မိမိကုိယ္ကုိ ဆုံးမျခင္း

ေတြေ၀ျခင္း

စဥ္းစားခ်င္.ခ်ိန္ျခင္း ဆုိတာ ဘ၀မွာ တကယ္.ကုိ ရွိသင္.တဲ.အရာတစ္ခု ျဖစ္ေပမယ္. လုိအပ္တာထက္ ပုိသြားမယ္ဆုိရင္ ေတြေ၀ျခင္း မျပတ္သားျခင္းဆုိတဲ. မႏွစ္ျမိဳ.စရာ နယ္ပယ္ထဲကုိ ခ်ဥ္းနင္း၀င္ေရာက္ သြားေလ.ရွိတယ္။ ေတြေ၀တယ္ဆုိကတည္းက အဲဒီလူတစ္ေယာက္ဟာ အမွန္ကုိသိျမင္ႏုိင္စြမ္း နည္းပါးေနတယ္ ၊ စိတ္စြမ္းအင္နည္းပါးေနတယ္၊ သူရဲေဘာေၾကာင္ေနတယ္ ၊ မသိျခင္းမွာ နစ္မြန္း ေနတယ္လုိ. ေယဘုယ်သုံးသပ္လုိ.ရတယ္။ စဥ္းစားခ်င္.ခ်ိန္ျပီးျပီ ၊ အရာရာကုိေထာင္.ေစ.ေအာင္ ၾကည္.ျပီး ျပီဆုိရင္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ကုိ ခ်ရတာပါပဲ။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီးျပီဆုိရင္ အဲဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ အေတြးထဲမွာပဲထားရုံနဲ.ေတာ. ဘာမွျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူးး။ လက္ေတြ.အေကာင္အထည္ေဖာ္မွသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္အတုိင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တယ္လုိ. မည္ပါတယ္။ ေတြေ၀ျခင္း ဆုိတဲ.စကားလုံးကုိ လူေတြက အေကာင္းဘက္ကုိေျပာတဲ. စကားလုံးမဟုတ္တာ သိၾကသလုိ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ျပတ္သားျခင္း ဆုိတဲ. စကားလုံးဟာ အေကာင္းဘက္က စကားလုံးျဖစ္မွန္း နားလည္ၾကပါတယ္။ စိတ္ပညာရွင္ၾကီးတစ္ေယာက္ ေျပာဖူးတယ္။ ဘ၀ဆုိတာ ေရြးခ်ယ္မွဳေတြနဲ.ျပည္.ႏွက္ေနတဲ.အရာတစ္ခုပဲတဲ.။ ဘ၀မွာ ဘာကုိပဲလုပ္လုပ္ တစ္ခုခုကုိေတာ. ေရြးခ်ယ္ေနၾကရတာခ်ည္းပါပဲ။ ကုိယ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ. အရာတစ္ခုကုိေတာ. ခုိင္မာတဲ. ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ. မဆုတ္မနစ္လုပ္ဖုိ.ပဲလုိပါတယ္။ Second Thought ဆုိတဲ. ဒုတိယအေတြးဟာ အရာခပ္သိမ္းမွာ မမွန္ႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီလုိပဲ ကုိယ္က မွန္ျပီထင္လုိ.ဆုံးျဖတ္လုိက္တဲ. ပထမအေတြးက လည္း မွန္ခ်င္မွမွန္ႏုိင္ပါတယ္။ မွားသြားခဲ.ရင္လည္း အဲဒီအမွားအေပၚမွာ သင္ခန္းစာယူ ၊ ကုိယ္.ဆုံးျဖတ္ခ်က္အေပၚမွာ တာ၀န္ယူတာဟာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ပါလိမ္.မယ္။ အရာရာ ဟာ ကုိယ္.စိတ္ၾကိဳက္ဖန္တီးႏုိင္ရမယ္လုိ. ေမွ်ာ္လင္.လုိ.မရပါဘူး။ ငါတစ္သက္လုံး ဆုံးျဖတ္ခဲ.သမွ် အရာအားလုံး မွန္ခဲ.တယ္ဆုိတဲ. လူတစ္ေယာက္မွမရွိပါဘူး။ အေျခအေနအခ်ိန္အခါ ေပၚမွာမူတည္ျပီး အေကာင္းမြန္ဆုံး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ ခ်ရတာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါက ေဆာင္းပါတစ္ခုမွာ ဖတ္ဖူးတယ္။ ဇန္န၀ါရီလ မွာ အေမရိကန္က ပစၥည္းတစ္ခု ကုိ တီထြင္ဖန္တီးလုိက္တယ္။ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ရုရွားက အဲဒီပစၥည္းဟာ လြန္ခဲ.တဲ. ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက သူတုိ.ေတြ.ထားခဲ.ျပီးျပီလုိ.ေၾကျငာတယ္။ အဲဒီမွာ အားလုံးဇေ၀ဇ၀ါေတြျဖစ္ျပီး အဲဒီပစၥည္းကုိေစ်းကြက္တင္မလားမတင္ဘူးလား တုံ.ဆုိင္းေနခဲ.ၾကတယ္။ ေနာက္ႏွစ္လေလာက္ေနေတာ. တရုတ္က အေမရိကန္ကုိ အဲဒီပစၥည္းေတြ စျပီးတင္သြင္းျဖန္.ခ်ီပါေတာ.တယ္။ ကုိယ္.လုိပဲ မွန္ကန္တဲ. ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏုိင္တဲ. သူေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္ဆုိတာကုိလည္း သံသယ မရွိပါနဲ.။ ဟုိဟာလားဒီဟာလား အၾကိမ္ၾကိမ္အလီလီ ေတာင္ေတာင္အီအီ စဥ္းစားေနရင္း အရာရာမွာေတြေ၀ေနမယ္ဆုိရင္ ေနာက္က်ျခင္းကုိ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာေတြ.ဆုံသြားရႏုိင္ပါတယ္။

အစမျပဳျခင္း

ငါေတာ. ဒါလုပ္ရမယ္။ ဟုိဟာလုပ္ရလိမ္.မယ္ လုိ.အခုေနေျပာျပီး ခဏေနေမ.သြားတဲ. လူေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္။ အရာရာမွာေတြေ၀ ေငးငုိင္ျပီး မွတ္ခ်က္ေတြပဲ ေပးေနတတ္တဲ. လူေတြလည္းရွိတယ္။ ကုိယ္ျပဳျပင္ဖန္တီးယူလုိ. မရႏုိင္တဲ. အရာေတြအေပၚမွာ အျမဲတမ္းအဆုိးျမင္ ျပီး မေကာင္းတဲ. မွတ္ခ်က္ေတြ ေပးေနရုံကလြဲလုိ. ဘာတစ္ခုမွ ထမလုပ္တဲ.လူေတြလည္းရွိတယ္။ စတီဖင္ကုိေဗးက ေျပာတယ္ ကုိယ္ျပဳျပင္ဖန္တီးလုိ.မရတဲ.အရာေတြအေၾကာင္းကုိ မေျပာပါနဲ.တဲ.။ ကုိယ္လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ကုိယ္ျပဳျပင္ဖန္တီးႏုိင္သေလာက္သာ အာရုံစုိက္လုိက္ပါတဲ.။ လူေတြဟာ အေတြးကုိ အေတြးထဲမွာ ပဲထားတတ္ၾကတယ္။ အျပင္ကုိထုတ္ျပီး အစျပဳဖုိ.ကုိ ၀န္ေလးၾကတယ္။ကုိယ္က်င္လည္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ေလးတစ္ခုအေပၚမွာပဲ မူတည္ျပီး ၊ ကုိယ္.ဦးေႏွာက္ အေတြးအေခၚေလးတစ္ခု ေပၚမွာ ပဲ မူတည္ျပီး အျခားအရာေတြကုိ မေကာင္း ေျပာတတ္ၾကတယ္။ သူတစ္ပါးက အစျပဳထားတဲ.အရာေတြအေပၚမွာ လည္း အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ. ၾကည္.ဖုိ. ၀န္ေလးတတ္ၾကတယ္။ အဲဒါဘာလုပ္မွာလည္း ဆုိတဲ. အေတြးက အဲဒီလုိလူေတြရဲ. ေခါင္းထဲမွာ အရင္ဆုံးေပၚလာေလ.ရွိတယ္။ အျခားသူေတြဟာ ကုိယ္.ထက္ လုံ.လ ၀ီရိယ၊ညဏ္ပညာ ဗဟုသုတ ပုိရွိ ေကာင္းရွိလိမ္.မယ္ဆုိတဲ.အခ်က္ ကုိ လ်စ္လ်ဴရွဴ ျပီး ကုိယ္.ကုိကုိယ္ အထင္ၾကီးေနတတ္ၾကတယ္။ ျဖစ္လာမွ တံု႔ျပန္ျခင္းထက္ အေျခအေနကိုျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးယူ ႏုိင္တဲ. စိတ္ဓါတ္ရွိတဲ.သူေတြကုိ Proactive ျဖစ္တယ္လုိ. ဆုိတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင္. အစျပဳဖုိ.၀န္ေလးတဲ. လူေတြဟာ ျဖစ္လာမွတုံ.ျပန္တတ္တဲ. Reactive စိတ္ဓါတ္ရွိတဲ.သူေတြျဖစ္တယ္။ ကုိယ္ကလည္း ဦးမေဆာင္ႏုိင္ ၊ သူမ်ားဦးေဆာင္တာကုိလည္း အေကာင္းမျမင္ႏုိင္ ၊ ေဘးထုိင္ဘုေျပာတဲ. သူေတြျဖစ္လာတယ္။ Responsibility ကုိ ႏွစ္ျခမ္း ခြဲထုတ္ၾကည္.လုိက္ရင္ Response နဲ. Ability ဆုိတဲ. စကားလုံးႏွစ္လုံးကုိေတြ.ရမယ္။ တုံ.ျပန္မွဳ နဲ. စြမ္းရည္ ကုိေပါင္းစပ္ထားတာျဖစ္လုိ. အၾကာင္းအရာ တစ္စုံတစ္ခု ၊ အျဖစ္အပ်က္တစ္စုံတစ္ခု ၊ ကိစၥရပ္တစ္စုံတစ္ခု အေပၚမွာ တုံ.ျပန္ႏုိင္တဲ. စြမ္းရည္ရွိျခင္းကုိ တာ၀န္ယူျခင္း လုိ. သေဘာရတယ္။ ကိစၥရပ္တစ္ခုခု ကုိ အစျပဳဖုိ. အားမသန္တဲ. သူတစ္ေယာက္ဟာ တာ၀န္ယူႏုိင္မွဳမွာ လည္းအားနည္းလာမွာအမွန္ပါပဲ။ တာ၀န္ယူဖုိ. ေနေနသာသာ တာ၀န္ကုိေတာင္မသိတဲ. လူတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါေသးတယ္။ Genius is 99% of perspiration and 1% of inspiration လုိ. အက္ဒီဆင္က ေျပာတယ္။ အရာရာမွာ ေတြးေနရုံ မွတ္ခ်က္ေတြခ်ေနရုံ နဲ. မျပီးပါဘူး။ တစ္ခုခု ကုိ အစျပဳလွဳပ္ရွားပါ။ သူမ်ားအစျပဳထားတဲ.အရာေတြအေပၚမွာ လည္း အဆုိးျမင္တဲ.အၾကည္.နဲ.မၾကည္.ပါနဲ.။ ေလးစားသင္.ရင္ေလးစားပါ ၊ အားက်သင္.ရင္အားက်ပါ၊ အတုယူသင္.ရင္ အတုယူပါ ၊ မေကာင္းဘူးထင္ရင္ သင္ခန္းစာယူပါ။

ဗ်တ္ဇ

ဂရိနတ္ဘုရားဒ႑ာရီ

The Clash of Titans ေကာ Percy Jackson ေကာၾကည္.ျပီးျပီ။ ႏွစ္ကားစလုံးက ဂရိ ဒ႑ာရီ သူရဲေကာင္း ပါးဆီးယတ္စ္အေၾကာင္းကုိအေျခခံထားတယ္။ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ အဲဒီနတ္ဘုရားေတြအေၾကာင္း ဘာမွနားမလည္ေတာ. ၾကည္.ရတာ အူလည္လည္နဲ.။ သိပ္မေက်နပ္တာ နဲ. နတ္ဘုရားအေၾကာင္းေတြ အင္တာနက္မွာလက္လွမ္းမွီသေလာက္ ရွာဖတ္ျပီးမွ အေခြျပန္ၾကည္.ပစ္လုိက္တယ္။ အဲဒါမွပဲ ဒီနတ္ဘုရားေတြအေၾကာင္း သိေတာ.တယ္။ သူတုိ. ဂရိေတြရဲ. နတ္ဘုရားဒ႑ာရီေတြက အေတာ္ထူးဆန္းတယ္။ ရယ္လည္းရယ္ရတယ္။ ကေလးဆန္တာလဲပါတယ္။ စိတ္၀င္စားဖုိ.ေတာ. ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ ဂရိေတြက ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေျပာလည္းေျပာတတ္တယ္။ မ်ားလုိက္တဲ.ေဆြမ်ိဳးဆုိတာကလည္းမေျပာပါနဲ.ေတာ.။ ျပီးရင္ ေဆြမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း၊ ေမာင္ႏွစ္မအခ်င္းခ်င္းလည္း ျပန္ယူၾကေသးတယ္။အံ.ေရာ။ သူတုိ.ဒ႑ာရီ ေလးကုိ သိထားရင္ေတာ. အဲဒီဇတ္ကားေတြကုိ ၾကည္.ရတာပုိေကာင္းတာေပါ.။

ဒီကမၻာၾကီးမရွိခင္ ၊ ေနေတြလေတြ ေန.ေတြညေတြ မရွိခင္တုန္းက ေခးေရာ.စ္ ( Chaos ) ဆုိတာပဲရွိတယ္။ ဟာလာဟင္းလင္းၾကီးေပါ.။ ဘာမွအစီအစဥ္တက်မရွိပဲ ဟင္းလင္းျပင္ၾကီးေပါ.။ အဲဒီဟင္းလင္းျပင္ထဲမွာမွ အီေရဘတ္စ္ ( Erebus ) ဆုိတဲ. နတ္ဘုရားတစ္ပါး ေပၚထြက္လာတယ္။ သူနဲ.အတူ ေသျခင္းတရား နဲ. ည က ေနထုိင္တယ္။ ေနာက္ တိတ္ဆိတ္မွဳ ၊ နတၱိ၊ အဆုံးမဲ.ျခင္း၊ အေမွာင္ စတာေတြလည္းရွိတယ္။ အဲဒီလုိေနရင္းနဲ. ေအာ္တုိမစ္တစ္ပဲ သူ.ဆီမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားဆုိတာ ေပၚထြက္လာခဲ.တယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရား လည္းေပၚထြက္လာေရာ ၊ အလင္းေရာင္ ရယ္ ေန. ရယ္ဆုိျပီးေပၚလာျပန္တယ္။ အဲဒီ အလင္းေရာင္ နဲ. ေန. တုိ.လည္း ေပၚလာေရာ ေဂယာ (Gaea) ဆုိတဲ. နတ္ဘုရားမတစ္ပါး က တခါေပၚထြက္လာျပန္ေရာ ။ေဂယာဆုိတာ အမွန္ကေတာ. The earth, ကမၻာေျမၾကီးပါပဲ။ အဲဒီေဂယာ က တစ္ခါ အလကားေနရင္းနဲ. ယူေရးနပ္စ္ ( Uranus ) ဆုိတဲ. နတ္ဘုရားကုိ ေမြးဖြားခဲ.ပါတယ္။ ယူေရးနပ္စ္ က ေကာင္းကင္ဘုံကုိ အစုိးရပါတယ္။
ဆရာသမား ယူေရးနပ္စ္ က သူ.အေမ ေဂယာ နဲ.ျပန္ညားျပီးသကာလ ပထမဦးဆုံး သားသုံးေယာက္ေမြးတယ္။ Hecatoncheires လုိ.ေခၚတဲ. အဲဒီသားေတြမွာ ေခါင္းငါးဆယ္စီရွိရွိျပီး လက္ တစ္ရာစီရွိတယ္။ ယူေရးနပ္စ္ က ဖခင္ေကာင္းလည္းမဟုတ္ဘူး၊လင္ေကာင္းလည္းမဟုတ္ဘူး။ သူေမြးတဲ.သားေတြက သူ.ကုိျပန္ရန္လုပ္မွာေၾကာက္တယ္။ဒါနဲ.ပဲ သူ.သားသုံးေယာက္ ကုိ သူ.အေမ ေဂယာရဲ. ဗုိက္ထဲကုိ ျပန္ထည္.ျပီး ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ထားလုိက္တယ္။ရွင္ေမြးလြန္း ေဂယာက ေနာက္တစ္ခါ သားသုံးေယာက္ထပ္ေမြးျပန္တယ္။ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ. နဖူး အလယ္ဗဟုိတည္.တည္.မွာ မ်က္လုံးတစ္လုံးစီပါတယ္။ ခြန္အားဗလ အရမ္းေကာင္းၾကတယ္။ သူတုိ. ကုိ Cyclopes ေတြလုိ.ေခၚတယ္။အေဖၾကီး ယူေရးနပ္စ္ က ဒီတစ္ခါလည္း သူ.သားေတြက ရန္လုပ္မွာစုိးတယ္ ဆုိျပီး ဟုိးငရဲေအာက္ဖက္ထက္နက္တဲ.ေနရာ ျဖစ္တဲ. Tatarus ( ငရဲလုိဏ္ဂူ) ကုိပုိ.လုိက္ျပန္တယ္။ တစ္ခါ ရွင္ေမြးလြန္း ေဂယာက နတ္ဘုရား ေျခာက္ေယာက္ ၊ နတ္ဘုရားမ ေျခာက္ေယာက္ ပါတဲ. ဆယ္ႏွစ္မႊာပူး ကုိေမြးျပန္ပါတယ္။ အံ.ေရာ။ သူတုိ. ဆယ္.ႏွစ္ေယာက္ကုိ တုိက္တန္ (Titans) နတ္ဘုရားေတြလုိ.ေခၚပါတယ္။သူတုိ.ဟာ လူပုံစံေတြျဖစ္ၾကတယ္။ ေအာက္မွာသူတုိ.ရဲ. နာမည္ေတြပါတယ္။
နတ္ဘုရားမ်ား
1. Oceanus
2. Hyperion
3. Iapetus
4. Cronus
5. Crius
6. Coeus
နတ္ဘုရားမမ်ား
7. Tethys
8. Theia
9. Mnemosyne
10. Themis
11. Phoebe
12. Rhea
ဒီတစ္ခါ လည္း အေဖၾကီး ယူေရးနပ္စ္ က သူ.သားသမီးေတြက သူ.ကုိ ရန္ျပဳမွာပဲဆုိျပီး သူ.အေမရဲ. ဗုိက္ထဲကုိ ထည္.ျပီး ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီ မွာ အေမၾကီး ေဂယာက တင္းသြားတယ္။ သူကေမြးလုိက္ရင္း ဟုိ က ျပန္ထည္.လုိက္ရင္းဆုိေတာ. တင္းလာတာေပါ.။ ဒါနဲ. ယူေရးနပ္စ္ကုိ လုပ္ၾကံဖုိ.အကြက္ကုိ သူေစာင္.တယ္။ သူ.သားေတြကုိ သူ.ဗုိက္ထဲက ေနတိတ္တိတ္ေလး ယူေရးနပ္စ္မသိေအာင္ထုတ္တယ္။ ျပီးေတာ. ယူေရးနပ္စ္ ကုိ လုပ္ၾကံဖုိ.တုိင္ပင္တယ္။ က်န္တဲ. သူေတြအားလုံးက မလုပ္ရဲၾကေပမယ္. အငယ္ဆုံးသား ခေရာနပ္စ္ (Cronus) ကလက္ခံခဲ.တယ္။ သူ.အေဖ ယူေရးနပ္စ္ရဲ. လိင္အဂၤါကုိ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း ေက်ာက္တံစဥ္နဲ. ျဖတ္ပစ္ျပီးသတ္လုိက္တယ္။ ျပီးေတာ. သမုဒၵရာထဲကုိ လႊင္.ပစ္လုိက္တယ္။ သူမေသခင္မွာ ခေရာနပ္စ္ နဲ. တုိက္တန္တုိ. ကုိအျပစ္ဒဏ္ခံေစရမယ္လုိ. ေျပာခဲ.ပါတယ္။ ခေရာနပ္စ္ ကုိ မင္းလည္း တေန. ငါ.လုိ ခံစားရလိမ္.မယ္ လုိ. က်ိန္စာတုိက္ခဲ.တယ္။ သူ.လိင္အဂါၤက်သြားတဲ. သမုဒၵရာေရျမဳပ္ေတြက ေနျပီးေတာ. အပရုိဒုိက္ (Aphrodite) လုိ.ေခၚတဲ. အခ်စ္နတ္ဘုရားမ ျဖစ္ လာပါတယ္။
ခေရာနပ္စ္ က သူ.အမ ရီယာနဲ.လက္ထပ္ျပီး ဘုရင္ျဖစ္လာတယ္။ သူ.အကုိ Cyclopes ေတြနဲ. Hecatoncheires ေတြကုိ တားတရပ္စ္ ကုိ ပုိ.လုိက္ျပန္တယ္။ ခေရာနပ္စ္နဲ. ရီယာတုိ. ဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာေအာင္အုပ္စုိးၾကျပီး ကေလးအမ်ားၾကီးရခဲ.တယ္။ ဒါေပမယ္. ခေရာနပ္စ္ ဟာ သူ.အေဖကုိ သူ ကနန္းခ်ခဲ.သလုိမ်ိဳး သူ.သားသမီးေတြ ကလည္း သူ.ကုိ နန္းခ်မယ္လုိ.ယုံၾကည္ခဲ.တယ္။ သူ.အေဖရဲ. က်ိန္စာကုိ လည္းေတြးေၾကာက္တယ္။ တစ္ရက္မွာ သူ.ဇနီး ရီယာ က ကုိယ္၀န္ရွိေနတယ္လုိ.ေျပာတယ္။ ကေလးေတြကို အ႐ြယ္ေရာက္သည္အထိ ႀကီးျပင္းခြင့္မေပးလၽွင္ သူ႔ကိုရန္ျပဳႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္ဘူး လုိ. စဥ္းစားမိတယ္။ဒါနဲ. သူ.မိန္းမ ရီးယာ ပထမကေလးေမြးဖြားတဲ.အခ်ိန္မွာ သူဟာ အျမန္ ေကာက္ယူလ်က္ၿမိဳခ်လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ခေရာနပ္စ္ဟာေနာက္ထပ္ေမြးဖြားလာတဲ. ကေလး ငါးေယာက္ကိုလည္း ေမြးလာတုိင္း ၿမိဳခ်ပစ္ခဲ.တယ္။ ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္ ကေလးေမြးဖြားတဲ.အခ်ိန္မွာ ရီးယာဟာ ကေလးေမြးဖြားၿပီးလုိ.ေျပာျပီး ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးကို အ၀တ္ပတ္ျပီး ကုိင္ထားတယ္။ ခေရာနပ္စ္ ကလည္း အရင္အေခါက္ေတြတုန္းကလုိ ပဲ အ၀တ္ပတ္ထားတဲ. ေက်ာက္တုံးကုိ ကေလးမွတ္ျပီးမ်ိဳခ်လုိက္တယ္။ ၾကည္.ေတာင္မၾကည္.ဘူး။ အမွန္က ရီယာဟာ Crete ဆုိတဲ. ကြ်န္းမွာ ကေလးကုိသြားေမြးထားခဲ.ျပီး ကေလးကုိ ဇုစ္ (Zeus) လုိ.နာမည္ေပးထားခဲ.တယ္။
ဇုစ္ကို ဆိတ္တစ္ေကာင္ကႏို႔တိုက္ေပးၿပီး Nymph လုိ.ေခၚတဲ.နတ္အခ်ိဳ႕က ေကြ်းေမြးေစာင္.ေရွာက္ခဲ.ၾကတယ္။ ဇုစ္ ဟာ အဲဒီ ခရိ ကြ်န္းေပၚက ဒခ္ေတေတာင္ (Mount Dikte )ေပၚမွာပဲၾကီးျပင္းလာခဲ.တယ္။ အရြယ္ေရာက္လာတဲ. ဇုစ္ ဟာ သူ.အေဖခေရာနပ္စ္ ကုိ ဘယ္လုိ အႏုိင္ယူရမလဲဆုိတာကုိ လွည္.စားမွဳနတ္ဘုရားမ Metis မက္တစ္စ္ နဲ. တုိင္ပင္တယ္။ မက္တစ္စ္ က ေသာက္လုိက္တဲ.အခါ ပ်ိဳ.အန္ႏုိင္ေစတဲ. ေဖ်ာ္ရည္တစ္မ်ိဳးကုိ ဖန္တီးေပးလုိက္တယ္။ အေမလုပ္တဲ.သူ ရီယာက နန္းေတာ္ထဲမွာ သူ.သား ကုိ ဘုရင္. ေဖ်ာ္ရည္ေတာ္ဆက္ အေစခံတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးခဲ.တယ္။ အခြင္.အေရးရတဲ.တစ္ေန.မွာ ဇုစ္ဟာ အဲဒီေဖ်ာ္ရည္ကုိ သူ.အေဖ ခေရာနပ္စ္ ကုိဆက္လုိက္တယ္။ ခေရာနပ္စ္ က ေဖ်ာ္ရည္ကုိ ေသာက္ျပီးတဲ.အခါ အန္တယ္။ အ၀တ္ပတ္ထားတဲ. ေက်ာက္တံုးကို အရင္ အန္ထုတ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ. အရင္ ကၿမိဳခ်ထားခဲ.တဲ. ကေလးေတြကိုလည္း အန္ထုတ္လိုက္တယ္။ ကေလးေတြဟာ အ႐ြယ္ေရာက္ၿပီးသူမ်ား အျဖစ္နဲ. သူ.တုိ.ရဲ. အေဖဗုိက္ထဲကေန ျပန္ထြက္လာၾကေတာ.တယ္။ အဲဒီကေလးေတြကေတာ. ပုိဆိုက္ဒန္ (Poseidon)၊ ေဟးဒီးစ္ (Hades)၊ ေဒမီတာ (Demeter) ဟက္စတီယာ (Hestia) နဲ. ေဟရာ (Hera) တို႔ျဖစ္ၾကတယ္။ သူတုိ.အားလုံး ဟာ သူတုိ.အေဖၾကီး ခေရာနပ္စ္ ပ်ဳိ႕အန္ေန
တုန္းမွာ ထြက္ေျပးခဲ.ၾကျပီး ဇုစ္ကုိပဲ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္တင္ေျမွာက္ခဲ.ၾကတယ္။ သူတုိ.ဟာ အုိလံပက္စ္ေတာင္ Mount Olympus မွာသြားျပီးအေျခခ်ေနႏုိင္ခဲ.ၾကတဲ.အတြက္ သူတုိ.ကုိ အုိလံပီယန္ နတ္ဘုရား (Olympian Gods) ေတြလုိ.ေခၚပါတယ္။

