုိေတြယူလုိက္ပါ ၊ လူေတြအေၾကာင္းကုိ အေကာင္းနဲ.ထပ္ျဖည္.ႏုိင္တဲ.။
အသည္းကြဲဖူးရင္ မွတ္ထားပါ ရန္သူငါးပါးမွာေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္ျဖည္.ႏုိင္တဲ.။
မက္ကင္းနစ္တစ္ေယာက္ေခၚျပင္လုိက္ပါ ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္း
မင္းကုိမင္းေတြ.မယ္။

ဒါဟာဘ၀ပါ ေျမၾကီးနဲ.ေကာင္းကင္ၾကားက ရသေလာက္ပါပဲ။
ဒါဟာဘ၀ပါ အဖုံးဖြင္.ထားရင္ မင္းအေၾကာင္းမင္းေတြ.ႏုိင္မယ္။
ဒါဟာဘ၀ပါ ထမင္းစားအသက္ရွင္စဥ္းစားမွားယြင္းႏုိင္တဲ.
ဒါဟာဘ၀ပါ စိတ္ကလြဲရင္ အားလုံးသန္.ျပန္.ပါရဲ. ။

မွန္တယ္ထင္ရင္ဆက္ေတြးပါ ဇာတာေကာင္းရင္သတင္းေကာင္းၾကားရႏုိင္တဲ.
အကူညီလုိရင္ယူလုိက္ပါ အျပင္ထြက္ေတြးရင္အေကာင္းပဲၾကားရႏုိင္တဲ.
မစဥ္းစားတတ္ရင္ေက်ာ္လုိက္ပါ ။ ဒီသီခ်င္းကုိမင္းလည္းနားျငီးႏုိင္ရဲ.။
စိတ္ထဲကအတုိင္း၀င္ခံလုိက္ပါ ငါတုိ.သြားမယ္.လမ္းမွာတံတားေတြခင္းထားတယ္။

ဒါဟာဘ၀ပါ ေျမၾကီးနဲ.ေကာင္းကင္ၾကားက ရသေလာက္ပါပဲ။
ဒါဟာဘ၀ပါ အဖုံးဖြင္.ထားရင္ မင္းအေၾကာင္းမင္းေတြ.ႏုိင္မယ္။
ဒါဟာဘ၀ပါ မင္းကလြဲရင္ လူတုိင္းကရိပ္မိပါရဲ.
ဒါဟာဘ၀ပါ ရသေလာက္နဲ.ေနရဲ ဖုိ.ၾကိဳးစားႏုိင္ရဲ. ။

အရမ္းေကာင္းတဲ. သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ အထူးသျဖင္. အရုိး ရဲ. စကားလုံးေတြကုိ အလြန္ႏွစ္သက္မိပါတယ္။

အမွ်ေ၀ျခင္းႏွင့္ သာဓုေခၚျခင္း

လွဴဖြယ္၀တၳဳကို စြန့္ၾကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းသကဲ့သို့ မိမိရျပီးေသာ ကုသိုလ္ေစတနာကို စြန့္ၾကဲေပးကမ္း အမွ်အတမ္း ေ၀သင့္၏။ဤသို့ အမွ်အတမ္း ေ၀ျခင္းကို "ဒါနမယ"ကုသိုလ္ကံဟုေခါ္၏။လွဴဖြယ္၀တၳဳ ပစၥည္းစုကုိ စြန့္ၾကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းျပီးေနာက္ "သတၱ၀ါဟူသမွ်အား ဤကုသိုလ္အဖို့ကို ေပးေ၀ဌပါ၏။ကုသိုလ္အမွ်ရၾကပါေစ"ဟု အမွ်ေပးေ၀ျခင္းသည္ "ပတၱိဒါန"ကုသိုလ္ မည္၏။
မိမိျပဳေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို သူတစ္ပါးတို့အား အမွ်ေပးေ၀လိုက္သည့္အတြက္ အလွဴရွင္၏ကုုသိုလ္ေကာင္းမႈသည္ ကုန္မသြားေပ၊ပို၍ တိုးပြား၍သာလာ၏။ဥပမာ အိမ္ေျခတစ္ရာရွိေသာ ေက်းရြာ၌ တစ္အိမ္သာ ၽမီးရွိ၍ က်န္အိမ္တို့၌ မီးမရွိသျဖင့္ ကုိယ္စီကုိယ္င ဆီႏွင့္မီးစာကို ယူၾက၍ မီးရွိေသာ အိမ္မွမီးကို ကူးယူထြန္းညိုၾကရာ ပထမအိမ္ရွိမီးေရာင္သည္ ယုတ္ေလ်ာ့ကုန္ခမ္းသြားျခင္းမရွိဘဲ အသစ္ျဖစ္ေသာမီးေရာင္၏ အကူအညီရ၍ ပို၍သာ ထြန္းလင္းေတာက္ပလာသကဲ့သို့ ကုသိုလ္မ်ိဳးေစ့တို့ တိုးပြား၍သာလာ၏။(ဤေနရာ၌ သတိျပဳရမည္မွာ ကုသိုလ္ကံျပဳရာ၌ ခုလုပ္ခုရ ခုေရတြင္းတူး ခုေရၾကည္ေသာက္ သေဘာမ်ိဳး မထားသင့္ေပ။ခ်က္ခ်င္း အက်ိဳးေပးႏွိင္ေသာ ကံသည္ အားအလြန္ေသး၍ တျခားေသာ ကံတို့အားျဖင့္ ေပ်ာက္ပ်က္လြယ္၏အက်ိဳးေပးၾကီးေသာ ကံသည္ ၾကာလြန္မွ တခါတရံ ေနာက္ဘ၀မွ အက်ိဳးေပး၏။ကုသိုလ္ကံျဖစ္ေစ၊အကုသိုလ္ကံျဖစ္ေစ၊ရဟႏၱာတို့ ျပဳလုပ္ေသာ ၾကိယာစိတ္ျဖစ္ေစ သတၱ၀ါတို့သည္ ကိစၥရပ္ ျပဳလုပ္တိုင္း ျပဳလုပ္တိုင္း ေဇာခုႏွစ္ေဇာျဖစ္၏။ပထမေဇာသည္ ပထမဘ၀၌ အက်ိဳးေပး၏။သတၱမေဇာသည္ ဒုတိယဘ၀၌ အက်ိဳးေပး၏။ဒုတိယေဇာမွ စ၍ ဆဌမေဇာထိ ေဇာငါးေဇာသည္ တတိယဘ၀မွသည္ နိဗၺာန္ေရာက္၍ ရုပ္နာမ္ခႏၶာ မခ်ဳပ္ျငိမ္းမခ်င္း အခြင့္သင့္သလို အက်ိဳးေပး၏။အက်ိဳးမေပးဘဲ အေဟာသိျဖစ္သြားေသာ ကံတခ်ိဳ့လည္းရွိ၏။)
"ဤအလွဴဒါနကုိ ကြယ္လြန္သူ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို့ သုံးေဆာင္ၾဝကပါေစ၊ကုုသိုလ္အမွ်ရၾကပါေစ"ဟု ကြယ္လြန္သူတို့ကို ရည္စူး၍ ေပးလွဴလွ်င္ ထိုကြယ္လြန္သူတို့သည္ ျပိတၱာဘ၀၌ ျဖစ္ေနပါက အလွဴ၏ဒါနကို သုံးေဆာင္ႏွိင္ၾကသည္။ကြယ္လြန္သူတို့က မေကာင္းမႈဒုစရိုက္ကို ျပဳက်င့္ခဲ့သျဖင့္ ငရဲ၊တိရစၦာန္ဘ၀တို့၌ ျဖစ္ေနၾကလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊မေကာင္းမႈဒုစရိုက္မွ ေရွာင္ၾကဥ္ခဲ့သျဖင့္ လူ၊နတ္ဘ၀တို့၌ ျဖစ္ေနၾကလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ရည္စူးသည့္အတိုင္း အလွဴဒါနကို မသုံးေဆာင္ရေခ်။
ကြယ္လြန္သူတို့ ျပိတၱာဘုံ၌ မျဖစ္ခံေသာ္ အဘယ္သူတို့သည္ အလွဴဒါနကို သုံးေဆာင္ရအံ့နည္းဟူမူ ဤမွ်ရွည္လ်ားစြာေသာ အခ်ိန္အခါ၀ယ္ ကြယ္လြန္သူ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို့မွ ကင္းဆိတ္ရာ အရပ္ဌာနဟူ၍ မရွိႏွိင္ျပီ၊သို့ျဖစ္၍ တပါးေသာ ေဆြမ်ိဳးျပိတၱာမ်ား