ခေရာနပ္စ္ဟာ တျခားရွိေနတဲ. တုိက္တန္နတ္ဘုရားေတြနဲ. ပူေပါင္းျပီး အုိလံပီယန္ နတ္ဘုရားေတြနဲ. စစ္ခင္းခဲ.တယ္။ တိုက္တန္နတ္ေတြဘက္ က Iapetus နတ္ဘုရားဆီမွာ အက္တလပ္စ္ (Atlas), ပရုိမီးသီးယပ္စ္ (Prometheus) နဲ. အက္ပီမီးသီးယပ္စ္(Epimethius)ဆုိတဲ. သားေတာ္သုံးေယာက္ရွိတယ္။ အဲဒီသားသုံးေယာက္ထဲက ပရုိမီးသီးယပ္စ္ (Prometheus) နဲ. အက္ပီမီးသီးယပ္စ္(Epimethius) တုိ.ဟာ အုိလံပီယန္ နတ္ေတြနဲ.လာပူးေပါင္းျပီး ၊ အက္တလပ္စ္ (Atlas) ကေတာ. တုိက္တန္ေတြဘက္ က ဦးေဆာင္တဲ. နတ္ဘုရားစစ္သူၾကီးျဖစ္ခဲ.တယ္။ ပရုိမီးသီးယပ္စ္ ရဲ. နာမည္ဟာ “ႀကိဳတင္ေတြးေခၚသူ” ဟုအဓိပၸါယ္ရၿပီး အနာဂတ္ကို ႀကိဳတင္သိျမင္ႏိုင္တဲ. အစြမ္းရွိတယ္။ သူဟာ ေနာက္ဆံုးမွာ တိုက္တန္နတ္ေတြ ႐ံႈးနိမ့္မယ္ဆုိတာကုိ သိတဲ.အတြက္ အုိလံပီယန္ နတ္ေတြနဲ. လာပူးေပါင္းတာျဖစ္တယ္။ တုိက္တန္ေတြ က တကယ္. နတ္ဘုရား စီနီယာ ၾကီးေတြဆုိေတာ. အုိလံပီယန္ နတ္ေတြကုိ ႏုိင္ေျခရွိတယ္။ ဒါေပမယ္. ဇုစ္ ကလိမၼာပါးနပ္တယ္။ ခေရာနပ္စ္က တားတရက္စ္ ကုိ နယ္ႏွင္လုိက္တဲ. Cyclopes နဲ. Hecatoncheires ေတြကုိ လြတ္ေအာင္လုပ္ေပးျပီး သူတုိ.နဲ.ပူးေပါင္းခုိင္းတယ္။ ဇုစ္ အတြက္ ၀ရဇိန္ လက္နက္ကုိ Cyclopes ေတြက ဖန္ဆင္းေပးခဲ.တယ္။ ပုိဆိုက္ဒန္ (Poseidon) အတြက္ Trident လုိ.ေခၚ တဲ.သုံးခြခြ်န္လွံ ကို ဖန္ဆင္းေပးခဲ.တယ္။ ေဟးဒီးစ္ (Hades) အတြက္ ကုိယ္ေပ်ာက္ ဦးထုပ္ကုိ ဖန္ဆင္းေပးခဲ.တယ္။ အရမ္းျပင္းထန္တဲ. တုိက္တန္ေတြနဲ. အုိလံပီယံနတ္ေတြရဲ. တုိက္ပြဲမွာ လက္တစ္ရာ နဲ. ေခါင္း ငါးဆယ္စီ ရွိတဲ. Hecatoncheires ေတြက ေက်ာက္တုံးၾကီးၾကီးေတြကုိ ကုိင္ထားျပီး ခ်ဳံခုိေစာင္.တယ္။ တုိက္တန္နတ္ေတြလာတဲ.အခါမွာ အဲဒီေက်ာက္တုံးေတြကုိပစ္ခ်တယ္။ တုိက္တန္နတ္ေတြဟာ သူတုိ. အေပၚကုိ ေတာင္ၾကီးျပိဳက်လာတယ္ထင္ျပီး ထြက္ေျပးၾကတယ္။အဲဒီမွာ ဇုစ္ တုိ.ရဲ. အုိလံပီယန္ နတ္ေတြဟာ အႏုိင္ယူ ေအာင္ပြဲခံႏုိင္ခဲ.ပါတယ္။ တုိက္တန္နတ္ေတြအားလုံးကုိ ဇုစ္က တားတရက္စ္ ကုိ ပုိ.ျပီး လုိဏ္ဂူထဲမွာ ပိတ္ထားလုိက္ပါတယ္။ စစ္သူၾကီး အက္တလပ္စ္ (Atlas) ကုိေတာ. အားလုံးထက္ ၾကီးတဲ. အျပစ္အေနနဲ. ကမၻာၾကီးကုိ ထမ္းခုိင္းထားလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးတုိက္ပြဲေတြျပီး အားလုံးျငိမ္းခ်မ္းသြားခ်ိန္မွာ ေဟးဒီးစ္ (Hades) ဟာ ယမမင္းျဖစ္လာၿပီး ေျမေအာက္ကမၻာနဲ. ငရဲကို အစုိးခဲ.တယ္။ ပိုဆိုင္ဒန္ (Poseidon) ဟာ ပင္လယ္သမုဒၵရာတို႔ကုိ ပုိင္တဲ. ေရနတ္ဘုရားျဖစ္လာတယ္။ ဆရာၾကီး ဇုစ္ (Zeus) ကေတာ. နတ္ဘုရားအားလံုးတုိ.ရဲ. ဘုရင္ျဖစ္ခဲ.ျပီး မုိးေကာင္းကင္ ကုိ အစုိးရခဲ.တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္အထိ ကမၻာေပၚမွာ နတ္ဘုရားေတြသာ အုပ္စုိးျပီးေနထုိင္ခဲ.ၾကတယ္။ လူေတြမရွိေသးဘူး။



ဆက္ရန္

ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳ ႏွင္. ကာကြယ္တားဆီးရန္နည္းလမ္းမ်ား

အခုတေလာ လူေျပာသူေျပာအမ်ားဆုံးနဲ. အၾကားရဆုံးစကားလုံးက “ပူတယ္” ဆုိတာပါပဲ။ ပူလုိက္အုိက္လုိက္ရတဲ. အထဲမီးကလည္း ပ်က္လိုက္တာ .. တစ္ရက္ကုိ သုံးေလး နာရီပဲလာတယ္ဆုိတာ ရပ္ကြက္တုိင္းမွာ၊ ဘတ္စ္ကားေတြထဲမွာ ၊ ေစ်းေတြထဲမွာ ၊ လက္ဘက္ရည္ဆုိင္မွာ အျမဲတမ္းၾကားေနရပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ .. ရာသီဥတုက သတိမျပဳမိဘဲ မေနႏုိင္ေအာင္ကုိ ဆုိးရြားလာပါတယ္။ လြန္ခဲ.တဲ. ၅ ႏွစ္ ၊ ၆ ႏွစ္ေလာက္တုန္းကေတာင္မွ အခုေလာက္ထိမပူဘူးလုိ.ထင္တယ္။ အရင္ကဆုိ ကြ်န္ေတာ္အျပင္ကုိသြားရင္ ထီးယူေလ.မရွိပါဘူး။ဒါေပမယ္. ေျပာပေလာက္ေအာင္လဲ အပူဒဏ္ကုိ မခံစားခဲ.ရဘူးပါဘူး။ အခု ဒီႏွစ္ပုိင္းမွာေတာ. အျပင္သြားရင္ ထီး ယူကုိယူသြားရပါတယ္။ အပူဒဏ္ကလည္း ထီးမပါရင္ သိသိသာသာၾကီး ခံစားရပါတယ္။ ဒီေတာ. ကမၻာၾကီးဟာ တေန.တျခား ပူျပီးရင္ပူလာေနတယ္ဆုိ တာ ေမ.ထားလုိ.မရေတာ.ပါဘူး။ အရင္က ဆုိ ကမၻာၾကီးပူေႏြး လာမွဳဟာ ပုံျပင္ယုံတမ္းတစ္ခု လုိမ်ိဳး ကြ်န္ေတာ္အပါအ၀င္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သေဘာထားၾကပါတယ္။၂၀၀၇-၂၀၀၈ Gallup Polls စစ္တမ္းအရ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ. လူဦးေရ ရဲ.ေလးပုံ ပုံ သုံးပုံ ဟာကမၻာၾကီးပူေႏြးလာတယ္ဆုိတဲ. အသိ မရွိၾကပါဘူးတဲ.။ ပညာရွင္ေတြက ဖန္လုံအိမ္ အာနိသင္ ၊ ရုပ္ၾကြင္းေလာင္စာ၊ အုိဇုန္းလႊာ အစရွိသျဖင္. သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆုိင္ရာ အသိေတြကုိ အသံ၊အရုပ္၊စာ စတဲ. မီဒီယာမ်ိဳးစုံက ေန အသိေပး၊ ပညာေပးခဲ.ေပမယ္. ကြ်န္ေတာ္တုိ. လ်စ္လ်ဴရွဳခဲ.ပါတယ္။ ပရီးမီးယားလိဂ္ ေဘာလုံးပြဲတစ္ပြဲဟာ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳ ထက္ပုိျပီး အေရးၾကီးခဲ.ပါတယ္။ လန္ဒန္စီးကရက္ တလိပ္နဲ.လက္ဘက္ရည္ဆုိင္ဟာ ၊ အုိဇုန္းလႊာေပါက္ျပဲတာထက္ ပုိအေရးၾကီးခဲ.ပါတယ္။ ျမန္မာဘီယာတစ္ခြက္ရဲ. အာနိသင္ဟာ ဖန္လုံအိမ္အာနိသင္ထက္ ပုိအေရးၾကီးခဲ.ပါတယ္။ အခုေတာ. လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒါေတြကုိသေဘာေပါက္လာၾကပါျပီ။ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ဆုိင္ရာ ပညာေပးမွဳေတြက လည္း အရင္တုန္းကထက္ပုိျပီးမ်ားလာတဲ.အတြက္ေၾကာင္. လည္း လူေတြကလည္းအရင္ကထက္ ပုိျပီး အသိဗဟုသုတရွိလာပါ တယ္။ မ်က္ျမင္သာဓက အေနနဲ.ကလည္း ဆုိင္ကလုံးေတြ ၊ ဟာရီကိန္းေတြ ၊ငလ်င္လွဳပ္တာေတြ ၊ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲတာေတြ ဟာ မၾကာခဏဆုိသလုိခပ္စိပ္စိပ္ ျဖစ္ေနတာေတြ ကုိေတြ.ရွိေနရပါတယ္။
ဒီေတာ. ဒါေတြမျဖစ္ေအာင္ ၊ ကမၻၾကီးဟာေန.စဥ္နဲ.အမွ် ပူေနတာကုိ တားဆီးႏုိင္ေအာင္ ဘယ္လုိုလုပ္ၾကမလဲဆုိတာေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာပါတယ္။ ပညာရွင္ေပါင္းမ်ားစြာ ၊ အဖြဲ.အစည္းေပါင္းမ်ားစြာ ဟာ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳကို ကာကြယ္ဖုိ.အတြက္ နည္းလမ္းေပါင္းမ်ားစြာကုိ ရွာေဖြခဲ.ၾကပါတယ္။ အဲဒီနည္းလမ္းေတြကုိ လည္း ျပည္သူလူထု ၊လူသားတစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ကုိ ပညာေပးဖုိ.ကုိ လဲၾကိဳးစားေနပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္သိထားသေလာက္ ေလ.လာထားသေလာက္ကုိ ဒီဘေေလာ.ဂ္မွာ ခ်ေရးျခင္းအားျဖင္. ဖတ္မိတဲ.လူတစ္ေယာက္ တည္းကပဲျဖစ္ေစ အသိတစ္ခုရသြားမယ္ဆုိရင္ကြ်န္ေတာ္တုိ. ေနထုိင္ၾကတဲ. ဒီကမၻာၾကီးအတြက္ ၊ ကြ်န္ေတာ္တုိ.ရဲ. သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္အတြက္ အက်ိဳးရွိမယ္ လု.ိေမွ်ာ္လင္.မိပါတယ္။

ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳ(Global Warming) ဆုိတာဘာလဲ။
ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာျခင္းဆုိတာ လူေတြေၾကာင္. ကမၻာ.ေလထုထဲမွာရွိတဲ.(Greenhouse Gas) ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ. ၊ တနည္းအားျဖင္. အပူထိန္းဓါတ္ေငြ. ဟာ လုိအပ္တဲ.ပမာဏထက္ ပုိမုိမ်ားျပားလာျခင္းေၾကာင္. ကမၻာ.ပ်ွမ္းမွ်အပူခ်ိန္ျမင္.တက္လာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနရာင္ျခည္ရဲ. စြမ္းအင္ကုိ ကမၻာၾကီးကေန ‘ျမင္ႏုိင္တဲ. အလင္း’ အျဖစ္လက္ခံရရွိပါတယ္။ အဲဒီအလင္းစြမ္းအင္ ကုိ သမုဒၵရာေတြအပါအ၀င္ ကမၻာ.မ်က္ႏွာျပင္ ကစုပ္ယူထားျပီး အပူလွိဳင္းေရာင္ျခည္(Thermal Radiation) အျဖစ္္ ျပန္လည္ျဖာထြက္ပါတယ္။ ျဖာထြက္လာတဲ. အပူလွိဳင္းေရာင္ျခည္အနည္းငယ္ဟာ အာကာသထဲကုိျပန္ထြက္သြားျပီး က်န္အခ်ိဳ. ကုိ ေတာ. ကမၻာ.ေလထုနဲ. သူ.ထဲမွာ ရွိတဲ. ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ.(Greenhouse Gas) ေတြကေနစုပ္ယူေပးထားလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီစုပ္ယူထားတဲ. အပူလွိဳင္းေရာင္ျခည္ေတြကုိ ကမၻာ.ေလထုကေနတစ္ခါ ျပန္ျပီးေတာ. အထက္နဲ.ေအာက္လားရာ ႏွစ္ဘက္ကုိ ျပန္လည္ျဖာထြက္ေစပါတယ္။အထက္ကုိသြားတဲ.ေရာင္ျခည္ေတြက ေတာ. အာကသာထဲကုိ ျပန္ထြက္သြားျပီး ေအာက္ကုိ သြားတဲ.ေရာင္ျခည္ေတြကုိ ေတာ. ကမၻာၾကီးက ျပန္လည္စုပ္ယူပါတယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္ကုိ ဖန္လုံအိမ္အာနိသင္ (Greenhouse Effect) လုိ.ေခၚပါတယ္။ ၁၈၂၄ ခုႏွစ္မွာ Joseph Fourier ဆုိသူကေတြ.ရွိခဲ.တာျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာ.ေလထုထဲမွာ ရွိတဲ. အဲဒီ ဖန္လုံအိမ္အပူထိန္းဓါတ္ေငြ.ေတြဟာ ကမၻာၾကီးရဲ. အပူခ်ိန္ကုိ မွ်တေအာင္ ခ်ိန္ညွိေပးပါတယ္။ ကမၻာရဲ. ပွ်မ္းမွ် အပူခ်ိန္ဟာ ဖန္လုံအိမ္ အပူထိန္းဓါတ္ေငြ. ေၾကာင္. ၅၇ ဒီကရီ ဖာရင္ဟုိက္ျဖစ္ေပမယ္. အဲဒီအပူထိန္းဓါတ္ေငြ.မရွိဘူးဆုိရင္ (-) (၀.၇) ဒီကရီဖာရင္ဟုိက္ကုိက်ဆင္းသြားပါလိမ္.မယ္။ အလားတူပဲ ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ.ဟာ ရွိသင္.ရွိထုိက္တဲ. ပမာဏထက္ပုိ လာမယ္ဆုိလုိ.ရွိရင္ ကမၻာၾကီးရဲ. အပူခ်ိန္ဟာလည္း ပုိျပီးျမင္.တက္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။