သုံးေဆာင္ႏွိင္ၾက၏။ယင္းသို့ ျပိတၱာဘ၀ျဖစ္ရာ၌လည္း (၁)ျပိတၱာကိုယ္တို္င္က ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုေခါ္ႏွိင္ျခင္း(၂)အလွဴရွင္ပုဂၢိဳလ္က ရည္စူး၍ အမွ်ေပးေ၀ျခင္း(၃)ျမတ္ေသာ အလွဴကို ခံယူထိုက္ေသာ သီလ၀ႏၱအလွဴခံပုဂၢိဳလျဖစ္ျခင္း ၊ဤအေၾကာင္းသုံးပါးႏွင့္ ျပည့္စုံပါမွ တစ္ခဏျခင္း အက်ိဳးျဖစ္ထြန္း၍ သုံးေဆာင္ခံစားရသည္။
သူတစ္ပါးတို့ေပးေ၀ေသာ ကုသိုလ္အဖို့ကုိ ၀မ္းေျမာက္စြာ သာဓုေခါ္ျခင္းကို ပတၱာႏုေမာဒန ဟုေခါ္၏။သာဓုေခါ္သူသည္ အမွ်ေပးေ၀သူ၏ ကုသိုလ္အက်ိဳးတရားကို ဆင္ျခင္၍ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ေနလွ်င္ အဘိဓမၼာေဒသနာအရ သာဓုတစ္ၾကိမ္ေခါ္တိုင္း မဟာကုသိုလ္စိတ္ ကုေဋတစ္သိန္းေက်ာ္ ျဖစ္ျပီး မဟာကုသိုလ္ကံ ကုေဋတစ္သိန္းေက်ာ္ကို ဆည္းပူးရရွိမည္ျဖစ္သည္။
အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္သည္ တာ၀တိ့သာနတ္ျပည္၌ အလြန္ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ ဘုံဗိမာန္တစ္ခုကို ျမင္ရာ စုံစမ္းၾကည့္၏။ဗိမာန္ရွင္သည္ လူ့ဘ၀၌ ၀ိသာခါေက်ာင္းအစ္မ၏ ပုဗၺာရုံေက်ာင္းအလွဴကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုႏုေမာ္ ေခါ္ဆိုခဲ့သည့္ ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ထိုဗိမာန္ေပါ္ေပါက္ေၾကာင္း မေထရ္ သိရွိေတာ္မူသည္။
ပတၱိဒါနႏွင့္ ပတၱာႏုေမာဒနတို့သည္ ဒါနအုပ္စုတြင္ပါ၀င္ေသာ ေကာင္းျမတ္သည့္ အက်ိဳးတို့၏တည္ရာ "ပုညၾကိယ၀တၳဳ"မ်ားျဖစ္ၾက၏။ထို့ေၾကာင့္ အလြယ္တကူရရွိႏိုင္ေသာ ဤေကာင္းမႈႏွစ္မ်ိဳးကို မေမ့မေလ်ာ့ျပဳက်င့္ထိုက္ေပ၏။

ဒါနအက်ိဳးကို ေဆြမ်ိဳးျပိတၱာတို့ ခံစားႏိုင္
အခါတစ္ပါး၌ ဇာဏုေႆာဏိ ပုဏၰားသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံခ်ည္းကပ္၍ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ အမွတ္ရဖြယ္ စကားကို ေျပာဆိုျပီးလွ်င္ ဤသို့ေလွ်က္ထား၏။
အရွင္ဘုရား....တပည့္ေတာ္တို့ပုဏၰားမ်ားသည္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းထဲက တစ္ဦးဦးကြယ္လြန္သြားလွ်င္ ထိုကြယ္လြန္သူကို ရည္မွန္းျပီး အလွဴေပးတတ္ၾက၏။ထိုအလွဴသည္ ကြယ္လြန္သူထံသို့ေရာက္ပါသလား