ဒါဆုိရင္ ကမၻာ.ေလထုထဲမွာရွိတဲ. အဲဒီ ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ.ေတြဟာဘာျဖစ္လုိ.မ်ားလာတာလဲ။ အဲဒီလုိမ်ားလာေအာင္ဘယ္အရာေတြကဖန္တီးေပးေနတာလဲ။
ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ.မွာ အဓိကဓါတ္ေငြ.ေလးမ်ိဳးပါ၀င္ျပီး သူတုိ.ရဲ. အခ်ိဳးအစားရာခုိင္ႏွုန္းေတြကေတာ. ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္ပါတယ္။
• ေရခုိးေရေငြ. (water vapor) 36–70%
• ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္(carbon dioxide) 9–26%
• မီသိန္းဓါတ္ေငြ.(methane) 4–9%
• အုိဇုန္းဓါတ္ေငြ. (ozone) 3–7%
• အျခား CFC 11, CFC 12 အစရွိသည္. စက္မွဳသုံးဓါတ္ေငြ.မ်ား

ေအာက္မွာေဖာ္ျပထားတဲ. ပုံမွာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ. ထုတ္လုပ္ေပးတဲ. ရာခုိင္ႏွဳန္းအခ်ိဳးအစားစက္၀ုိင္းကုိေတြ.ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာမွ ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ဓါတ္ေငြ.ဟာ ထုတ္လႊတ္မွဳအမ်ားဆုံးဆုိတာေလ.လာေတြ.ရွိရပါတယ္။



(က) ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ ဓါတ္ေငြ. ( CO2)
ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ဒ္ဓါတ္ေငြ.ကုိ ေလထုထဲထုတ္လႊတ္ေပးတဲ. အဓိကအရာေတြကေတာ. ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္ပါတယ္။


၁။ ရုပ္ၾကြင္းေလာင္စာေလာင္ကြ်မ္းမွဳ (Fossil Fuel Burning)
လူေတြဟာေန.စဥ္နဲ.အမွ် ရုပ္ၾကြင္းေလာင္စာေတြကုိ သုံးစြဲေနၾကပါတယ္။ ဓါတ္ဆီ၊ ဒီဇယ္၊ ေက်ာက္မီးေသြး ၊ ခရုိဆင္း အစရွိတဲ. ရုပ္ၾကြင္းေလာင္စာအမ်ိဳမ်ိဳးဟာ ေလာင္ကြ်မ္းျပီးတဲ.အခါမွာ ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ အျဖစ္နဲ.ေလထုထဲမွာ ပ်ံ.ႏွံ.ေနရာယူပါတယ္။အထူးသျဖင္. သယ္ယူပုိ.ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္း ေတြေၾကာင္.ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ.ႏုိင္ငံမွာ ကားေတြဒီေလာက္မ်ားမ်ားမရွိေသးေပမယ္. တျခားႏုိင္ငံေတြ၊ အထူးသျဖင္.ႏုိင္ငံၾကီးေတြ မွာ ရွိတဲ. ကားသန္းေပါင္း ၇၅၀ ေက်ာ္ဟာ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ ဓါတ္ေငြ. ၂၅ တန္ကုိ ထုတ္လုပ္ေပးေနၾကပါတယ္။ ေအာက္မွရွိတဲ.ဂရပ္ဖ္မွာ ႏွစ္စဥ္ ရုပ္ၾကြင္းေလာင္စာကေန ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ဓါတ္ေငြ.ထုတ္လႊတ္မွဳ ပမာဏကုိသိရွိႏုိင္ပါတယ္။ ဓါတ္ဆီကကာဗြန္ဒုိင္ ေအာက္ဆုိက္ ဓါတ္ေငြ. အမ်ားဆုံးထုတ္လႊတ္ေပးပါတယ္။






၂။ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမွဳ (deforestation)
သစ္ပင္မ်ားဟာ ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ ကုိ စုပ္ယူျပီး ေအာက္ဆီဂ်င္ကုိ ျပန္လည္ထုတ္လႊတ္ေပးတယ္ဆုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ.ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက သင္ၾကားခဲ.ၾကရပါတယ္။ သစ္ေတာေတြကုိ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း အလြန္အကြ်ံခုတ္ျခင္း ၊ ျပန္မစုိက္ျခင္း၊ ေတာမီးေလာင္ျခင္း စတာေတြေၾကာင္. သစ္ေတာေတြျပဳန္းတီးေနၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္က ကယားျပည္နယ္ဘက္မွာေနဖူးပါတယ္။ ရန္ကုန္ - လြိဳင္ေကာ္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေဘးမွာရွိေနတဲ.ေတာအုပ္ေတြဟာ အဲဒီအခ်ိန္က အရမ္းပဲစိမ္းလန္းစုိျပည္ခဲ.ပါတယ္။ အခုတစ္ခါအဲဒီဘက္ကုိျပန္သြားေတာ. လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္ကေတာင္ေတြဟာ ေတာင္ကတုံးေတြျဖစ္ကုန္ၾကပါျပီ။ ေဒသခံေတြက သစ္ပင္ေတြကုိ ခုတ္ျပီးမီးေသြးဖုတ္လုပ္ငန္း လုပ္ကုိင္တာေတြကုိလည္းအမ်ားၾကီးေတြ.ရပါတယ္။ အမွန္ဆုိရင္ကြ်န္ေတာ္တုိ. အေနနဲ. မီးေသြးကုိမသုံးသင္.ဘူးလုိ. ေတာင္ထင္ပါတယ္။ ျပီးခဲ.တဲ.တစ္ေခါက္က ေငြေဆာင္ကုိ သြားေတာ. လမး္တစ္ေလွ်ာက္မွာ သစ္ပင္ေတြအမ်ားၾကီး မီးရွဳိ.ထားတာကုိလည္းစိတ္မေကာင္းစရာေတြ.ခဲ.ရပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္မျမင္ေပမယ္. လူအမ်ားေျပာလုိ. ၾကားရတဲ. ျမန္မာျပည္မွာ သစ္ေတာေတြဘယ္သူ.ေၾကာင္. ဘယ္လုိျပဳန္းတီးေနတယ္ ဆုိတဲ. သတင္းေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ျမန္မာႏုိင္ငံဘယ္ေလာက္ ထိသစ္ေတာျဖဳန္းတီးမွဳမွာ ေပါက္ေရာက္ေအာင္ျမင္ေနလဲဆုိတာ ေအာက္က ပုံမွာေလ.လာႏုိင္ပါတယ္။



(ခ) မီသိန္းဓါတ္ေငြ. (Methane)
ရုပ္ၾကြင္းေလာင္စာေတြ ကုိ တူးေဖာ္ရွာေဖြတဲ.အခါ မွာ ကမၻာေျမေအာက္ထဲမွာ သဘာ၀အေလ်ာက္ရွိေနတဲ. မီသိန္းဓါတ္ေငြ.ကုိ ပါ တပါတည္း ကမၻာေျမျပင္ေပၚကုိေရာက္ရွိေစပါတယ္။ အာတိတ္ေရခဲျပင္ေတြ နဲ. Wetlands လုိ.ေခၚတဲ. စိမ္.ေျမေဒသေတြ မွာ လည္း သဘာ၀အေလ်ာက္ မီသိန္းဓါတ္ေငြ.ကုိ ထုတ္လႊတ္ေပးပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခု က ၾကက္၊၀က္၊ကြဲ်၊ႏြား၊ဆိတ္၊၀က္ အစရွိတဲ. တိရိစၦာန္ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းေတြက လည္း မီသိန္းဓါတ္ေငြ.အေျမာက္အျမားထုတ္လႊတ္ပါတယ္။ ေမြးျမဴေရးျခံတစ္ခုခုကုိ ေရာက္ဖူးတယ္ဆုိရင္ အဲဒီကရတဲ. အနံ.ဆုိးဆုိးၾကီးကုိ သိမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒါမီသိန္းဓါတ္ေငြ.ပါပဲ။ အဲဒီတိရိစ ၦာန္ေတြ ကထြက္တဲ. အညစ္အေၾကး က်င္ၾကီးက်င္ငယ္ေတြ ဟာ Manure လုိ.ေခၚတဲ. ေျမၾသဇာေတြျဖစ္သြားျပီး မီသိန္းဓါတ္ေငြ.ကုိထုတ္လႊတ္ေပးပါတယ္။
၃။ႏုိက္ထရပ္စ္ေအာက္ဆုိက္ (Nitrous Oxide)
စုိက္ပ်ိဳးေရး အတြက္ သုံးတဲ. ဓါတ္ေျမၾသဇာေတြ က လည္းႏုိက္ထရပ္စ္ေအာက္ဆုိက္ ကုိထုတ္လႊတ္ေပးတဲ.အတြက္ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာေစဖုိ.အတြက္ အားျဖည္.ေပးေနပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ထုတ္လႊတ္ေပးေနတဲ. ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ. ရဲ. ၉ ရာခုိင္ႏွဳန္းဟာ ႏုိက္ထရပ္စ္ ေအာက္ဆုိဒ္ျဖစ္ပါတယ္။
၄။CFC ( Chlorofluorocarbon)
အဲယားကြန္း ၊ ေရခဲေသတၱာ ၊ ငါး အသားစတာေတြသုိေလွာင္တဲ. အေအးခန္းေတြ ၊ ဖရီဇာ ေတြမွာသုံးတဲ. CFC ကလည္းကမၻာၾကီးပူေႏြးလာေစတဲ.အေၾကာင္းအရင္းေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၀၄ ခုႏွစ္အထိတုိင္းတာခ်က္အရ ကမၻာ.ေလထုထဲမွာ ဖန္လုံအိမ္ဓါတ္ေငြ. ပါ၀င္မွဳ အခ်ိဳးအစား ဘယ္ေလာက္ျမင္.တက္လာေနျပီလဲဆုိတာေအာက္က ပုံမွာ ေလ.လာႏုိင္ပါတယ္။





ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳ ေၾကာင္. ဘယ္လုိေဘးအႏၱရာယ္ေတြနဲ. ၾကဳံေတြ.ရႏုိင္သလဲ။ ကမၻာၾကီးဟာတကယ္ပဲပူေႏြးလာေနတာလား။
ဟုတ္ပါတယ္ ကမၻာၾကီးဟာတကယ္ပဲပူေႏြးလာေနပါတယ္။ နာဆာအဖြဲ.ရဲ. ေလ.လာခ်က္အရ ၁၈၈၀ ခုႏွစ္ ကစလုိ. ကမၻာ.ပ်ွမ္းမွ် အပူခ်ိန္ဟာ ၁.၄ ဒီဂရီဖာရင္ဟုိက္ အထိတက္လာပါတယ္။ သကၠရာဇ္ ၂၁၀၀ ျပည္.ႏွစ္မွာ ကမၻာေျမရဲ. ပွ်မ္းမွ်အပူခ်ိန္ဟာ ၉ ဒီဂရီဖာရင္ဟုိက္အထိတက္လာျပီး ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ဟာလည္း ၈၂ ေပ အထိျမင္.တက္လာမယ္လုိ. ဆုိပါတယ္။ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳေၾကာင္. ကြ်န္ေတာ္တုိ.ရဲ. သဘာပတ္၀န္းက်င္ဟာလည္း မ်ားစြာထိခုိက္လာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ျမင္.မားတဲ.အပူခ်ိန္ေၾကာင္. Greenland နဲ. Antarctica မွာရွိတဲ. ေရခဲေတြဟာအရည္ေပ်ာ္ျပီး ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ကုိျမင္.တက္ေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ ပင္လယ္ေရျမင္.တက္ျခင္းေၾကာင္. ကမၻာ.ေျမေအာက္ေရထု ကုိ ဆားငန္ေရေတြနဲ. ညစ္ညမ္းေစႏုိင္ပါတယ္။ ပင္လယ္ေရေတြ အပူခ်ိန္ျမင္.လာတဲ.အခါမွာ ေရေငြ.ပ်ံႏွုန္းကလည္း မ်ားလာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေရေငြ.ပ်ံႏွုန္းမ်ားတဲ.အခါ မွာ မုိးၾကီးျခင္း၊ မုန္တုိင္းမ်ား ျပင္းထန္စြာ ျဖစ္လာျခင္းစတဲ. သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ေတြနဲ. ၾကဳံေတြ.ႏုိင္ပါတယ္။ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳေၾကာင္. ကြ်န္ေတာ္တုိ.လူသားေတြနဲ. တိရိစၦာန္ေတြရဲ. က်န္းမာေရးကုိထိခုိက္ေစႏုိင္ပါတယ္။ ျပီးခဲ.တဲ.လ ကပဲ အပူလွိဳင္းျဖတ္လုိ. အိႏၵိယ မွာ လူေတြရာခ်ီေသကုန္ၾကပါတယ္။ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ.တဲ. ေႏြရာသီမွာ အပူဒဏ္နဲ.ပတ္သတ္တဲ.ေ၀ဒနာေတြခံစားရႏုိင္ပါတယ္။ အရမ္းေအးတဲ.ေဒသေတြမွာ ျခင္ေတြဟာ မေနႏုိင္ၾကပါဘူး။ေအးတဲ.ေဒသေတြမွာ ျခင္ေတြေနႏုိင္ေလာက္ေအာင္ပူလာရင္ ငွက္ဖ်ား ၊ ေသြးလြန္တုတ္ေကြးစတဲ. ေရာဂါေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳေၾကာင္. ရာသီဥတုအေျပာင္းအလဲ ေတြအမ်ားၾကီးျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ မုိးေခါင္တဲ.ေနရာေတြဟာ အရင္ကထက္မုိးပုိေခါင္လာပါတယ္။ မုိးေခါင္မွဳေၾကာင္. ႏွစ္စဥ္ သဲကႏၱာရမ်ား ျဖစ္ေပၚေနပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ. ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၁၀ ကလူဦးေရ သန္း ၂၀၀၀ ခန္.ဟာ မုိးေခါင္မွဳ ၊ သဲကႏၱာရမ်ား ပုိမုိျဖစ္ေပၚမွဳတုိ.ေၾကာင္. စုိက္ပ်ိဳးေျမမ်ား ဆုံးရွဳံးမွဳ အႏၱရာယ္နဲ. ရင္ဆုိင္ေနရပါတယ္။ ကြ်မ္းက်င္ပညာရွင္မ်ားရဲ. တြက္ခ်က္မွဳအရ ကမၻာေပၚမွာ ရွိတဲ. စုိက္ပ်ိဳးေျမ ၃၀ ရာခုိင္ႏွုန္းဟာ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳေၾကာင္. သဲကႏၱာရအျဖစ္ကုိ ေျပာင္းလဲသြားႏုိင္တယ္လုိ.ဆုိပါတယ္။ ဆုိင္ကလုန္းမုန္တုိင္းမ်ားဟာလည္း ပုိမုိျဖစ္ေပၚလာျပီး ပုိမုိအားေကာင္းလာပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္က အားၾကီးတဲ.မုန္တုိင္း ရွစ္ခု ေလာက္သာျဖစ္ခဲ.ေပမယ္. ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ ၁၈ ခုျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ဒါေတြကုိေလ.လာၾကည္.မယ္ဆုိရင္ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာမွဳဟာ သဘာ၀အေလ်ာက္ျဖစ္ေပၚတာမဟုတ္ပဲ လူေတြေၾကာင္. ဆုိတာသိသာထင္ရွားပါတယ္။ ဒီေတာ. ဒါေတြမျဖစ္ေအာင္ ကမၻာၾကီးပူေႏြးမလာေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ.ဘယ္လုိတားဆီးကာကြယ္ၾကမလဲ။
၁။ အိမ္မွာရွိတဲ. မီးသီးမီးေခ်ာင္းေတြကုိ Energy Saving မီးသီးေတြ ၊ မီးေခ်ာင္းေတြနဲ.အစားထုိးပါ။ ပုံမွန္စြမ္းအင္ရဲ. ၆၀ ရာခုိင္ႏွဳန္းေလာက္ကုိသာ Enger Saving မီးသီးမီးေခ်ာင္းေတြက အသုံးျပဳပါတယ္။

၂။လွ်ပ္စစ္မီး အသုံးျပဳျခင္းကုိေခြ်တာပါ။ အသုံးမလုိသည္.မီးမ်ားကုိပိတ္ပါ။ အီလက္ထေရာနစ္ပစၥည္းမ်ား ကုိ အသုံးမျပဳေသာ္လည္း Standby ထားျခင္းမွေရွာင္က်ဥ္ပါ။ ဥပမာ ဒီဗီဒီစက္ ကုိ ေခြမၾကည္.ေသာ္လည္း ဒီအတုိင္းထားတာမ်ိဳး ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။

၃။ အဲယားကြန္းကုိ လုိအပ္သည္. အပူခ်ိန္ေလာက္သာသုံးစြဲပါ။ Air Filter ေလစစ္ ကုိ မညစ္ပတ္ေစရန္မၾကာခဏ ေဆးေၾကာသန္.စင္ေပးျခင္းျဖင္. ႏွစ္စဥ္ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ ဓါတ္ေငြ. ေပါင္ ၃၅၀ ခန္.ကုိ ေခြ်တာႏုိင္ပါသည္။

၄။ ေရခဲေသတၱာ ႏွင္. ဖရီဇာ မ်ားကုိ မီးဖုိနား တြင္မထားပါႏွင္. အျခား ေနရာသုိ.ေရြ.ထားပါ။ ေရခဲေသတၱာမ်ားသည္ အပူခ်ိန္ျမင္.မားေသာေနရာမ်ားတြင္ထားပါက စြမ္းအင္ ကုိ ပုိမုိသုံးစြဲရသည္။

၅။ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ ၊ အေျခာက္ခံစက္ စသည္တုိ. ကုိ Fully Loaded အျပည္.ျဖစ္မွသုံးပါ။ အ၀တ္တထည္ ႏွစ္ထည္တည္းနွင္. စက္ကုိမလည္ပတ္ပါေစနဲ.။

၆။ ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ တခါသုံး Disposable ပစၥည္းမ်ားကုိ မသုံးပါႏွင္. ။ အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါ အသုံးျပဳရသည္.ပစၥည္းမ်ားကုိသုံးပါ။ ဥပမာ- တစ္ခါသုံးထမင္းဘူး (ေဖာ.ဘူး) ၊ တစ္ခါသုံးခြက္ ၊ဇြန္း

၇။ အသား ကုိ ေလ်ွာ.စား၍ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားမ်ားစားပါ။ မီသိန္းဓါတ္ေငြ.ဟာ ဖန္လုံအိမ္အာနိသင္ဓါတ္ေငြ.ထဲမွာ ဒုတိယ အမ်ားဆုံးျဖစ္ျပီး ၊ ႏြားဟာ မီသိန္းဓါတ္ေငြ.အမ်ားအျပားထြက္ ေအာင္ ဖန္တီးေပးပါတယ္။

၈။ ေဒသထြက္ကုန္ မ်ားကုိ စားသုံးျခင္းျဖင္. သယ္ယူပုိ.ေဆာင္ေရး အတြက္သုံးရေသာ ေလာင္စာကုိ ေခြ်တာႏုိင္ျပီး ၊ ေငြေၾကးဟာ လည္း ကုိယ္.အသိုင္းအ၀ုိင္းအတြင္းမွာပဲလည္ပတ္မွာျဖစ္ပါတယ္။

၉။ ၾကြတ္ၾကြတ္အိပ္ အသုံးျပဳျခင္းကုိ တတ္ႏုိင္သေလာက္ေရွာင္ပါ။ ေစ်း၀ယ္ထြက္လွ်င္ ျခင္းသုိ.မဟုတ္ထည္.စရာအိတ္ယူသြားပါ။

၁၀။ ေရကုိေခြ်တာပါ ။

၁၁။ စကၠဴကုိ ေခြ်တာပါ။

၁၂။ ကား၀ယ္လွ်င္ ဆီစားသက္သာေသာကားကုိ၀ယ္ပါ။ ဘတ္စကားျဖင္.သြား၍ရႏုိင္ေသာခရီးကုိ ဘတ္စကားျဖင္.သြားပါ။ မီးရထားျဖင္. သြားႏုိင္ေသာခရီးကုိ မီးရထားျဖင္.သြားပါ။ အမ်ားစုေပါင္း၍သြားရေသာေၾကာင္. ေလာင္စာ ကုိေခြ်တာႏုိင္ပါသည္။

၁၃။ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမွဳ ကုိ ကာကြယ္ပါ။ သစ္ပင္စုိက္ပါ။ ျမိဳ.ေနလူတစ္ဦးသည္ ပွ်မ္းမွ် ၉.၇ မက္ထရစ္တန္ ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိက္ ဓါတ္ေငြ.ကုိ ႏွစ္စဥ္ထုတ္လႊတ္သည္။ ၎ ဓါတ္ေငြ. ကုိ စုပ္ယူရန္ သစ္ပင္ ၄၇၇ ပင္လုိအပ္သည္။

၁၄။ တတ္ႏုိင္သေလာက္မိမိပတ္၀န္းက်င္ရွိလူမ်ားကုိ အသိပညာေပးပါ။

ကြ်န္ေတာ္တုိ. ခ်စ္တဲ. ကမၻာၾကီးကုိ ၀ုိင္း၀န္းစုေပါင္း ကာကြယ္ေစာင္.ေရွာက္ၾကပါစုိ.။

ဗ်တ္ဇ

အကုိးအကား
Wikipedia
Nasa
Time for Change
ေၾကးမုံ(၆.၆.၂၀၁၀)

ဖားႏွစ္ေကာင္

တုိက္ဆုိင္တာပဲလား ၊ တကယ္ပဲကံေကာင္းတာလားေတာ.မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ဧည္.သည္ေတြ Entertainment လုပ္တဲ. စားေသာက္ဆုိင္ က ကြ်န္ေတာ္လာရင္အရမ္းေရာင္းရတယ္ဆုိပဲ။ ဟုတ္ေတာ.လည္းဟုတ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္နာမည္ကုိ ဘြတ္ကင္ထဲမွာေတြ.ရင္ သူတုိ. ကအဲဒီညဆုိ အလုပ္မ်ားမယ္လုိ. ၾကိဳတြက္ထားၾကတယ္။ မန္ေနဂ်ာ က ခဏခဏေျပာတယ္ နင္ငါတုိ.ဆုိင္ ကုိညေနတုိင္းလာေပးပါတဲ.။ နင္လာရင္ေရာင္းေကာင္းလြန္းလုိ.ပါတဲ.။ ဟုတ္ေသာ္ရွိမဟုတ္ေသာ္ရွိကြ်န္ေတာ္ေက်နပ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ဒါရုိက္တာက လည္းစကားစပ္မိေတာ. ေျပာတယ္။ မင္း ဟာဘာလုပ္လုပ္ေအာင္ျမင္မယ္.လူတစ္ေယာက္္ လုိ.ငါယုံၾကည္တယ္တဲ.။ ၀ါက်ေလး တစ္ေၾကာင္းတည္းဆုိေပမယ္. ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္တန္ဖုိးထားပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ. ခ်ီမြမ္းမွဳ ကုိခံရတာ ဟာေက်နပ္စရာတစ္ခုလုိ.ကြ်န္ေတာ္ထင္တယ္။ အဲဒီအေပၚမွာသာယာမေနဖုိ.ေတာ. လုိတာေပါ.ေလ။ ၇ ရက္ထက္ပုိျပီးခ်ီးမြမ္းမွာမွမဟုတ္တာ။ ဒါေပမယ္. လူတစ္ေယာက္ေယာက္အေပၚမွာ စိတ္ခ်မ္းသာ သြားေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္သြားေအာင္လုပ္ေပးႏုိင္ရင္ ခ်ီမြမ္းခံရသည္ ျဖစ္ေစမခံရသည္ျဖစ္ေစ ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္ပါတယ္။ Encouraging ဆုိတာ လူတစ္ေယာက္ရဲ. ဘ၀ကုိ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္လုိက္လုိ.ရတယ္လုိ. ကြ်န္ေတာ္ယုံၾကည္တယ္။ လူတစ္ေယာက္ကုိ ေအာင္ျမင္ေအာင္တြန္းအားေပးႏုိင္တယ္လုိ.လည္း ယုံၾကည္တယ္။ အနည္းဆုံး လ်ွာဖ်ားေလး နဲ. စကားလုံးေလးေတြ ပဲစုိက္ထုတ္ေပးဖုိ.လုိ.တာေလ ။ တစ္ဖက္သားအတြက္ ရသြားႏုိင္တဲ.အင္အားက မျမင္ႏုိင္ေအာင္ၾကီးမားသြားႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ခါတုန္းက ဖားျပဳပ္အုပ္စုတစ္စု က ေတာၾကီးတစ္ခုထဲကေနျဖတ္ျပီးခရီးသြားၾကတယ္ ။ အဲဒီ မွာ ဖားျပဳပ္ႏွစ္ေကာင္က က်င္းအနက္ၾကီးထဲကုိ ေခ်ာ္ျပီးျပဳတ္က်သြားတယ္။ က်င္းရဲ.အနက္က ကလည္း ဖားျပဳပ္တစ္ေကာင္အတြက္ ခုန္မတက္ႏုိင္ေလာက္တဲ.အနက္ဆုိေတာ. က်န္တဲ. ဖားေတြက အဲဒီဖားျပဳပ္ႏွစ္ေကာင္ကုိ ေျပာတယ္။ မင္းတုိ.ေတာ. ဒီက်င္းထဲမွာပဲ ေသရမွာပဲတဲ.။ ဖားျပဳတ္ႏွစ္ေကာင္ကေတာ. က်န္တဲ.ဖားေတြေျပာတာကုိ ဥေပကၡာျပဳျပီး သူတုိ.မွာစြမ္းအားရွိသေလာက္က်င္း၀ေပၚကုိ ခုန္တက္ၾကတာေပါ.။ အဲဒီအခါက်န္တဲ.ဖားေတြက ဆက္ေျပာျမဲေျပာၾကတယ္။ မင္းတုိ.ေလာက္မုိက္မဲတာမရွိဘူး။ မင္းခုန္တက္ေနရင္အားကုန္ျပီးေသလိမ္.မယ္ ။ ဒီအတုိင္းပဲက်င္းထဲမွာ အစာငတ္ခံေသလုိက္ၾကပါကြာလုိ.ေျပာတယ္။ ေနာက္ဆုံးၾကိဳးစားေနရင္းမွာ ပဲ ဖားျပဳတ္ႏွစ္ေကာင္ထဲက တစ္ေကာင္ က က်န္တဲ.ဖားေတြေျပာတာကုိနားေယာင္သြားျပီး လက္ေလ်ာ.လုိက္တယ္။ က်င္း၀ေရာက္ခါနီးမွ အားေလ်ာ.လုိက္တာဆုိေတာ. ျပဳတ္က်ျပီးတစ္ခါတည္းေသသြားတယ္။ က်န္တဲ.ဖားတစ္ေကာင္ကေတာ. အားလုံး၀မေလ်ာ.ဘူး။ သူ.အစြမ္းရွိသေလာက္ဆက္ၾကိဳးစားတယ္ တစ္ထစ္ခုန္တက္လုိက္ တစ္ထစ္ျပန္ေလွ်ာက်လုိက္နဲ.ေပါ.။ က်န္တဲ.က်င္းေပၚကဖားေတြကသူ.ကုိ၀ုိင္ျပီးေအာ္ၾကတယ္။ မုိက္မဲလွတဲ.ေကာင္ မင္းေသမယ္.ေကာင္ စသျဖင္.အမ်ိဳးမ်ိဳးေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္နဲ.၀ုိင္းကဲ.ရဲ.ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ. အဲဒီဖားျပဳတ္ေလး ကေအာင္ျမင္စြာနဲ.က်င္း၀ေပၚတက္ႏုိင္ခဲ.ပါတယ္။ က်င္းေပၚေရာက္တဲ.အခါမွာ က်န္တဲ. ဖားေတြက သူ.ကုိ၀ုိင္းေမးၾကတယ္။ မင္းအေတာ္ကံေကာင္းတာပဲ၊ ငါတုိ.၀ုိင္းေအာ္ေနတာမင္းမၾကားဘူးလားလုိ.ေမးတယ္။ ဖားေလးက ဘာမွျပန္မေျဖပါဘူး။ တကယ္ေတာ. အဲဒီဖားျပဳပ္ေလးဟာ နားကန္းေနပါတယ္။ ဒါေပမယ္. က်င္း၀ေပၚက ဖားေတြက သူ. ကုိတစ္ခ်ိန္လုံး က်င္းေပၚေရာက္ေအာင္ ခုန္တက္ႏုိင္ဖုိ. အားေပးေအာ္ဟစ္ေနၾကတယ္လုိ. သူထင္ခဲ.တာပါ။ …………………………………………………………………
မွတ္ခ်က္ ။ ။ လွ်ာသည္ အလြန္အေရးၾကီးပါသည္။

ခ်စ္ကတိ

ေကာင္မေလးရဲ. မိဘေတြက ေကာင္ေလးနဲ. ခ်စ္သူျဖစ္တာ သေဘာမတူၾကဘူး။ဆင္းရဲ ေကာင္ေလးရဲ. မိသားစုေနာက္ခံအေျခအေန နဲ. ဆုိရင္ ေကာင္မေလးဘ၀တစ္ေလ်ာက္လုံးမွာ ပင္ပန္းဆင္းရဲ လိမ္.မယ္လုိ.သူတုိ.ေျပာၾကတယ္။
မိသားစုရဲ. ဖိအားေပးမွဳေတြေၾကာင္. ေကာင္မေလးဟာ ေကာင္ေလးကုိ ခဏခဏျပႆနာလုပ္ေလ.ရွိတယ္။ ေကာင္ေလးကုိေကာင္မေလးက ခ်စ္ပါတယ္။ ေကာင္ေလးကုိ " ရွင္ကြ်န္မကုိဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲ " လုိ.မၾကာခဏေမးေလ.ရွိတယ္။ အဆုံးမွာေတာ. စကားလုံးေတြကုိ ကဗ်ာဆန္ဆန္ေျပာမျပတတ္တဲ. ေကာင္ေလး ဟာ ေကာင္မေလး ရဲ. စိတ္ဆုိးမွဳအျမဲတမ္းခံယူရတယ္။ ေကာင္မေလးရဲ. မိဘေတြက ေျပာတဲ.စကားလုံးေတြက လည္း ေကာင္မေလးရဲ.စိတ္ကုိ မီးေလာင္ရာေလပင္.သလုိမ်ိဳးျဖစ္တာေပါ.။ ေကာင္ေလးဟာ ေကာင္မေလးရဲ. ေဒါသစိတ္ေတြထြက္ေပါက္ရွာ ရာပစ္မွတ္တစ္ခုျဖစ္လာေတာ.တာေပါ.။ ေကာင္ေလး ကေတာ. ေကာင္မေလးသူ.အေပၚမွာ ဘယ္လုိစိတ္ဆုိးဆုိး ႏွဳတ္ဆိတ္လုိ.သာေနပါတယ္။
ေနာက္ေတာ. ေကာင္ေလး က တကၠသုိလ္က ကေနဘြဲ. ရပါတယ္။ သူက ႏုိင္ငံျခားတကၠသုိလ္ တစ္ခုမွာ မဟာဂုဏ္ထူးတန္း တက္ဖုိ. ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္. သူကမသြားခင္ ေကာင္မေလးကုိ လက္ထပ္ခြင္.ေတာင္းခဲ.ခ်င္တယ္။ ေစ.စပ္သြားခ်င္တယ္။
" ကဗ်ာဆန္ဆန္စကားလုံးလွလွေလးေတြကုိ ေတာ. ငါမသုံးတတ္ပါဘူး ၊ မင္းကုိအရမ္း ခ်စ္တယ္ဆုိတာတစ္ခုေတာ. ငါဟာေျပာရဲပါတယ္။ မင္းသာသေဘာတူမယ္ဆုိရင္ မင္းဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံး အတြက္ မင္းေဘးမွာ ေပးဆပ္ရင္းခ်စ္သြားခ်င္တယ္။ မင္းရဲ. မိသားစု က လက္ခံႏုိင္တဲ.သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္လည္း ငါအစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားပါ.မယ္ "
လုိ.ေျပာတယ္။
ေကာင္မေလး က ေကာင္ေလးကုိ တကယ္ခ်စ္ေတာ. လက္ခံလုိက္ပါတယ္။ေကာင္မေလးရဲ. မိဘေတြက လည္း ေကာင္မေလးကုိ ခ်စ္တာတစ္ေၾကာင္း ၊ ေကာင္ေလးက လည္း ဆင္းရဲေပမယ္. ရုိးရုိးသားသားၾကိဳးၾကဳိးစားစား ပညာတတ္လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တာတစ္ေၾကာင္း၊ ေနာက္ဆုံးေတာ. လက္ခံလုိက္ပါတယ္။ ေစ.စပ္ျပီးတဲ.အခါမွာေတာ. ေကာင္ေလးဟာ ပညာဆက္သင္ဖုိ. ႏုိင္ငံျခားကုိ ထြက္သြားပါတယ္။ က်န္ခဲ.တဲ.ေကာင္မေလးကေတာ. ေကာင္ေလး မရွိတဲ. အခ်ိန္မွာ အလုပ္၀င္လုပ္ပါတယ္။ ေကာင္ေလးနဲ.ေကာင္မေလးရဲ.ဆက္ဆံေရး ဟာ ခုိင္ျမဲခဲ.ပါတယ္။ စာနဲ.အျပန္အလွန္ အဆက္အသြယ္အျမဲလုပ္ပါတယ္။ တယ္လီဖုန္းလည္းအျမဲဆက္ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြက ေစာင္.ရတာၾကာတယ္ဆုိေပမယ္.လည္း ေကာင္ေလးနဲ.ေကာင္မေလး ရဲ. ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက ခုိင္ျမဲလ်က္ခုိင္ျမဲဆဲပါပဲ။
တစ္ရက္မွာေတာ. အလုပ္က အျပန္သြားေနက်လမ္း မွာ အရွိန္မထိန္းႏုိင္တဲ. ကားတစ္စီး က ေကာင္မေလးကုိ ၀င္တုိက္မိပါတယ္။ ေကာင္မေလး ျပန္သတိလာတဲ.အခါမွာေတာ. ကံေကာင္းလုိ. အသက္မေသခဲ.ေပမယ္. သူမရဲ.ရွိခဲ.တဲ. ဒဏ္ရာေတြဟာ အလြန္ျပင္းထန္တယ္ဆုိတာ သတိျပဳမိသြားပါတယ္။ မ်က္ရည္ေတြအရႊဲသားနဲ. စာင္.ၾကည္.ေနတဲ. မိဘေတြကုိ သူမဘာမွမျဖစ္ေၾကာင္းႏွစ္သိမ္.ေပးဖုိ. ေကာင္မေလး ၾကိဳးစားေပမယ္. အသံထြက္မလာခဲ.ပါဘူး။ သူမဟာ စကားတစ္လုံးစႏွစ္လုံးစ ေတာင္ေျပာလုိ.မရႏုိင္ေတာ. ဘူး လုိ.သတိျပဳမိသြားတယ္။ အသံထြက္ဖုိ. သူအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားေပမယ္. ေလသံကလြဲလုိ. ဘာအသံမွထြက္မလာပါဘူး။ေကာင္မေလး ဟာ "အ" သြားပါတယ္။ ေကာင္မေလးရဲ.ဒဏ္ရာဟာ ဦးေႏွာက္ကုိထိခုိက္သြားတဲ.အတြက္ စကားေျပာဖုိ. နာဗ္ေၾကာေတြ အလုပ္မလုပ္ႏုိင္ေတာ.တဲ. အတြက္ ေကာင္မေလး တစ္သက္လုံးစကားေျပာႏုိင္ေတာ. မွာမဟုတ္ဘူး လုိ. ဆရာ၀န္ေတြကေျပာ တဲ.အခါ မွာ ေကာင္မေလး ရုပ္ၾကိဳးျပတ္လဲၾကသြားခဲ.တယ္။ တစ္ေန.လုံးတစ္ညလုံး ငုိလုိ.သာေနေတာ.တယ္။
ဒဏ္ရာေတြ ျပန္ေကာင္းျပီး လုိ.ေကာင္မေလး ေဆးရုံက ဆင္းျပီး အိမ္ကုိျပန္တဲ.အခ်ိန္မွာေတာ. အရာရာအားလုံးဟာ အရင္အတုိင္းပါပဲ။ တယ္လီဖုန္းသံ ကလြဲလုိ.ေပါ.။ ေကာင္ေလးဆီက လာတဲ. တယ္လီဖုန္းသံဟာ ေကာင္မေလး အတြက္ ေႏြလယ္အိပ္မက္ဆုိးတစ္ခုလုိပါပဲ။ တယ္လီဖုန္းသံတုိင္းဟာ ေကာင္မေလး ကုိနာက်င္သထက္နာက်င္ ေစပါတယ္။ ေကာင္မေလး ဟာ ေကာင္ေလး ကုိ သူ.အေၾကာင္းမေျပာျပပါဘူး။ ေကာင္ေလးအတြက္ သူဟာ ၀န္ထုပ္၀န္ပုိးတစ္ခုမျဖစ္ခ်င္ဘူးေလ။ ေကာင္ေလးျပန္လာတဲ.အခ်ိန္အထိ ဆက္ျပီးမေစာင္.ႏုိင္ေတာ.တဲ. အေၾကာင္း ၊ ပတ္သတ္မွဳေတြအားလုံး ျပီးဆုံးသြားျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္မေလး က ေကာင္ေလးဆီကုိ ေစ.စပ္လက္စြပ္နဲ. အတူ စာေရးျပီးပုိ.လုိက္တယ္။ ေကာင္ေလးဆီက ျပန္လာတဲ.စာေတြ ၊ ဖုန္းေခၚသံေတြအားလုံး ဟာ ေကာင္မေလးရဲ.မ်က္ရည္ေတြ ပဲေပါ.။
ေကာင္မေလးရဲ. ဖခင္ ဟာ သူ.ရဲ.သမီးေလး ခံစားေနရတာကုိ မၾကည္.ရက္ေတာ. အျခား ျမိဳ.ကုိေျပာင္းေနဖုိ. ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္။ ေနရာသစ္ပတ္၀န္းက်င္အသစ္မွာ အရာရာအားလုံးကုိေမ.ပစ္ျပီးေကာင္မေလး ေပ်ာ္ႏုိင္လိမ္.မယ္လုိ. သူထင္တယ္။ ဒီလုိနဲ.ေကာင္မေလးဟာ စကားမေျပာႏုိင္တဲ.သူေတြ သုံးတဲ. သေကၤတ ဘာသာကုိ ေျဖးေျဖးခ်င္းသင္ယူျပီးစိတ္ကုိ ျမဳပ္လုိက္တယ္။ ေကာင္ေလးကုိ ေမ.ပစ္လုိက္ဖုိ.ကုိလည္း သူ.ကုိသူအျမဲအားေပးရတယ္။
တစ္ရက္မွာေတာ. ေကာင္မေလး ရဲ. အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ က ေကာင္ေလး က အရင္ေနခဲ.တဲ.ျမိဳ.ေလးကုိ ျပန္ေရာက္လာျပီျဖစ္တဲ.အေၾကာင္း ၊ ေကာင္မေလး ကုိ ေနရာအႏွံ.လုိက္ရွာေနေၾကာင္း ကုိ သတင္းေပးတယ္။ ေကာင္မေလး က ေကာင္ေလးကုိ ဘာမွမေျပာဖို.၊ သူဘယ္မွာရွိတဲ.ဆုိတာကုိ မေျပာဖုိ. ၊ သူ.ကုိ ေမ.ႏုိင္ေအာင္တုိက္တြန္းဖုိ. သူ.အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းကုိေတာင္းဆုိတယ္။
ဒီလုိနဲ. ေနာက္တစ္ႏွစ္အၾကာ ေႏြရာသီတစ္ခု ကုန္လြန္ သြားပါတယ္။ေကာင္ေလး ရဲ. သတင္းလည္းမၾကားရေတာ.တာၾကာခဲ.ပါျပီ။ တစ္ရက္မွာေတာ. ေကာင္မေလးရဲ. အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္း က ေကာင္ေလး လက္ထပ္ေတာ.မွာျဖစ္တဲ.အေၾကာင္းအိမ္ကုိလာ သတင္းေပးျပီး မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာ ကုိေပး ျပီးအိမ္အျပင္ျပန္ထြက္သြားပါတယ္။ ေကာင္မေလး ဟာ ဖိတ္စာ ကုိ ၀မ္းနည္းစြာနဲ.ေဖာက္ဖတ္ၾကည္.တဲ.အခါမွာေတာ. မယုံႏုိင္ေအာင္ပဲ သူရဲ. နာမည္ကုိ ဖိတ္စာေပၚမွာေတြ.ရပါတယ္။ သူ.သူငယ္ခ်င္းေနာက္လုိက္ျပီး အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးဖုိ. အိမ္တံခါးကုိ ဖြင္.လုိက္တဲ.အခါမွာေတာ. ေကာင္ေလးဟာ အိမ္တံခါး၀မွာျပဳံးျပီး ရပ္ေနတာကုိေကာင္မေလးေတြ.ရပါတယ္။ စကားမေျပာႏုိင္သူေတြသုံးတဲ. သေကၤတဘာသာနဲ. ေကာင္ေလး ကေျပာလုိက္ပါတယ္။
" ငါဟာ ဒီဘာသာစကားကုိ သင္ယူဖုိ. တစ္ႏွစ္ေလာက္အခ်ိန္ယူခဲ.ရတယ္။ ငါေပးခဲ.တဲ.ကတိကုိ မေမ.ဘူး ဆုိတာကုိ မင္းကုိေျပာခ်င္လြန္းလုိ.။ မင္းရဲ.ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ. အသံ ဆုိ ငါပဲျဖစ္ခြင္.ေပးပါေတာ.။ မင္းကုိအရမ္းခ်စ္တယ္။"