အို ပုဏၰား၊ေရာက္သင့္သူထံသို့ေရာက္၏။မေရာက္သင့္ေသာသူထံသို့ မေရာက္ ဟုျမတ္စြာဘုရား ေျဖၾကားေတာ္မူ၏။
အရွင္ဘုရား.... ေရာက္သင့္သည့္သူႏွင့္ မေရာက္သင့္ေသာ သူတို့ကား အဘယ္နည္း
အို ပုဏၰား ...ဤေလာက၌ အခ်ိဳ့သူတို့သည္ သူ့အသက္ကို သတ္ျခင္း၊သူ့ဥစၥကုိခိုးယူျခင္း စသည့္မေကာင္းမႈဒုစရိုက္မ်ားကို ျပဳက်င့္ေလ့ရွိၾက၏။ထိုသူတို့ ကြယ္လြန္သည့္အခါ ငရဲဘုံသို့ေရာက္ၾကရ၏။သို့မဟုတ္ တိရစၦာန္ဘုံသို့ေရာက္ၾကရ၏။ထိုသူတို့ထံသို့ ဒါနသည္ မေရာက္
အို ပုဏၰား..ဤေလာက၌ အခ်ိဳ့သူတို့သည္ အသက္သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။ကာမတို့၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။မဟုတ္မမွန္ေျပာျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။ကုန္းေခ်ာေသာ စကားမွ၊ရုန့္ရင္း ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားမွ ျပိန္ဖ်င္းေသာ စကားမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။သူတပါးအက်ိဳးကို မဖ်က္စီးလိုေသာ စိတ္ရွိ၏။မွန္ကန္ေသာ အယူရွိ၏။ဤသို့ ေကာင္းမႈသုစရိုက္ျပဳသူတို့ ကြယ္လြန္ၾကသည့္အခါ လူ့ဘုံ၌ျပန္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ကုသိုလ္ကံ အားေလ်ာ္စြာ စတုမဟာရာဇ္နတ္ဘုံ၊တာ၀တိံသာနတ္ဘုံ၊ယာမာနတ္ဘုံ၊တုသိတာနတ္ဘုံ၊နိမၼနရတိနတ္ဘုံ၊ပရနိမၼိတ၀သ၀တၱိနတ္ဘုံ စသည္သို့ေရာက္တတ္၏။ဒါနမႈ၊သီလမႈစသည္တို့၌အားေကာင္း၍ ကုသိုလ္ကံသိပ္ၾကီးလွ်င္ ထိုနတ္ဘုံတို့၌ ဆိုင္ရာ အၾကီးအကဲရာထူးကို လက္ရွိနတ္မင္းကံကုန္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ကံမကုန္ခင္ေသာ္လည္းေကာငး္ ရတတ္၏။ထိုလူတို့ထံလည္း ဒါနသည္ မေရာက္။
အို ပုဏၰား၊ဤေလာက၌ အခ်ိ၊ဳ့သူတို့သည္ မေကာင္းမႈဒုစရိုက္မ်ားကို ျပဳလုပ္ထားသည့္အတြက္ ေသလြန္ၾကသည့္အခါ ျပိတၱာဘုံသုိ့ေရာက္ၾက၏။ထိုသူတို့ထံသို့ ဒါနသည္ ေရာက္၏။(အလွဴေပး၍ အမွ်ေပးေ၀လွ်င္ ထိုျပိတၱာတို့ သာဓုေခါ္ႏွိင္ သျဖင့္ အလွဴ၏ အက်ိဳးကို ရရွိႏို္င္ၾက၏။)
ဤသို့ဆိုလွ်င္ ကြယ္လြန္သည့္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားက ျပိတၱာမျဖစ္လွ်င္ ထိုသူတို့အတြက္ ရည္စူး၍ ေပးလွဴေသာဒါနသည္ အခ်ည္းအႏွီး ျဖစ္သြားပါသလားဘုရား