ေကာင္ေလး ရဲ.မေျပာတတ္ေျပာတတ္နဲ.ေျပာတဲ. ဟန္ပန္အမူအရာနဲ. သူမျပန္ပုိ.ေပးခဲ.တဲ. လက္ထပ္လက္စြပ္ေလးကုိ ျမင္လုိက္ရတဲ. အခါ ေကာင္မေလး မျပဳံးပဲမေနႏုိင္ေတာ.ပါဘူး။

Fulling a promise ကုိဆီေလ်ာ္ေအာင္ဘာသာျပန္ပါသည္။ ဘယ္သူေရးမွန္းေတာ.မသိပါ။
ဗ်တ္ဇ

ဆရာၾကီး

ျပီးခဲ.တဲ. ၾကာသပေတးေန. က စိတ္ထဲမွာ နည္းနည္း ဖုသြားတာရွိတယ္။ လြန္ခဲ.တဲ. ၆ လ ၇ လေလာက္ကတည္းက ၾကိဳးစားခဲ.ရတဲ. Group တစ္ခုက ကြန္ဖန္းျဖစ္သြားျပီ။စာခ်ဳပ္လက္မွတ္ထုိးဖုိ.ပဲက်န္ေတာ.တယ္။ အဲဒါကုိသိတဲ.Sales Manager ဆုိတဲ.အေကာင္က သူ.ကုိ အဲဒီကုမဏီေပးကုိင္ပါတဲ.။ ဘာျဖစ္လုိ.လည္းဆုိေတာ. သူကအာရဗစ္လုိတတ္ေတာ.ဆက္ဆံရတာပုိေကာင္းတယ္တဲ.(အမွန္က အဲဒီကုမဏီ Potential ျဖစ္တာသိလုိ.)။ ဒါေပမယ္. ၀င္ဖုိ.ရွိတဲ.Group ေတြနဲ.ပတ္သတ္တာေတြအားလုံး စာခ်ဳပ္ကိစၥေတြအားလုံးကုိ ျပီးေအာင္လုပ္ေပးပါတဲ.။ အားလုံးျပီးသြားရင္ေတာ.သူ.ကုိအဲဒီကုမဏီေပးပါတဲ.။ ခ်စ္ဖုိ.ေကာင္းလုိက္တာ။ အစကေနအဆုံး ကုိယ္က Relationship ကုိထူေထာင္ထားခဲ.ရတာ။ကြ်န္ေတာ္တုိ. ဟုိတယ္မွာ က Sales Manager နဲ. Sales Executive နဲ.ဘာမွမကြာဘူး။ အားလုံးအတူတူလုပ္ရတာခ်ည္းပဲ။ကြ်န္ေတာ္က Sales Executive မုိ.လုိ. Sales Manager တစ္ေယာက္ထက္ Target ကပုိေလ်ာ.သြားတာမ်ိဳးမရွိဘူး။ တစ္ခ်ိဳ.လေတြဆိုပုိေတာင္ပုိေနေသးတယ္။ ကုိင္ရတဲ. အေကာင္.(ကုမဏီ) အရည္အတြက္ က လည္း ဘာမွကြာဘူး။ ကြာတာလစာနဲ. အခြင္.အေရးပဲရွိတယ္။ Sales Manager ေတြအလုပ္လုပ္လားဆုိေတာ.လည္း ေကာင္းေကာင္းလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။ အားလုံးက ညာ၀ါးေနၾကတာေတြ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ.က တစ္ေန.ကုိ Sales Call ၅ call ထြက္ရတယ္။ Sales Call ဆုိျပီး အိမ္ျပန္အိပ္တဲ.သူကအိပ္ ၊ ေန.လည္သြားခ်င္တဲ.ေနရာ သြားေနၾကတာပဲ။ခုနေျပာတဲ.ေကာင္အဆုိးဆုံး။ ကြ်န္ေတာ္လည္း တစ္ခါတစ္ေလလုပ္တာပဲ။ သူငယ္ခ်င္းနဲ. အျပင္မွာသြားေတြ.တာမ်ိဳးတုိ.၊ ေရွာ.ပင္းေမာ ေတြေလ်ာက္သြားေနတာမ်ိဳးတုိ.လုပ္တာပဲ။ ဒါေပမယ္. အလုပ္ကုိေတာ. ပီျပင္ေအာင္လုပ္တယ္။ သူ.ေလာက္ေတာ.မဆုိးဘူး။ အဲဒီလုိ အလုပ္ကုိေကာင္းေကာင္းမလုပါေတာ.သူ.ရဲ. Production ေတြက်ေရာ ။ လကုန္ခါနီးရင္ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ.။ ငါဒီလ Revenueကဒီေလာက္ပဲရတယ္။ ဘာျဖစ္တယ္ညာျဖစ္တယ္ နဲ.။ ငါ.ကုိ မင္းအေကာင္.နည္းနညး္ေလာက္ေပးပါဆုိျပီးေတာင္းတယ္။ ကုိယ္ကေတာ.လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ အခ်င္းခ်င္းဆုိေတာ. ေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ္. လတုိင္းလတုိင္းဆုိေတာ. နည္းနည္းတင္းလာတယ္။ ကုိယ္အကူအညီေတာင္းရင္က်ေတာ.မေပးခ်င္ဘူး။ ငါမအားလုိ. ငါ.ဧည္.သည္ဟုိတယ္လာရင္ ခဏေလာက္ေတြ.ေပးပါ ဆုိတာမ်ိဳးကုိေတာင္ မကူညီႏုိင္ဘူး။ သူလည္းမအားဘူးဆုိတာခ်ည္းပဲ။ ျပီးရင္သူကခရက္ဒစ္က်ေတာ.လုိခ်င္တယ္။ မင္းဆီက ငါအေကာင္.ေတြေတာင္းထားတာ ဒါရုိက္တာကုိ မေျပာနဲ.ေနာ္ ဆုိျပီး ပိတ္ရတာအေမာ။ မေျပာပါဘူး။ အဲဒီေလာက္ ကေလးမဆန္ပါဘူး။ သူ.ကုိလည္း ဘာမွမေျပာပါဘူး။ ကုိယ္.ဘာသာကုိယ္ ဘေလာ.ဂ္မွာပဲ ေလ်ာက္ေရးတာ။အျပင္မွာေတာ.အားနာတယ္။ အခ်ိန္တန္ေတာ.အားလုံးထုိက္တန္တဲ.လမ္းကုိေလ်ာက္ၾကရမွာပဲ။ အပင္တစ္ပင္က ပန္းအုိးနဲ.မဆံ.ေအာင္ ၾကီးထြားေနရင္ သူနဲ.ထုိက္တန္တဲ.၊ပုိက်ယ္၀န္းတဲ.ေျမရွိတဲ. ေနရာကုိေရြ .ရမွာပဲ။ အပင္တစ္ပင္က အဲဒီပန္းအုိးထဲမွာပဲ ညဴိးႏြမ္းသြားမယ္ဆုိရင္လည္း သူ.ကုိပန္းအုိးထဲကေန ေရႊ.ႊ.ပစ္လုိက္ရမွာပါပဲ။ အဲဒီလုိလူမ်ိဳးေတြအေၾကာင္းကုိေျပာေတာ. ဖတ္ဖူးတဲ.အဂၤလိပ္ ပုံျပင္ေလးကုိသတိရတယ္။
ေခြးအတစ္ေကာင္ဟာ ေျမေခြးတစ္ေကာင္နဲ.ေတြ.ျပီးစကားေျပာတယ္။
" မင္းဘယ္ေလာက္ထိ ပညာသင္ခဲ.လည္း" လုိ. ေျမေခြးက ေမးတယ္။
အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္ ပညာ တစ္ပုိင္းတစ္စ ပဲသင္ခဲ.ရပါတယ္။ လုိ.ေခြးအကျပန္ေျပာတယ္။
ဒါဆုိဆုိငါက မင္းထက္ ၂ ဆ ေလာက္ပုိတတ္တယ္ကြ ၊ အခုအခ်ိန္က စျပီးမင္းငါ.ကုိဆရာၾကီးလုိ.ေခၚေပေတာ. လုိ.၀ံပုေလြကေျပာတယ္။
ကာခင္မွာပဲ ၾကမ္းၾကဳတ္ရက္စက္တဲ. က်ားၾကီးတစ္ေကာင္က ခ်ဳံပုတ္ေနာက္ကေနထြက္လာတယ္။
ေခြးအကေမးလုိက္တယ္။ " ကြ်န္ေတာ္တုိ.ဘာလုပ္ၾကမလဲဆရာၾကီး။"
ဒါေပမယ္. ဆရာၾကီး၀ံပုေလြမွာ ေၾကာက္လြန္းတဲ. အတြက္ စကားေတာင္မေျပာႏုိင္ဘူး။
က်ားၾကီးက ခုန္အုပ္ေတာ.မယ္.ဟန္ျပင္ရင္း ဘယ္သြားၾကမလုိ.လဲ ကြ လုိ. ဟိန္းေဟာက္ျပီး ေမးလုိက္တယ္။
ဒါနဲ. ေခြးအကအျမန္စဥ္းစားလုိက္ျပီး ..
"တကယ္ေတာ.ကြ်န္ေတာ္တုိ.ဟာ ဆရာၾကီးဆီကုိ လာျပီးအၾကံညဏ္ေတာင္းခံခ်င္လုိ.ပါခင္ဗ်ာ" လုိ. ေျပာလုိက္တယ္။ "ကြ်န္ေတာ္တုိ.ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ အျငင္းပြားစရာတစ္ခုျဖစ္ေနလို. ဆရာၾကီးရဲ. ထက္ျမက္တဲ. ညဏ္စြမ္းနဲ.မွသာလ်င္ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္မွာမုိ.ပါ" လုိ.ေျပာလုိက္တယ္။
က်ားၾကီးက သေဘာေခြ.သြားတယ္။ ဒါျဖင္. မင္းတုိ.ရဲ. အျငင္းပြားမွဳ က ဘာလဲ လုိ. ေအးေအးေဆးေဆးပဲ က်ားၾကီးကေမးလုိက္တယ္။
ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဆူျဖဳိးတဲ. ၾကက္ႏွစ္ေကာင္ ကုိဖမ္းမိခဲ.ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္.သူငယ္ခ်င္းက ေျပာတယ္ သူကကြ်န္ေတာ္.ထက္ ပညတတ္လုိ. ၾကက္တစ္ေကာင္ကုိသူရသင္.တဲ.လုိ.ေျပာပါတယ္။ အဲဒါတရားမွ်တပါသလားလုိ.ဆုံးျဖတ္ေပးပါခင္ဗ်ာလုိ. ေခြးအကေျပာတယ္။
က်ားၾကီးက ၀ံပုေလြ ကုိ ေခါင္းအစေျခအဆုံးၾကည္.ျပီးမင္းကပညာဘယ္ေလာက္သင္ခဲ.လုိ.တုန္းကြ လုိ.ေမးလုိက္တယ္။
၀ံပုေလြခင္ဗ်ာ ေၾကာက္လြန္းလုိ.သြားခ်င္းရုိက္ျပီးတုန္ေနတယ္။
အဲဒီမွာ ေခြးအက ေဘးကေန၀င္ေျပာတယ္။ " ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းက သူ.ပါးစပ္ထဲမွာရွိတဲ.သြားေတြေလာက္ကုိ အရည္အခ်င္းပညာေတြရွိတယ္ဆုိ တာကုိျပေနပါ"
ေၾသာ္အဲဒီလုိလား ။ ဒါျဖင္.ရင္ငါက မင္းထက္ေတာင္ ပညာတတ္ေသးတယ္ ဒီမွာၾကည္.ဆုိျပီး သူ.ရဲ.ေၾကာက္မက္ဖြယ္သြားေတြကုိ ပါးစပ္ၾကီးဟျပီး ျပတယ္။
အဲဒီက ၀ံပုေလြဆရာၾကီးခမ်ာ ေသြးေတြပ်က္ ေျခေထာက္ေတြေပ်ာ.ေခြျပီး ေျမၾကီးေပၚမ်က္နာနဲ.အပ္ျပီး ၀မ္းလ်ားေမွာက္သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္. သူငယ္ခ်င္း က ဆရာၾကီး ဟာသူ.ထက္ပညာတတ္ တယ္လုိ. ၀န္ခံျပီး ဆရာၾကီးရဲ. သြားေတြကုိ ၀ပ္တြားခစားေနတာပါ လုိ. ေခြးအကရွင္းျပတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ. ရဲ. အျငင္းပြားမွဳ ကုိ ေျဖရွင္းေပးႏုိင္ခဲ.တဲ. ဆရာၾကီးရဲ. ပညာညဏ္ကုိလည္း ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး ၀ပ္တြားခစားသင္.ပါတယ္ လုိ. ေခြးအက ထပ္ေျပာတယ္။
"ငါကေျဖးရွင္းေပးခဲ.တယ္" ။ က်ားၾကီး ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္သြားတယ္။
ဆရာၾကီး က ပညာညဏ္အၾကီးမားဆုံးဆုိေတာ. ၾကက္ေတြ ကုိဆရာၾကီးပဲရသင္.ရထုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ. ကြ်န္ေတာ္နဲ. ကြ်န္ေတာ္.သူငယ္ခ်င္းမွာလည္း ဘာအျငင္းအခုံမွ မရွိေတာ.ဘူးေပါ.။ ေက်းဇူးျပဳျပီး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးရဲ. အိမ္မွာ ၾကက္ေတြကုိ လုိက္ယူပါဆရာၾကီးလုိ. ေခြးအက ေျပာလုိက္တယ္။
က်ားၾကီးက ေက်နပ္၀မ္းေျမာက္သြားတယ္။ သူ.အေနနဲ. ၾကက္သားကလည္းစားရခဲတယ္။ သူ.ရဲ. ၾကီးမားလွတဲ.ညဏ္ပညာကလည္း ၊ ၾကက္ကုိစားျပီးတာနဲ. ၀ံပုေလြေကာ ေခြးအကုိပါ တစ္ခါတည္းစားပစ္လုိက္လုိ.ရတယ္လုိ. ေျပာတယ္။ ကဲဒါျဖင္.လမ္းျပေပေတာ.လုိ.သူကေျပာလုိက္တယ္။
ေခြးအက ဒါနဲ.သူ.ကုိ ေတာင္ကုန္းေဘးမွာရွိတဲ. လုိဏ္ဂူ၀နားကုိေခၚသြားတယ္။
ေရာက္ပါျပီ ဆရာၾကီး ။ ကြ်န္ေတာ.္သူငယ္ခ်င္း က အထဲကုိ၀င္ျပီး ၾကက္ေတြသြားယူပါလိမ္.မယ္လုိ.ေျပာလုိက္တယ္။ လုိဏ္ဂူ၀က ၀ံပုေလြ အတြက္ က်ဥ္းလြန္းတယ္။ ဒါေပမယ္. အသက္ေဘးကလြတ္ခ်င္တဲ.ေဇာနဲ. မရမကရေအာင္၀င္လိုက္ႏုိင္တယ္။
အခ်ိန္အေတာ္အၾကာထိ ၀ံပုေလြထြက္မလာေသးတဲ.အခါ ၊ ေခြးအက ဒီေလာက္ၾကာရတဲ.အေၾကာင္းအရင္းကုိသိဖုိ.အတြက္ သူလုိက္သြားၾကည္.လိုက္ဦးမယ္ဆုိျပီး လုိဏ္ဂူထဲကုိ က်င္လည္စြာ တုိး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။
အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီးတဲ.အခါမွာက်ားၾကီးကသူေတာ.အလွည္.စားခံလုိက္ရျပီဆုိတာသိလိုက္တယ္။
သူဟာဒီေလာက္ပညာတတ္ရဲ.သားနဲ. ခံရတယ္ဆုိျပီး အၾကီးအက်ယ္ေဒါသူပုန္ထသြားျပီး ၊ လုိဏ္ဂူ၀ကုိ ကေန ေခြးအ ကုိ အယုတၱ အနတၱ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဆဲဆုိေတာ.တယ္။
က်ားၾကီးထြက္သြားတဲ. အခါမွာ ေခြးအကအရင္ထြက္ျပီး ၀ံပုေလြကုိ ကူထုတ္ေပးတယ္။
၀ံပုေလြ အခုမွ အသံျပန္ထြက္လာတယ္။မင္း က ပညာတ၀က္မေျပာနဲ. လုံး၀ ကုိတတ္ခ်င္မွတတ္မယ္ ။ ဒါေပမယ္. ဦးေႏွာက္ရွိတာေတာ. ေသခ်ာတယ္ကြာ လုိ.ေလးေလးစားစားေျပာတယ္။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေခြးအ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ စကားအဆုံးမွာ သူကထပ္ျဖည္. လုိက္ေသးတယ္။
“ဆရာၾကီး ခင္ဗ်ာ”

ျမိဳ.ႏွစ္ျမိဳ. ၏ ပုံျပင္

ခရီးသြားတစ္ေယာက္ က ျမိဳ.ၾကီးတစ္ျမိဳ. နားကုိေရာက္ေတာ. လမ္းေဘးနားမွာထုိင္ေနတဲ. အဘြားအုိတစ္ေယာက္ကုိေမးတယ္။

" အဘြား ဒီျမိဳ.က လူေတြက ဘယ္လုိေနလဲ"

" ေမာင္ရင္လာခဲ. တဲ.ေနရာ က လူေတြက ေကာ ဘယ္လုိေနလဲ"
လုိ.အဘြားအုိကျပန္ေမးတယ္။

" စိတ္ညစ္စရာလူေတြပါဗ်ာ"
" အားလုံး တစ္ေယာက္မွမယုံၾကည္ရဘူး ၊ မုန္းတီးစက္ဆုပ္စရာေကာင္းတဲ.သူေတြခ်ည္းပဲ "
လုိ.ခရီးသြားက ျပန္ေျဖတယ္။

" ေၾသာ္ "
" ေမာင္ရင္ အခုသြားမယ္. ဒီျမိဳ.ၾကီးမွာ လည္း အဲဒီလူေတြေတြ.ရဦးမွာ ပဲ "
လုိ. အဘြားအုိကေျဖလုိက္တယ္။

ခရီးသြားထြက္ခြာသြားျပီးမၾကာခင္မွာပဲ ေနာက္ထပ္ခရီးသြားတစ္ဦးေရာက္လာတယ္။ ပထမခရီးသြားလုိပဲ အဘြားအုိကုိ ျမိဳ.ၾကီးမွာေနတဲ. လူေတြအေၾကာင္းကုိေမးတယ္။ အဘြားအုိကလည္း ဒုတိယ ခရီးသြားကုိ သူလာခဲ.တဲ. ေနရာ လူေတြက ဘယ္လုိလဲဆုိတာျပန္ေမးတယ္။

" သူတုိ.က တကယ္.ကုိလူေကာင္းေတြပါဗ်ာ ၊ ရုိးသားတယ္၊အလုပ္ၾကိဳးစားတယ္ ၊သေဘာထားၾကီးတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္အဲဒီက ထြက္ခြာလာခဲ.ရတာ စိတ္ေတာင္မေကာင္းဘူး " လုိ. ဒုတိယခရီးသြား ကျပန္ေျဖတယ္။

အဘြားအုိက ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။

"ေမာင္ရင္ အခုသြားမယ္. ဒီျမိဳ.ၾကီးမွာ လည္း အဲဒီလူေတြေတြ.ရဦးမွာ ပဲ "

ဗ်တ္ဇ

ခ်စ္ဇနီးေလးေယာက္္

ဒီဇာတ္လမ္းေလးက တကယ့္အျဖစ္အပ်က္ပါတဲ့။ ဘယ္ဆီဘယ္တံုးကမွန္းမသိရတဲ့
ကာလတစ္ခုကပဲလို႔ ထားပါေတာ့ဗ်ာ။ မယားေလးေယာက္ရွိတဲ့ ကုန္သည္တစ္ေယာက္အေၾကာင္းပါ။
ဒီဇာတ္လမ္းေလးကို သူေသခါနီးဆဲဆဲမွာ ေရးခဲ့တာေပါ့။ မယားေလးေယာက္နဲ႔လူရဲ႕
ဖြင့္ဟ၀န္ခံခ်က္လို႔လဲ ဆိုခ်င္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ဒီလိုပါ။ ေစာေစာက ေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ သူ႔မွာ မယားေလးေယာက္ရွိပါတယ္။
အဲဒီေလးေယာက္ထဲမွာ ေလးေယာက္ေျမာက္မယားကို သူက အခ်စ္ဆံုးပါတဲ့။ သူေလးအတြက္ဆိုရင္
ေကာင္းေပ့ ညြန္႔ေပ့ဆိုတဲ့ အ၀တ္အစားေတြ ဆင္တယ္။ သူေလးကို အႏူးညံ့ဆံုး
အေပ်ာ့ေျပာင္းဆံုး ဆက္ဆံတယ္။ သူ႔မွာ ရွိသမွ် အေကာင္းဆံုးဆိုတဲ့ အရာေတြကို
သူေလးအတြက္ ရည္ရြယ္ပါတယ္တဲ့။

တတိယမယားကိုက်ေတာ့လဲ သူသိပ္ခ်စ္တာပဲတဲ့။ ဒီမယားေလးကေတာ့ သူ႔အတြက္
ဂုဏ္ယူစရာတစ္ခုပါတဲ့။ သူေလးနဲ႔တြဲျပီး မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းေတြၾကား ပြဲတက္ရတာ
အေတာ္ေက်နပ္ဖို႔ေကာင္းဆိုပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူေလး ဘယ္အခ်ိန္မွာမ်ား ဘယ္သူနဲ႔
လိုက္ေျပးသြားမလဲလို႔ သူ႔မွာ အျမဲစိတ္တထင့္ထင့္နဲ႔့ စိုးရိမ္ေနရပါတယ္တဲ့။

ဒုတိယဇနီးကိုလည္း သူက ခ်စ္တာပဲတဲ့။ အင္း.. အခ်စ္ေတြ တယ္ေပါေနာ္။ သူေလးကေတာ့
သိပ္ကိုၾကင္နာတက္ျပီး အကူအညီအရမ္းရတဲ့ မိန္းမပါတဲ့။ အျမဲလည္း သည္းခံတက္တယ္။
တကယ္ေတာ့ သူေလးဟာ သူ႔ရဲ႕ တီးတိုးေဖာ္ တိုင္ပင္ဖက္ပါတဲ့။ ၾကမ္းတမ္းခက္ခဲမႈေတြ
ႀကံဳလာရတဲ့အခါတိုင္း သူ႔ကိုကူညီျပီးေတာ့ အခက္အခဲေတြကို
ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းေပးတက္သူပါတဲ့။

ပထမ မယားႀကီး။ သူကေတာ့ သိပ္ကို သစၥာရွိတဲ့ အေဖာ္ပါတဲ့။ သူ႔ရဲ႕
စည္းစိမ္ဥစၥာရွာေဖြမႈေတြ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ
အမ်ားဆံုးကူညီအက်ဳိးျပဳခဲ့တဲ့ ဇနီးသည္တစ္ေယာက္ေပါ့။ တစ္အိမ္လံုးရဲ႕
ကိစၥ၀ိစၥေတြကိုလည္း သူပဲ စီမံခန္႔ခြဲတာတဲ့။ ဒါေပမယ့္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီ
ပထမမယားႀကီးကိုက်ေတာ့ သူက မခ်စ္ဘူးတဲ့ဗ်။ ဟိုကေတာ့ သူ႔ကို တကယ့္ကို
ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ရွာပါတယ္။ သူကေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလမွာ ရွိတယ္လို႔ေတာင္ အမွတ္မထား
ဂရုမစိုက္မိတက္ပါဘူးတဲ့။

တစ္ေန႔မွာေတာ့ ကုန္သည္ဟာ နာမက်န္းျဖစ္လာပါတယ္။ သိပ္မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္းမွာပဲ
သူဟာ ေသရေတာ့မယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္လာပါတယ္တဲ့။ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ
ျပည့္စံုၾကြယ္၀တဲ့ သူ႔ဘ၀အေၾကာင္းကို စဥ္းစားမိလာပါတယ္။ အင္းေပါ့
မယားေလးေယာက္အေၾကာင္းလဲ ပါတာေပါ့။ သူက “အခုငါ့မွာ မယားေလးေယာက္ေတာင္ရွိေနတယ္။
ဒါေပမယ့္ ငါေသသြားရင္ တမလြန္မွာ ငါတစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေနေတာ့မွာပဲ။ အရမ္းကို
အထီးက်န္မွာပဲ” လို႔ စဥ္းစားမိသတဲ့။

အဲဒါနဲ႔ပဲ သူ႔ရဲ႕အခ်စ္ဆံုး စတုတၳမယားေလးကိုေခၚျပီး ေျပာပါတယ္။ “မိန္းမေရ
မင္းကို ကိုယ္အခ်စ္ဆံုးပါ။ မင္းအတြက္ဆို ေကာင္းေပ့ညြန္႔ေပ့ဆိုတဲ့ အ၀တ္အစားေတြ
ပံုေအာေပးခဲ့တယ္။ မင္းကိုလည္း အရမ္းကို ဂရုစိုက္ခဲ့တယ္။ အခုေတာ့
ကိုယ္ေသရေတာ့မယ္။ မင္း ကိုယ္နဲ႔လိုက္ျပီး အေဖၚလုပ္ေပးႏိုင္မလားကြယ္”
“ဟင့္အင္း လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး” သူေလးက ျပန္ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ထပ္လည္း
စကားတစ္ခြန္းေတာင္ ထပ္မေျပာေတာ့ပဲ အနားကထြက္သြားပါသတဲ့။

ဒီအေျဖဟာ သူ႔ရဲ႕ႏွလံုးသားကို ဓါးထက္ထက္နဲ႔ မႊန္းလိုက္သလိုပါပဲတဲ့။ ကုန္သည္ဟာ
သိပ္ကို ၀မ္းနည္းေၾကကြဲသြားျပီး တတိယ မယားကို ေခၚျပီး ေျပာျပန္ပါတယ္။
“မိန္းမေရ ကိုယ့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ မင္းကို သိပ္ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့
ကိုယ္ေသရေတာ့မယ္။ မင္း ကိုယ္နဲ႔လိုက္ျပီး အေဖၚလုပ္ေပးႏိုင္မလားကြယ္” “ဟင့္အင္း
မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးရွင္” တတိယမယားက ျပန္ေျပာပါတယ္။ “ဘ၀ဆိုတာ ရွင္သန္ေနရတာ
သိပ္ကိုေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ရွင္ေသသြားခဲ့ရင္ က်မကေတာ့
ေနာက္အိပ္ေထာင္ျပဳမွာပါ”
ကုန္သည္ရဲ႕ ႏွလံုးသားဟာ ကြဲအက္ေၾကမြသြားျပီး ေအးခဲသြားခဲ့ပါတယ္။

သူက တတိယ မယားကို ေခၚျပီးေမးျပန္ပါတယ္။ “မိန္းမေရ ကိုယ္ အကူအညီလိုတဲ့အခါတိုင္း
မင္းဆီကို လာခဲ့တယ္ေနာ္။ မင္းကလဲ ကုိယ့္ကို အျမဲတမ္း ကူညီေပးခဲ့တယ္။ အခု
ကိုယ္မင္းရဲ႕ အကူအညီကို လိုေနျပန္ျပီကြယ္။ ကိုယ္ေသသြားတဲ့အခါ မင္း
ကိုယ္နဲ႔လိုက္ျပီး အေဖၚလုပ္ေပးႏိုင္မလားဟင္”
“မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးရွင္၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ အစ္ကို႔ကို က်မ မကူညီႏိုင္ေတာ့ပါဘူး”
တတိယဇနီးသည္က ျပန္ေျဖပါတယ္။ “က်မအလြန္ဆံုးလုပ္ေပးႏိုင္တာကေတာ့ အစ္ကို႔ရဲ႕
ေနာက္ဆံုးခရီးကို လိုက္ပို႔ေပးႏိုင္တာ တစ္ခုပါပဲ”
ဒီအေျဖဟာ မိုးႀကိဳးသြားတစ္ခုလို သူ႔ရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ေခ်မြဖ်က္ဆီးလိုက္ျပီး
သူဟာ ၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ႔ ယူႀကံဳးမရျဖစ္သြားပါတယ္တဲ့။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အသံတစ္သံက ေျပာပါတယ္။ “က်မ ရွင္နဲ႔အတူ သြားပါ့မယ္။
ရွင္ဘယ္ကိုပဲ သြားသြား က်မအတူလိုက္ခဲ့ပါမယ္” ကုန္သည္က
ေမာ့ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အစာအဟာရ မျပည့္၀တဲ့လူတစ္ေယာက္လို ပိန္လွီျပီး
အရိုးနဲ႔အေရပဲ ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ပထမဇနီးသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့မွ
ကုန္သည္ဟာ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစြာနဲ႔ ေျပာရွာပါတယ္။ “ကိုယ္
ဂရုစိုက္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္တံုးက မင္းကို အခုထက္အမ်ားႀကီး ပုိျပီး
ဂရုစိုက္ခဲ့သင့္တာပါကြယ္”

အခုေတာ့ ကုန္သည္ဟာ ေသဆံုးသြားေလာက္ေရာေပါ့။ သူ႔ရဲ႕ ပထမဇနီးသည္လဲ သူနဲ႔အတူ
လုိက္သြားေလာက္ေရာေပါ့ဗ်ာ။

တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔အားလံုးရဲ႕ ဘ၀မွာ မယားေလးေယာက္စီ ရွိပါသတဲ့

၁။ စတုတၳမယားဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ရုပ္ခႏၶာကိုယ္ပါတဲ့။ ဘယ္ေလာက္ပဲ သူ႔ကို
ႀကိဳးစားပမ္းစား ရက္ရက္ေရာေရာ အလွဆင္ေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ေသဆံုးသြားတဲ့အခါ
က်ေနာ္တို႔ကို စြန္႔ခြာသြားမွာပါပဲတဲ့။

၂။ တတိယမယားဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ ရာထူးဂုဏ္သိမ္
စည္းစိမ္ဥစၥာေတြပါတဲ့။ က်ေနာ္တို႔ ေသဆံုးသြားတဲ့အခါ တျခားသူေတြဆီကို
ေရာက္သြားမယ့္ အရာေတြပါတဲ့။

၃။ ဒုတိယ မယားဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ မိသားစုေတြနဲ႔ မိတ္ေဆြသဂၤဟေတြပါတဲ့။
ရွင္သန္ေနထိုင္စဥ္အတြင္းမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရင္းႏွီးခ်စ္ကၽြမ္း၀င္မႈေတြရွိၾကေပမယ့္
သူတို႔တစ္ေတြ အလြန္ဆံုး အတူရွိေနႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕
ေနာက္ဆံုးခရီးကို လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ခ်ိန္ အထိပါပဲတဲ့။

၄။ ပထမ မယားႀကီးဆိုတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ စိတ္၀ိညာဥ္ပါတဲ့။ ရုပ္၀တၳဳေတြ
စည္းစိမ္ခ်မ္းသာေတြနဲ႔ ကာမဂုဏ္အာရံုေတြေနာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ရင္း
အျမဲလိုလို ေမ့ေလွ်ာ့ ဥေပကၡာျပဳထားျခင္းခံေနရတဲ့ အရာပါတဲ့။

စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ပါ။ တကယ္ေတာ့ စိတ္၀ိညာဥ္ကသာ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္သြားသြား
အျမဲအတူလိုက္ေနမယ့္ အရာပါ။ အိပ္ယာေပၚမွာ ေသငယ္ေဇာနဲ႔ ေမ်ာေနမယ့္
အခ်ိန္အထိမေစာင့္ပဲနဲ႔ အခုကတည္းက သူ႔ကို က်န္းမာသန္စြမ္းလာေအာင္
ေလ့က်င့္ပ်ဳိးေထာင္ထားဖို႔ဆိုတာ အၾကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္းတစ္ခု မဟုတ္လားဗ်ာ။

(အင္တာနက္မွာ ေတြ႔ရတဲ့ စာေလးတစ္ပုဒ္ကို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ထားတာပါ။)

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ပုိ.လုိက္တဲ.အီးေမးလ္ထဲကရတာေလးပါ။