ပုဏၰား ..ျပိတၱာဘုံသို့ ေရာက္ကုန္ေသာ အျခားေသာ ကြယ္လြန္သူ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို့သည္ ထိုဒါနကို သုံးေဆာင္ခံစားရ၏။
အရွင္ ေဂါတမ အကယ္၍ ကြယ္လြန္သူ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို့ ကလည္း ျပိတၱာဘုံသို့ မေရာက္ ၊အျခားေသာ ကြယ္လြန္သူ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို့ကလည္း ျပိတၱာဘုံ၌ မရွိၾကလွ်င္ ထိုဒါနကို မည္သူသုံးေဆာင္မည္နည္း
ပုဏၰား ဤမွ်ရွည္လ်ားေသာ သံသရာ၀ယ္ ကြယ္လြန္သူေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းတို့မွ ကင္းဆိတ္ရာ ဌာနဟူ၍ မရွိ(ေဆြမ်ိဳးျပိတၱာ ရွိသည္သာတည္း)။အမွန္စင္စစ္အားျဖင့္ အလွဴရွင္သည္လည္း အက်ိဳးမဲ့ မျဖစ္ႏိုင္
အလွဴရွင္က ဒါန၏အက်ိဳးကို အဘယ္သို့ခံစားခြင့္ရွိပါသလဲ
အို ..ပုဏၰား ၊ဤေလာက၌ အခ်ိဳ့သူတို့သည္ အသက္ကို သတ္ျခင္း၊မေပးသည္ကို ယူျခင္း၊စေသာ မေကာင္းမႈဒုစရိုက္မ်ားကို ျပဳက်င့္၏။အလွဴအတန္းကို လည္း ျပဳလုပ္၏။ထိုသူတို့ ကြယ္လြန္ၾကေသာအခါ ဆင္၊ျမင္း၊ေခြး၊ေၾကာင္...စသည္ျဖင့္ တိရစၦာန္ျဖစ္ၾက၏။ထိုတိရစၦာန္ဘ၀သို့ ေရာက္သြားေသာ္လည္း ျပဳစုအားထုတ္ခဲ့ေသာ ဒါနက ပ၀တၱိအက်ိဳးကို ေပးေသာေၾကာင့္ အဆင္းလွ၏။ခ်စ္ခင္သူေပါမ်ား၏။အစားအေသာက္ ျပည့္ျပည့္ျဖိဳးျဖိဳးရ၏။အဆင္တန္ဆာ အမ်ိဴးမ်ိဳးကို ရ၏။
အို ..ပုဏၰား ၊ဤေလာက၌ အခ်ိဳ့သူတို့သည္ အသက္သတ္ျခင္း မွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။မေပးသည္ကို ယူျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္၏။ကိုယ္က်င့္တရားကို ေစာင့္ထိန္း၏။ေကာင္းမႈသုစရိုက္မ်ားကို ျပဳက်င့္၏။အလွဴအတန္းကို လည္း ျပဳလုပ္၏။ထိုသူတို့ ကြယ္လြန္ၾကသည့္အခါ လူျဖစ္ၾက၏။နတ္ျဖစ္ၾက၏။ထိုလူ့ဘ၀၊နတ္ဘ၀တို့၌ ဒါနအက်ိဳးအျဖစ္ ကာမဂုဏ္ငါးပါးတို့ကို ရရွိၾက၏။ပုုဏၰား အလွဴရင္သည္ လည္း အလွဴ၏အက်ိဳးကို ခံစားရသည္သာတည္း
အရွင္ဘုရား ဒါန၏ အက်ိဳးတရားသည္ အံဖြယ္ေကာင္းေပစြ၊အလွဴရွင္သည္လည္း အခ်ည္းအႏွီး မျဖစ္သည့္အတြက္ လူတိုင္းပင္ အလွဴေပးသင့္၏။
(ေဇာဏုေႆာဏိသုတ္)