အခမ္းနားဆုံးအရာ

ျပီးခဲ.တဲ.တစ္ရက္က ကြ်န္ေတာ္ Telecommunications ကုပၼဏီ တစ္ခုကုိ အလုပ္ကိစၥနဲ. သြားရပါတယ္။ ေနရာ က နည္းနည္းေ၀းေတာ. ကြ်န္ေတာ္ ရထားနဲ. သြားတယ္။ ျပီးေတာ. တကၠစီျပန္စီးတယ္ ။ တကၠစီေမာင္းတဲ. သူက အင္ဒီးယန္း တစ္ေယာက္ပါပဲ။ အသက္ခပ္ငယ္ငယ္ပဲရွိဦးမယ္။ ကြ်န္ေတာ္သြားခ်င္တဲ.ေနရာ ကုိ အတုိဆုံး လမ္း အမွန္ဆုံးလမ္းက ေနသူေမာင္းေပးခဲ.ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင္. တကၠစီသမားေတြက သူတုိ.မီတာ ခတက္ေအာင္လုိ.၊ေကာ္မရွင္မ်ားမ်ားရေအာင္လုိ.ပတ္ေမာင္းၾကတာမ်ားပါတယ္။ ဒီတစ္ေယာက္ကေတာ. အဲဒီလုိမဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ကလည္း အဲဒီေနရာကုိ အျမဲ သြားေနၾကမုိ. ဘယ္လမ္းကသြားရင္ျဖင္.မွန္တယ္။ ဘယ္လမ္းကသြားရင္ ပုိေ၀းတယ္ စသျဖင္.ခြဲတတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္သြားခ်င္တဲ. ကုပၼဏီ ကုိ ေရာက္ေတာ. ကားခရွင္းဖုိ.လုပ္ပါတယ္။ ကားခ က ၂၁ က်ပ္ ခြဲ က်ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္.မွာ က လည္းတစ္ရာတန္ပဲပါတယ္။သူ.မွာကအမ္းစရာမပါဘူး။ ဒါနဲ. သူကပုိက္ဆံကုိတျခား တကၠစီသမားတစ္ေယာက္ ဆီက လဲပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္အာရုံကအဲဒီကုိ ေရာက္ေနတာနဲ. ဖုန္းကုိ ေဘးမွာခ်ထားတာကုိေမ.သြားပါတယ္။ ကားခလဲရွင္းျပီးေရာ ကြ်န္ေတာ္ က ကုပၼဏီ အေဆာက္အအုံထဲ ကုိ ေကာ.ေကာ.ေကာ. ေကာ.နဲ. ၀င္သြားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကားေတြက အေတာ္.ကုိ ၾကပ္ေနပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အေဆာက္အအုံထဲ မေရာက္ခင္မွာ အေနာက္က ဟြန္းသံရွည္ အက်ယ္ၾကီးကုိ ၾကားရပါတယ္။ ကုိယ္မနဲ. မဆုိင္ရင္ လွည္.မၾကည္.တတ္တဲ.အက်င္.ရွိတာမုိ. ကြ်န္ေတာ္ ကလွည္.ေတာင္မၾကည္.ျဖစ္ခဲ.မိပါဘူး။စိတ္ထဲကေတာ. ဘယ္အေကာင္က ဒီေလာက္ဟြန္းအက်ယ္ၾကီးတီးတာပါလိမ္.လုိ.ေတာင္ေတြးခဲ.မိပါေသးတယ္။ ဒီလုိနဲ. အထဲကုိ အေရာက္၊ ကြ်န္ေတာ္. Client ကုိ ဖုန္းေခၚဖုိ. လည္းလုပ္ေရာ ၊ ဖုန္းကုိမေတြ.ေတာ.ပါဘူး။ ဟုိဘက္အိပ္စမ္း၊ ဒီဘက္အိပ္စမ္း၊ ဘယ္မွာစမ္းစမ္းမရွိပါဘူး။ ဒါနဲ. ကြ်န္ေတာ္လည္း ပ်ာသြားပါတယ္။ တကၠစီထဲမွာ က်န္ခဲ.ျပီဆုိတာကုိ လည္းတပ္အပ္သိလုိက္ပါတယ္။ ခက္တာက ကားနံပါတ္ကုိ လည္းမမွတ္မိ။ Receipt ယူခဲ.ဘုိ.လည္းေမ.သြားေတာ. ဖုန္းေလးေတာ. ဆုံးျပီလုိ.သတ္မွတ္လုိက္ပါတယ္။ အရင္တစ္ေခါက္တုန္းကလည္း ကြ်န္ေတာ္ ေမာ္တာရုိလာေလးတစ္လုံး ကားေပၚမွာ ေမ.က်န္ခဲ.ဖူးပါတယ္။ ျပန္မရခဲ.ပါ။ ဒီမွာ က ကားနံပါတ္မမွတ္မိလုိ.ကေတာ. ဘာပစၥည္းက်န္ခဲ.က်န္ခဲ.ျပန္ရဖုိ. မေသခ်ာပါဘူး။ ဖုန္းက်န္ခဲ.ရင္ ကားသမားေတြက ဖုန္းကုိ တစ္ခါတည္း ပိတ္ဆင္းမကတ္ ကုိလႊင္.ပစ္ အဲဒါမ်ိဳးလုပ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ္. စီးတဲ. သူ က Receipt ယူသြားတယ္ဆုိရင္ေတာ. သူတုိ.မလုပ္ရဲၾကပါဘူး။Receipt မွာကားနံပါတ္၊အခ်ိန္အတိအက်၊သြားခဲ.တဲ.ခရီးအစရွိသျဖင္.ပါတယ္ ဆုိေတာ.ျပန္လုိက္လုိ.ရပါတယ္။ အခုဒီ ဖုန္းက လည္း ရုံးက ေပးထားတဲ.ဘလက္ခ္ ဘယ္ရီ ၊ ေလ်ာ္ရရင္ အနည္းဆုံး ၂၄၀၀ ေလာက္သြားမွာဆုိေတာ. ေရေရလည္လည္စိတ္ညစ္သြားပါတယ္။ဒါနဲ. ျပန္ရလုိျပန္ရျငား အေဆာက္အအုံအျပင္ဘက္က လုံျခဳံေရးကုိသြားေမးပါတယ္။ကံေကာင္းခ်င္လုိ.ပဲလားေတာ.မသိဘူး။ လုံျခဳံေရးက ကြ်န္ေတာ္.ကုိေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားကုိ တကၠစီသမားက ဟြန္းတီးျပီးျပန္ေခၚေနတာတဲ.။ ခင္ဗ်ားက အထဲကုိ အျမန္၀င္သြားေတာ. ဘယ္လုိမွ လုိက္လုိ.မမီေတာ.လုိ. ကြ်န္ေတာ္. ကုိ သူ.ကားနံပါတ္ရယ္ဖုန္းနံပါတ္ရယ္ေပးခဲ.တယ္တဲ.။ ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။ တကၠစီသမားကုိလည္းေက်းဇူးတင္သြားပါတယ္။ ခ်က္ျခင္းပဲ လုံျခဳံေရးဆီက ဖုန္းနဲ. တကၠစီသမားကုိ ကြ်န္ေတာ္ ေခၚပါတယ္။ သူကေျပာတယ္။ကြ်န္ေတာ္ျပန္လာေပးမယ္၊ ဒါေပမယ္. လာေပးလုိ.က်တဲ. မီတာခ ကုိ ေတာ. ကြ်န္ေတာ္.ကေပးရမယ္လုိ.ေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ဘယ္ေလာက္ေလာက္ေပးရမလဲလုိ.ေမးေတာ. သူက ၂၀ ေလာက္က်မယ္လုိ.ေျပာတယ္။အခု တျခား ကာစတန္မာကုိ လုိက္ပုိ.ေနလုိ. ေနာက္ ၁၅ မိနစ္ ေလာက္ၾကာမွေရာက္မယ္ေစာင္.ေနပါလုိ.ေျပာတယ္။ သူေျပာတဲ. ၁၅ မိနစ္ ဆုိတဲ. အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာျပီးတဲ. အခါမွာ တကၠစီသမားေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းအံ.ၾသ စရာတစ္ခု ကုိ ျမင္လုိက္ရပါတယ္။ တကၠစီသမားကုိ လည္းေတာ္ေတာ္ေလးစားသြားပါတယ္။ ကားထဲမွာ လည္း လူတစ္ေယာက္မွ မပါပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္.ဆီကုိ ပဲ သက္သက္လာတာပါ။အမွန္တကယ္ကြ်န္ေတာ္ေမွ်ာ္လင္.ထားတာ က သူလာမယ္။ မီတာကုိ ေတာ.ပိတ္ထားမယ္၊ ကြ်န္ေတာ္က လည္း ျပန္လာရင္ ပုိက္ဆံေပးမယ္လုိ. ကတိေပးထားျပီးသား။ဒီေတာ. ကြ်န္ေတာ္.ဆီေရာက္တာနဲ.သူေျပာတဲ. ပုိက္ဆံ ၂၀ေတာင္းေပးလုိက္မယ္။ဒီလုိေပါ.။ဒါေပမယ္. သူအဲဒီလုိမလုပ္ခဲ.ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ေရွ.မွာ ကားကုိရပ္ပါတယ္။ ဖုန္းကုိလွမ္းေပးျပီးမီတာကုိ ျပပါတယ္။ ၁၉ က်ပ္က်တယ္လုိ.ေျပာပါတယ္။ တကယ္ဆုိကားထဲမွာစီးတဲ.သူမပါဘဲနဲ. သူမီတာကုိဖြင္.ထားစရာမလုိပါဘူး။ ကားကုိဒီအတုိင္းေမာင္းလာ။ကြ်န္ေတာ္ဆီေရာက္တာနဲ. ပုိက္ဆံေတာင္းျပီးသူ.အိတ္ထဲထည္.လုိက္ရင္ရတာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္.ဆီက အပုိေဘာက္ဆူးေလးဘာေလးေတာင္ေမွ်ာ္လင္.လုိ.ရႏုိင္ေသးတာပဲ။အခုစီးတဲ.သူတစ္ေယာက္မွမပါဘဲနဲ.ေတာင္သူက မီတာကုိဖြင္.ထားပါတယ္။ အျခားသူတစ္ေယာက္ေယာက္အတြက္ေတာ. အေသးအဖြဲကိစၥျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏုိင္ေပးမယ္. ကြ်န္ေတာ.္အတြက္ေတာ. သူဟာ ေလးစားထုိက္တဲ.အျပဳအမူတစ္ခုကုိ ျပဳလုပ္ခဲ.တာျဖစ္ပါတယ္။ဒါနဲ.ကြ်န္ေတာ္လည္းအိတ္ကပ္ထဲမွာရွိတဲ. ငါးရာတန္တစ္ရြက္ကလြဲရင္ က်န္တဲ.ပုိက္ဆံ အကုန္လုံး ကုိ ေရေတာင္မေရပဲနဲ. သူ.ကုိေပးလုိက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္.ဖုန္းျပန္ရတဲ.အတြက္ေၾကာင္.ေရာ၊ သူ.ရဲ.ရုိးသားေျဖာင္.မတ္ျခင္းကုိ အသိအမွတ္ျပဳတဲ.အေနနဲ.ေရာေပါ.။ ဒါေတာင္သူကမယူဘူးလုိ.ျငင္းပါတယ္။ က်သေလာက္မီတာခကုိပဲယူပါမယ္လုိ.ေျပာရွာတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ.ကြ်န္ေတာ္မရမက အတင္းေပးလုိ.သူယူသြားပါတယ္။ လူေတြဟာ ကုိယ္တုိင္သာ ရုိးသားခ်င္မွ ရုိးသားမယ္ ကုိယ္.အေပၚအျခားသူတစ္ေယာက္က ရုိးသားတာကုိေတာ. ႏွစ္သက္ၾကတယ္မဟုတ္လား။၀ီလီယံမ္ရွိတ္ခ္စပီးယားကေျပာဖူးတယ္။ ေဟာဒီေလာကမွာ .. ရုိးသားေျဖာင္.မတ္ျခင္းေလာက္ၾကီးၾကယ္ခမ္းနားတဲ. အရာမရွိတဲ.။ ဟုတ္ပါတယ္။ ရုိးသားေျဖာင္.မတ္ျခင္းဟာ အင္မတန္မွ ဂုဏ္ရွိပါတယ္။ ရုိးသားသူတစ္ေယာက္ဟာ လူအမ်ားေလးစားျခင္းကုိခံရပါတယ္။ လူအမ်ားရဲ. ယုံၾကည္မွဳကုိရရွိပါတယ္။ ရုိးသားေျဖာင္.မတ္ျခင္းမရွိတဲ.သူကုိ ဘယ္သူကမွမႏွစ္ျမိဳ.ၾကပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ ရုိးသားေျဖာင္.မတ္ျခင္းနဲ. ရုိးအျခင္း ဟာမတူဘူးလုိ. ကြ်န္ေတာ္ယူဆပါတယ္။ ရုိးအျခင္း ဟာ အျမင္မက်ယ္ျခင္း၊ မသိနားမလည္ျခင္း ၊ ဗဟုသုတမရွိျခင္း၊ ေခတ္မမီျခင္း၊ တုံးအျခင္း ၊ထုံျခင္း စသျဖင္.ကြ်န္ေတာ္ျမင္ပါတယ္။ ဘယ္မွာလဲမသိဘူး ကြ်န္ေတာ္ဖတ္လုိက္ရတယ္။ နီကုိရဲေရးတဲ. ေဆာင္းပါးေလး ။ သူေခ်ာင္းသာ ကုိကားရုိက္သြားတုန္းက ၾကဳံခဲ.ရတဲ. ဆီးသီသည္တစ္ေယာက္အေၾကာင္းကုိေရးထားတာ။ ဆီးသီသည္ေလးက ေျပာတယ္။ ဆီးသီးတစ္ဘူးကုိ ၁၀ တဲ. ။ နီကုိရဲ က ငါးဘူးကုိ ၅၀ထားပါလားဆုိ ေတာ. မရလုိ.ပါဦးဦးရယ္တဲ.။သမီးတုိ.ကတစ္ေန.လုပ္မွတစ္ေန.စားေတြပါ။ေစ်းေလ်ာ.ေရာင္းရင္အေမကရုိက္လိမ္.မယ္လုိ. ဆီးသီးသည္ေလးက ေျပာတယ္။ ဒါမ်ိဳးၾကေတာ. သူကစာမတတ္လုိ. " အ " တာေပါ.။ ေနာက္ကြ်န္ေတာ္တုိ.ငယ္ငယ္က အျမဲၾကားဖူးေနတဲ.ပုံျပင္ေလး။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေၾကာင္မၾကီး ကေၾကာင္ကေလးေတြကုိေမြးေတာ. ၊ ဘုန္းၾကီးက ကုိရင္ေလးတစ္ပါး ကုိ ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ေမြးလည္း ၾကည္.ခဲ.လုိ.ေျပာေတာ. ကုိရင္ေလး က သြားၾကည္.တယ္။ ျပီးေတာ. ဘုန္းၾကီးကုိေျပာတယ္။ ေလးေကာင္ပါဘုရား တဲ.။ အထီးဘယ္ႏွစ္ေကာင္အမ ဘယ္ႏွစ္ေကာင္လည္းကုိရင္ လုိ.ေမးေတာ. ၊ ကုိရင္က မမွတ္ခဲ.ရဘူးဘုရား ၊ သြားျပန္ၾကည္.လုိက္ဦးမယ္လုိ.ေျပာျပီးထပ္သြားၾကည္.တယ္။ အထီးႏွစ္ေကာင္ အမ ႏွစ္ေကာင္ပါဘုရားလုိ.ဘုန္းၾကီးကုိ ျပန္လာေျပာတယ္။ဘုန္းၾကီးကထပ္ေမးတယ္ ဒါျဖင္.ရင္ ဘာအေရာင္ေလးေတြတုန္းကြဲ.ဆုိ ေတာ. ၊ ကုိရင္ေလး က မမွတ္ခဲ.ရဘူးဘုရား သြားျပန္ၾကည္.လုိက္ဦးမယ္လို.ေျဖတယ္။ ဒါမ်ိဳး ၾကေတာ. ထုံတာ အျမင္မက်ယ္တာလုိ.ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ရုိးသားေျဖာင္.မတ္တာ ၾကေတာ. ကုိယ္က်င္.တရားနဲ. ဆုိင္ပါတယ္။ သူမ်ားအေပၚမွာ မဟုတ္မမွန္တာမလုပ္တာ။ လိမ္လည္လွည္.ျဖားျခင္းမျပဳတာ၊ မွန္ေသာစကားကုိဆုိတာ အဲဒီမ်ိဳး ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္.အေဖဟာ အရင္တုန္းက လာဘ္လာဘ အရမ္းရတဲ. အစုိးရဌာနတစ္ခုမွာလုပ္ပါတယ္။ သူသာအဲဒီတုန္းက တျခား သူနဲ.လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္၀န္ထမ္းေတြလုိမ်ိုး မရုိးမသားလုပ္ခဲ.မယ္ဆုိရင္ကြ်န္ေတာ္တုိ. အခုအခ်ိန္မွာ အရမ္းခ်မ္းသာေနေလာက္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ေဆြမ်ိုးေတြ၊အေဖ.ရဲ.သူငယ္ခ်င္းေတြက အေဖ.ကုိ "လူအၾကီး" လုိ.ေျပာၾကတယ္။ သူမ်ားမုိးခါးေရေသာက္ရင္ကုိယ္လည္းလုိက္ေသာက္ရမွာေပါ.လုိ.အေဖ.ကုိေျပာၾကတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာျပန္စဥ္းစားၾကည္.ေတာ. အေဖ.ကုိ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္ပါတယ္။ ေလးလည္းေလးစားရပါတယ္။သူ.ရဲ. ကုိယ္က်င္.တရား နဲ. ရိုးသားေျဖာင္.မတ္ျခင္းကုိအေဖက ဘယ္နည္းနဲ.မွ အပြန္းပဲ.မခံခဲ.တာပါ။ သူ.ရဲ. လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္တစ္ခ်ိဳ.ေထာင္ထဲ ၀င္ခဲ.ရတဲ. အခ်ိန္မွာ အေဖဟာ သူ.ရဲ. ရုိးသားေျဖာင္.မတ္ျခင္း ရဲ. အက်ိဳးေက်းဇူးေၾကာင္. ၊ဘယ္လုိေဘးအႏၱရာယ္တစ္စုံတစ္ခုမွ မၾကဳံခဲ.ရပါဘူး။အမွန္အတုိင္း ေျပာရရင္ေတာ. ဘယ္သူမွ ၁၀၀ ရာခုိင္ႏွဳန္းမရုိးသားၾကပါဘူး။ လူတုိင္းဟာ လိမ္ဘူးၾကတာပဲ။ အနည္းဆုံးေတာ. အျဖဴေရာင္မုသား ေလးေတြေလာက္ကေတာ. သုံးဖူးခဲ.ၾကတာပါပဲ။ ဒါေပမယ္.အတတ္ႏုိင္ဆုံး ေတာ. ရုိးသားေျဖာင္.မတ္ေအာင္ ၊ လိမ္လည္မုသားမဆုိျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားသင္.ပါတယ္။အေမရိကန္သမၼတ လင္ကြန္းနဲ. ေဂ်ာ.ခ်္၀ါရွင္တန္တုိ.ဟာ လိမ္လည္မုသားမဆုိခဲ.တဲ.သူေတြအျဖစ္ ရုိးသားေျဖာင္.မတ္တဲ.ေနရာမွာစံျပျဖစ္ခဲ.ပါတယ္။ ေဂ်ာ.ခ်္၀ါရွင္တန္ အသက္ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္အရြယ္မွာ ၊ တျခားရြယ္တူကေလးေတြလုိပဲ ရဲတင္းတစ္လက္နဲ. စစ္သည္လုပ္တမ္းကစားရတာကုိႏွစ္သက္ပါတယ္။အဲဒီရဲတင္းတစ္လက္နဲ. ျမင္ျမင္သမွ်ကုိ ခုတ္ထစ္ေတာ.တာပါပဲ။ တစ္ရက္ သူ.အေဖရဲ. ဥယ်ာဥ္ထဲမွာစုိက္ထားတဲ. ခ်ယ္ရီပင္ေလးကုိ သူ ကစားေနရင္းနဲ. ခုတ္မိလုိက္ေတာ. ခ်ယ္ရီပင္ေလးဟာေသသြားပါတယ္။ ေနာက္ရက္အနည္းငယ္ၾကာေတာ. သူ.အေဖဟာ သူအျမတ္တႏုိးထားတဲ.၊ အျမဲတမ္းဂုဏ္ယူရတဲ. ခ်ယ္ရီပင္ေလးေသသြားတာကုိသိေတာ. အင္မတန္ပဲေဒါသထြက္ျပီး အိမ္မွာရွိတဲ.သူေတြအကုန္လုံးကုိ ဒီအပင္ဟာ ေရႊဒဂၤါးေပါင္းမ်ားစြာတန္တယ္ကြ ဘယ္သူေသေအာင္ လုပ္တာလဲလုိ.ေမးပါတယ္။ ဘယ္သူမွမလိမ္နဲ. မွန္မွန္ေျပာ လုိ.ေဒါသတၾကီးေျပာတယ္။ ဘယ္သူမွတုပ္တုပ္မလွဳပ္ရဲၾကပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ပဲ ေဂ်ာ.ခ်္ ေလးဟာ ငုိၾကီးခ်က္မနဲ. သူ.အေဖကုိ ေျပာပါတယ္။ အေဖရယ္ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္ကုိမလိမ္ ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္အဲဒီအပင္ေလး ကုိ ရဲတင္းနဲ.ခုတ္ခဲ.မိပါတယ္လုိ.ေျပာပါတယ္။သူလုပ္ခဲ.တာကုိ သူ.အေဖသိသြားရင္သူ.ကုိ ရုိက္မယ္ဆုိတာကုိသူသိပါတယ္။အရုိက္ခံရမွာကုိလည္း သူေၾကာက္ပါတယ္။အဲဒီလုိေၾကာက္ေပမယ္.လည္း သူလိမ္မေျပာခဲ.ပါဘူး။ အဲဒီမွာ ေဒါသထြက္ေနတဲ.သူ.အေဖဟာခ်က္ျခင္းပဲေပ်ာ.ေျပာင္းသြားျပီး သူ.သားသားကုိစကားတစ္ခြန္းေျပာခဲ.ပါတယ္။
" ဒီမွာ ငါ.သား ....အေၾကာက္တရားကုိလြန္ဆန္ျပီး မွန္ေသာစကားကုိဆုိျခင္းဟာ အေဖ.အတြက္ ေဟာဒီလုိ ခ်ယ္ရီပင္ေပါင္း တစ္ေထာင္ထက္ပုိတန္ဖုိးရွိတယ္။ သူတုိ.ရဲ. အပြင္.ေတြ အရြက္ေတြဟာ ေရႊေငြေတြ အတိဖူးပြင္.ေနေစဦးေတာ. ၊ မွန္ကန္ေသာစကားကုိအေဖပုိတန္ဖုိးထားတယ္ငါ.သား ... ."
လုိ.ေျပာခဲ.ပါတယ္။ အဲဒီစကားေလး ကုိကြ်န္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ႏွစ္သက္မိပါတယ္။

"Always tell the truth. If you can't always tell the truth, don't lie"

ဗ်တ္ဇ

ျမစ္တစ္စင္း၊ ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ေလညႇင္းအေရာင္

ေခတ္ၿပိဳင္ထဲ ျမစ္ေတြ အမ်ားႀကီး စီးဆင္းေနဆဲမွာပင္ ျဖစ္သည္။ ျမစ္တစ္စင္းႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္မည္ဆုိလွ်င္ ေဟာဒီျမစ္တစ္စင္းရဲ႕ စီးဆင္းမႈ အလ်ဥ္ကေတာ့ ခရမ္းျပာ ျမင္းရိုင္းတစ္ေကာင္လို အတန္ငယ္ ၾကမ္းရိုင္းသည္ဟုသာ ဆုိရမည္ထင္သည္။ သူသည္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကို စက္ဆုပ္သူ ပီပီ လြတ္လပ္က်ယ္လြင့္ေသာ ပင္လယ္ဆီ တစ္ဟုန္ထိုး ဦးတည္ စီးဆင္းဖို႔ တစ္ခုတည္းကိုသာ အာရံု၀င္စား နားလည္သည္။ ထိုအရာမွ တစ္ပါး အျခားမရွိ။ အျခား မသိ။ အျခား ဘာကိုမွ်လည္း မၾကည့္။ ထိုျမစ္သည္ ေတာကိုေတြ႔လည္း မေကြ႔၊ ေတာင္ကို ေတြ႔လည္း မေရွာင္၊ ေတာင္ေဖာက္ ျမားတစ္စင္းလို ထိုးခြဲ စီးဆင္းဖို႔သာ မုန္ျပင္းခဲ့သည္။ ယဥ္ေက်းျခင္း၊ ႏူးညံ့ျခင္း၊ သိမ့္ေမြ႔ျခင္း၊ ဟန္ေဆာင္ ဘာသာစကား အနက္ အဓိပၸာယ္ကို နားလည္ဖို႔ မႀကိဳးစား။ ခိုတြယ္ဖို႔ ပ်င္းရိကာ ပစ္ပယ္ခါ ခ်ခဲ့၏။ ေန႔မရွိ၊ ညမရွိ၊ နာရီမရွိ။ အခ်ိန္ျပည့္ စီးဆင္းဖို႔ တစ္ခုတည္းမွာသာ ထာ၀ရ အာရံု ၿငိလ်က္ရွိရာ ပင္ပန္း ဆင္းရဲျခင္းတို႔၏ ကုတ္ျခစ္မႈ၀ယ္ ေသြးျခင္းျခင္း နီခဲ့ၿပီ။ နာက်င္မႈ ဒဏ္ရာ ဗရပြျဖင့္လည္း ႏြမ္းလ်လ်က္ ရွိေလၿပီ။

သို႔ေသာ္ မည္မွ်ပင္ မိုးမည္းမည္း၊ ႏွင္းသည္းသည္း။ သူ႔ရင္ထဲ စမ္းနံေဘးမွာ အမွတ္မထင္ ပန္းကေလး တစ္ပြင့္ ပြင့္လာေတာ့လည္း ေႏြဦးကို ေရာက္လာတာပဲ ဆိုတာကေတာ့ အမွန္တကယ္ ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။



ျမစ္တစ္စင္းႏွင့္ ပမာႏႈိင္းႏႈိင္း၊ ခရမ္းျပာ ျမင္း႐ိုင္းႏွင့္ ပမာဆိုဆို။ ဒဂုန္တာရာ ဆိုတဲ့ စာဆိုႀကီးကေတာ့ သူ႔ကို အ႐ိုင္း။ ေအာင္ဆန္း သို႔မဟုတ္ အ႐ိုင္းဟု တာရာ မဂၢဇင္းက ေန၍ ႐ုပ္ပံုလႊာ အဖြဲ႕တစ္ခုမွာ သြန္းဆစ္ ထုျပခဲ့သည္။ထိုအခါ သူက အံု႔ဆိုင္း မႈိင္းညိဳ႕ျခင္း မရွိဘဲ ပကတိ အ႐ိုးခံျဖင့္ “ေဌးၿမိဳင္ကေတာ့ ငါ့ကို အ႐ိုင္းတဲ့ကြာ။ ဒါကေတာ့ ၾကမ္းလြန္းတယ္ ထင္တာပဲ။ ငါဟာ ႐ိုင္းသေလာက္ေတာ့ ႐ိုင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မ႐ိုင္းတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္ကြာ။ မဟုတ္ဘူးလား။ What do you sayဟူ၍ အနီးရွိ ၾကင္သူ ဇနီးဘက္သို႔ လွည့္ၿပီး ျပံဳးျဖဲျဖဲႏွင့္ ေမးလိုက္တာကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ မွတ္သားခဲ့ရ ဖူးပါသည္။

တကယ္ေတာ့ သူသည္ ပုထုဇဥ္ လူသားတစ္ဦး ဆိုေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရး ေသြးေၾကာမွ်င္မ်ားျဖင့္ တစ္ကိုယ္လံုး ရက္ေဖာက္ တည္ေဆာက္ထားရာ အႏုပညာႏွင့္ေတာ့ အေနေ၀း အေန စိမ္းခဲ့ေပသည္။ သို႔ေသာ္လည္း လူသာမန္တို႔၏ ႏူးညံ့ သိမ္ေမြ႕ေသာ စိတ္ထားမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာကို ခံစား သံုးသပ္လို စိတ္မ်ား လံုး၀ခ်ဳိ႕တဲ့ ကင္းမဲ့ျခင္း မရွိတာေတာ့ အမွန္ပဲ ျဖစ္သည္။

၁၉၄၆ ခုႏွစ္၏ ႏွင္းဆြတ္ ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ၀ဲလြင့္ေနေသာ ျမဴေတြၾကား သူသည္ အေၾကအညာတစ္လႊား ခရီးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သြားခဲ့ရသည္။ ထင္း႐ွဴးနံ႔တို႔ျဖင့္ ေမႊးျမေနေသာ ေမာတို႔၏ ရွမ္းကုန္းေျမျမင့္အေရာက္တြင္ တိုင္းေရးျပည္ေရး ကိစၥျဖင့္ အလြန္တရာ အလုပ္မ်ားခဲ့ေသာ သူ႔ဦးေႏွာက္တြင္ အနည္းငယ္ ၾကည္လင္လာဟန္ ရွိသည္။ ႏွင္းထူထူ ျမဴဆိုင္းဆိုင္း၊ ေတာင္ျပာျပာ ေတာစိမ္းစိမ္း ႐ႈခင္းမ်ားကပဲ ညႇဳိ႕ခ်ဴလာေလသလားမသိ။ ကေလာၿမိဳ႕နား အေရာက္မွာ။

“ဂႏၶမာေတာင္___လိုဏ္ေခ်ာင္ မုခ္နန္းဆီ___ဂုမၻာန္ တစ္ေထာင္ ေစာင့္ၾကပ္ ကာဆီးသည္___နတ္ပန္းကေလးနဲ႔___နတ္ပန္းကေလးနဲ႔ သဏၭာန္တူသည္___ ေလယူရာသင္းေမႊးလို႔ လႈိင္ၾကည္___ဘုန္းသမၻာရွင္ ေမွ်ာ္ကိုးကာ ေစာင့္ခဲ့ၿပီ___” ဟူ၍ သူသည္ က်ည္ဆံ တစ္ေတာင့္ ထိုးေဆာင့္ ထြက္သြားသလိုမ်ဳိး တူရိယာဂီတ မဆန္ေသာ အသံၾသၾသႀကီးျဖင့္ အားပါးတရ သီဆိုလိုက္၊ သူ၏ လက္၀ဲဘက္ရွိ ဇနီးသည္၏ ေပါင္ကို လက္၀ါးျဖင့္ စည္းခ်က္ လိုက္သလို ပုတ္လိုက္ လုပ္ေနရာ ေနာက္နားမွာ ခပ္ကုပ္ကုပ္ လိုက္ပါလာေသာ သတင္းေထာက္ အဘိုးႀကီး ဦးပုကေလး ပင္ ျပံဳးစိစိႏွင့္ သူ၏ ေကာ္ကိုင္း မ်က္မွန္ႀကီးထဲက တအံ့တၾသ ေငးေၾကာင္ ၾကည့္ေနမိသည္။ ၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ထြန္းလွသို႔ မ်က္စိတစ္ဖက္ မွိတ္ျပလိုက္သည္။

တကၠသိုလ္ အင္း၀ေဆာင္မွာတုန္းက က်ဳပ္အသံက သီခ်င္းဆိုလို႔ လံုး၀ မျဖစ္လို႔ပါဟု ၀န္ခံခဲ့ဖူးေသာ သူက “ဒိုရာသန္းေအး အသံကေလးက ေကာင္းေတာ့ အေတာ္ ေကာင္းတယ္ကြ၊ ငါေတာ့ သူ႔အသံရယ္၊ ေမရွင့္အသံ ရယ္ အႀကိဳက္ဆံုးပဲ”ဟု ကေလာၿမိဳ႕ အ၀င္တြင္ ရင္ဖြင့္လိုက္ပါေသးသည္။ ဒီလိုပါပဲ။ သူခရီး ထြက္တိုင္းလိုလိုပင္ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ႏွင့္ စိတ္လို လက္ ရရွိသည့္ အခါတိုင္း စိတ္ထဲေရာက္ လာသည့္ ကာလေပၚ သီခ်င္းေတြကို သူ႔အသ ံ ၾသၾသႀကီးျဖင့္ သူရသေလာက္ တစ္ပိုင္းတစ္စျဖစ္ျဖစ္ ဟစ္လိုက္ ညည္းလိုက္ လုပ္ေလ့ရွိတာ သူႏွင့္အတူ ပါလာသူမ်ား အသိပါပဲ။

ၿပီးေတာ့...။
သစၥာမ႑ဳိင္ ျမဲခိုင္ခဲ့ေပ___ ေမတၱာမိုးေတြ သြန္းၿဖိဳးရြာေစြ ဆိုေသာ ျပည္လွေဖႏွင့္ ေမရွင္တုိ႔၏ သက္ေ၀ သီခ်င္းကား သူ သေဘာအက်ဆံုး သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ ျဖစ္သည္။ သူအိမ္မွာ ရွိေနစဥ္ အဲဒီသီခ်င္း ေရဒီယိုက လာ လို႔ကေတာ့ အိပ္ရာေပၚမွိန္း၍ ဇိမ္ျဖင့္ နားေထာင္ေလ့ ရွိစျမဲ။ သက္ေ၀ သီခ်င္း ကို သူဘယ္ေလာက္အထိေအာင္ စြဲပါ သလဲ ဆိုလွ်င္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္း၊ သူ ဘိလပ္ ေရာက္သြားသည့္ အထိပင္ ျဖစ္သည္။ အဲဒီမွာ သူ႔အသည္းစြဲ အဆို ေတာ္ ဒိုရာသန္းေအးႏွင့္ သြားတိုးသည္။ သူတို႔ ကိုယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕ ျပည္ေတာ္ မျပန္မီညက မန္ခ်က္စတာ ဟိုတယ္၌ ညစာစားပြဲ က်င္းပရာ ဘိလပ္ျပန္သန္း လည္း တက္ေရာက္သည္။ ထမင္းစား ပြဲအၿပီးမွာ ထံုးစံအတိုင္း အဆိုေတာ္ကို ေတးသံသာျဖင့္ ေျဖေဖ်ာ္ရန္ ၀ိုင္းပြဲ ေတာင္းၾက၏။

ထိုအခါ သူက
“ဒိုရာ၊ ဟိုသီခ်င္းဟာေလ ဓူ၀ံ ၾကယ္ေျမမွာ ခေႂကြ၊ အဲ...အဲ။ သက္ေ၀ သီခ်င္း ဆိုစမ္းပါ” ဟု မွတ္မွတ္ရရ ေတာင္းဆိုၿပီး သံၿပိဳင္ ဆိုရမည့္ “ဓူ၀ံ ၾကယ္___ေျမမွာခေႂကြ___”အပိုဒ္သို႔ အေရာက္တြင္ သူကုိယ္တိုင္ ပါ၀င္၍ သံၿပိဳင္သီဆိုကာ ဂီတ ေရလ်ဥ္ေၾကာတြင္ ေမ်ာပါခဲ့ဖူးသည္ မဟုတ္ပါလား။

“ေဟ့...ဖိုးတာရာ၊ ကဥၥန သီခ်င္း တီးစမ္းပါ”

တြန္႔ခါ ညံဆူေနတဲ့ အသံထူထူ ၾကားမွ ကေသာကေမ်ာ ေျပာလိုက္သူကား ထိုစဥ္က ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး တပ္မေတာ္ စစ္ေသနာပတိ ဗိုလ္ေတဇ ပင္ ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္ကား ၁၉၄၂ ခု၊ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔ည။ မိတၳီလာ ကိုလွေမာင္ အေရးတႀကီး မိန္းမ ယူလိုက္သျဖင့္ ဘီအိုင္ေအေခတ္ ပထမဦးဆံုး ပြဲဦးထြက္ မဂၤလာေဆာင္ အခမ္းအနားမွာပါပဲ။ စႏၵရား တီးေနေသာ ဒဂုန္တာရာတို႔လူစု လည္း ခ်က္ခ်င္းပင္ ေျခာက္ေပါက္သံ ေျပာင္း၍ အသံခင္းေပးလိုက္ရသည္။

အဲဒီမွာပဲ...။
“ေရႊသား႐ုပ္သြင္___ခင္မင္ စရာ၀ယ္__ မ်က္ႏွာေတာ္၀ါ၀ါ၀င္း__ _ေရႊလမင္းႀကီးပံုႏွယ္___ပတၱျမား အေသြးနဲ႔ တူညီပါတယ္___ပါးကေလး က ျမင္ရသူလည္း အသည္းစြဲတယ္ ___”

ေျခာက္ေပါက္သံလည္း မက်၊ ခုနစ္သံလည္း မက်ဘဲ ဘယ္လိုမွ ဂီတ မဆန္ေသာ သူ႔အသံၾသႀကီးျဖင့္ ဆိုခ်လိုက္ရာ ေတာ္ေတာ္ႀကီး ပြဲက်သြားေလ သည္။ သံစဥ္ေတြ ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္ေန၍ ဗိုလ္ေဇယ်၊ သခင္ခ်စ္၊ ကိုထြန္းအံု၊ နယူးဘားမား ကိုတင္ေမာင္တို႔ လူစုက သီခ်င္းကို သံၿပိဳင္လိုက္ကာ ကူဆုိေပး လိုက္မွ အေပါက္လမ္း တည့္မတ္ သြားခဲ့ဖူးသည္။ တကယ္ေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ကိုလွေမာင္ ဖ်ာပံုသူ အပ်ဳိေခ်ာ မသန္းရင္ႏွင့္ ခ်စ္ပြဲ၀င္ေတာ့မည့္ ညတြင္ သူ႔စိတ္ထဲ အားက် သလုိလို ၀မ္းနည္းသလိုလိုႏွင့္ ဘာလိုလိုျဖစ္ကာ သူ႔ ၀ါသနာ သူ႔အရာ မဟုတ္ေသာ သီခ်င္းကို ေကာက္ကာငင္ကာ ဆိုလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ၿပီးေတာ့ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ ေတာ္မႈိင္းအား “ဖိုးလွေမာင္ တစ္ေယာက္ မေကာင္းဘူး ဆရာႀကီးရဲ႕။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ လုပ္ငန္းေတြ မၿပီးခင္ မိန္းမယူတယ္”ဟု ရယ္သလို ေမာသလို တိုင္ေတာခဲ့ေသးသည္။ ထို႔ေနာက္ သခင္ခ်စ္၊ ဗိုလ္ေဇယ်၊ သခင္ လူေအးတို႔ ေရွ႕ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ အိမ္ရာ ထူေထာင္ သြားၾကသည္။ အမွန္အတိုင္း ဆိုလွ်င္ သူလည္း ေရႊလည္ တြဲခ်င္လွၿပီ။ ကမ္းရွာ ငွက္တစ္ေကာင္လို ေမတၱာ ေအးရိပ္တြင္ ေမွးမိွတ္ခ်င္ လွၿပီ။ သို႔ျဖင့္ “ငါတုိ႔တစ္ေတြ လြတ္လပ္ေရး ေအာင္ပန္းကို ဆြတ္လွမ္းၿပီးမွ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကမယ္”ဟူေသာ အယူ အဆကို မွန္ပါေလစ၊ သဘာ၀က်ပါ စဟု ဆဆ၀ါး၀ါး အေတြး ပြားလာမိေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ “ေငြေသာ္တာ ေရာင္ျခည္ ထိန္လင္းေတာ့သည္___ဘံုႀကိဳး ျပတ္တဲ့ မိုးနတ္မဒီ၊ သဒၶါကပိုသည္။ ဆရာမကိုပဲ အသည္းစြဲ ေအာင္ ခ်စ္မိၿပီ” မို႔ ျဖစ္၏။
လဟာ ညနဲ႔ ၿငိေနသလိုမ်ဳိးဟု လည္း ဆိုႏုိင္သည္။

ျဖစ္ပံုက ဤသို႔...။
သူေန႔မသိ ညမသိ မနားမေန အလုပ္ လုပ္လြန္းသျဖင့္ ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ကာ အျပင္းအထန္ ပန္းဖ်ားဖ်ားရာ အတန္တန္ ျငင္းဆန္ေနသည့္ ၾကားမွ ေဆး႐ံုႀကီးသို႔ တက္ေရာက္ ကုသရင္း အနားယူဖို႔ အေၾကာင္းက ဖန္လာသည္။ အဲဒီမွာ စိတ္ရွည္ရွည္ႏွင့္ သည္းခံျပဳစု ေပးရွာသည့္ ဣေႁႏၵရွင္ လံုးႀကီးေပါက္လွ သူနာျပဳ ဆရာမႏွင့္ ေတြ႕ဆံုၿပီး ၾကင္နာ ေႏြးေထြးေသာ ျပဳစုယုယမႈ ေအာက္တြင္ သူ၏ မာေတာင့္ ေအးခဲေနေသာ စိတ္ ဓာတ္သည္ အရည္ ေပ်ာ္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းလာ ႐ံုမက ေဆးဆိုလည္း ဆရာမ မခင္ၾကည္တိုက္မွ၊ အစာဆိုလည္း ဆရာမ မခင္ၾကည္ေကြၽးမွ အထိ ျဖစ္လာေလ ေတာ့သည္။

လေရာင္ သြန္းဖြဲေသာ ညတစ္ည မွာပါပဲ။သူသည္ ဗုိလ္စၾကာႏွင့္ အတူ ေရာက္လာၿပီး ေဒါက္တာ ျမင့္ေဆြကို ေခၚသည္။ “တေယာယူၿပီး လိုက္ခဲ့စမ္း ပါဗ်ာ။ ဟိုဆရာမ မခင္ၾကည္တို႔ဆီ အလည္ သြားရေအာင္”ဟု ဆိုကာ ဘီအိုင္ေအ ေဆး႐ံုႀကီး အေပၚဆံုးထပ္ အေနာက္ေတာင္ေထာင့္ အခန္းသို႔ ခ်ီ တက္သြားေလသည္။ အခန္း၀ ေရာက္သည့္အခါ သူက “ဆရာမ ဧည့္သည္ လာတယ္”ဟု အသံျပဳသည္။ ဆရာမက အံ့ၾသျပံဳးရႊင္စြာ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ အလည္ လာၾကသလား၊ ထိုင္ၾကပါ၊ ဧည့္ခန္းထဲ က အိုက္ပါတယ္။ ၀ရန္တာ ထြက္ရေအာင္” ဟု ပဋိသႏၶာရျပဳ ဖိတ္ေခၚ သည္။

“ဆရာမ၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြဟာ လြတ္လပ္ေရး ရဖို႔ ႀကိဳးပမ္းတဲ့ ခရီး တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဆရာမတို႔လို ၾကင္ၾကင္နာနာ ယုယုယယ ျပဳစုတာကို တစ္ခါမွ မခံစားခဲ့ရပါဘူး။ ဒီေဆး႐ံု ေရာက္မွ အခုလို ျပဳစု ယုယတဲ့ ဆရာမ တို႔နဲ႔ေတြ႕ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ခ်မ္းေျမ့ ၾကည္ႏူးမိတယ္ဗ်ာ”ဟု ပီတိေႏွာေျပာ ၿပီး ဆိုင္းမဆင့္ ဗံုမဆင့္ပင္ “ကိုင္း... ဆရာမ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ေလာက္ဆုိ စမ္းပါ၊ ေဒါက္တာျမင့္ေဆြက တေယာ ကိုင္ဗ်ာ” ဟု ဇြတ္ႀကီး ပြဲေတာင္းေတာ့သည္။

“အို...ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကလည္း ရွက္စရာ ႀကီး၊ ဘယ္ဆိုတတ္ပါ့မလဲ”ဟု မူႏြဲ႕ ေနရာ
“ဆိုသာဆိုပါ။ ရွက္စရာ မရွိပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ခ်ည္းပဲ ရွိတာပါ” ေျပာသျဖင့္ ဆရာမခမ်ာ အဆိုေတာ္ ေမရွင္၏ မယ္ခုေမွ်ာ္ကို ဆိုျပရသည္။ သီခ်င္း ဆံုးသြားသည္ႏွင့္ “သိပ္ေကာင္း တာပဲဗ်ာ။ တစ္ေခါက္ ထပ္ဆိုျပပါဦး” ဟု ပူဆာျပန္သျဖင့္ ဒုတိယမၸိ ဆိုျပရ ျပန္သည္။ ျပန္ေျပာလွ်င္ သံေယာဇဥ္ ရယ္ေပါ့။

တစ္ေန႔...။
ညေန ငါးနာရီခန္႔တြင္ သူသည္ ေရႊေပါက္ပင္ ဦးဘသိန္းႏွင့္ အတူ ေဒါက္တာျမင့္ေဆြ အခန္းသို႔ ေရာက္လာၿပီး “လာဗ်ာ၊ မိန္းမ သြားေတာင္းမလို႔ လိုက္ခဲ့စမ္းပါ”ဟု ေကာက္ကာငင္ကာ ေခၚသျဖင့္ ေဒါက္တာျမင့္ေဆြ လိုက္သြားခဲ့ရသည္။ မခင္ၾကည္တို႔ အခန္း၀ ေရာက္သည့္ အခါ သူက “မိန္းမ ေတာင္းရ ေအာင္လာတယ္”ဟု ေပၚတင္ႀကီး ေအာ္ေျပာ လိုက္သျဖင့္ မခင္ၾကည္ ရွက္ကိုး ရွက္ကန္းျဖင့္ အခန္းထဲ ေျပး၀င္ သြားရသည္။ ဒါလည္း မရပါဘူး။ အတင္းေအာ္ ေခၚေနသျဖင့္ အခန္းထဲက ထြက္လာရျပန္သည္။ ထိုအခါ သူက “ကြၽန္ေတာ္ လာတာ တျခား မဟုတ္ဘူး။ မိန္းမေတာင္း ရေအာင္ လာတာ”ဟု အတည္ေပါက္ ေျပာလိုက္ရာ ဣေႁႏၵရွင္ခမ်ာ ႏွင္းဆီေသြး ျဖန္းေနသည့္ မ်က္ႏွာကို ေအာက္သို႔ ခ်လ်က္ ေခါင္းမေဖာ္ဘဲ ရွက္ျပံဳးျပံဳးေနရရွာေလသည္။
အို...ဘယ္လိုလူႀကီးလဲ။

သူေဆး႐ံုက ဆင္းသြားၿပီး တစ္ေန႔ေသာ ညေနခင္းတြင္ သူက ဆရာမအား ညစာ ထမင္းစားရန္ ဖိတ္ပါသည္။ ထိုဒင္နာတြင္ ဆရာမကို သူ၏ ဘ၀ ခရီးေဖာ္အျဖစ္ လက္တြဲရန္ ခြင့္ပန္ရာ ဆရာမလည္း မျငင္းသာေတာ့ဘဲ ေခါင္းညိတ္ခဲ့ ရေလသည္။ သို႔ျဖင့္ ၁၉၄၂ ခု၊ စက္တင္ဘာ ၆ ရက္ေန႔၊ ေန႔လယ္ ၂ နာရီတြင္ ဂ်ပန္ေခတ္ ေဆး႐ံုႀကီးေပၚမွာပင္ မဂၤလာပြဲ ဆင္ယင္က်င္းပ ျဖစ္သြားေလသည္။ သတို႔သားက စစ္၀တ္စံုကို ၀တ္လ်က္ ဂ်ပန္ စစ္ဦးထုပ္ကို ေဆာင္းၿပီး သတို႔သမီးႏွင့္ ယွဥ္တြဲကာ အပ်ဳိရံ၊ လူပ်ဳိရံမ်ားျဖင့္ ျခံရံကာ ေရာက္ရွိလာသည္။

အဲဒီမွာ...။
“သစၥာမ႑ဳိင္___ျမဲခိုင္ခဲ့ေပ__ ေမတၱာမိုးေတြ သြန္းၿဖိဳးရြာေစြ___ အသည္းမွာ စြဲမက္ အသက္ကို ပံုတယ္ေလ” ဟူ၍ ကစ္တီဘသန္း (ေဒၚခင္ေမသန္း)၏ စႏၵရား လက္သံႏွင့္ အတူ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာ ဦးဘသန္းႏွင့္ သမီးတို႔က သူ႔အသည္းစြဲ သက္ေ၀ သီခ်င္းျဖင့္ မဂၤလာလက္ဖြဲ႕သီခ်င္း ေဖ်ာ္ေျဖေပးခဲ့ၾကသည္။ ထိုပြဲတြင္ အမွတ္မထင္ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ေပၚေပါက္ခဲ့ပါေသးသည္။

မဂၤလာ အခမ္းအနားသို႔ ေရာက္လာေသာ သတို႔သားႏွင့္ သတို႔သမီးတို႔အား ခန္းမထဲမ၀င္မီ ေဆး႐ံုႀကီးမွ ကိုေက်ာ့ေမာင္ႏွင့္ အျခားတစ္ဦးက အေပါက္၀မွ ဆီး၍ ေရႊႀကိဳးျဖင့္တားသည္။ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးမွ လြဲ၍ အျခားဘာကိုမွ စိတ္မ၀င္စား၊ ေလာက၀တ္ ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားကိုလည္း နားမလည္ ဂ႐ုစိုက္ေလ့ မရွိေသာ သတို႔သားသည္ သူ႔ေရွ႕တြင္ တားလာသည့္ ေရႊႀကိဳးကို သူ႔ညာလက္ျဖင့္ ဖ်တ္ခနဲ ေဆာင့္ဆြဲကာ ေဘးသို႔ လႊင့္ပစ္လိုက္ၿပီး သတို႔ သမီးလက္ကို ဆြဲလ်က္ တည္ၾကည္ေသာ မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ ဣေႁႏၵရရ ေျခလွမ္းမွန္မွန္ျဖင့္ မဂၤလာစင္ျမင့္ဆီသို႔ ဆက္လက္ ေလွ်ာက္သြားေလသည္။

အျဖစ္အပ်က္က လွ်ပ္ျပက္သလို ျမန္ဆန္လြန္းရာ သူ႔အျပဳအမူကို အားလံုးက မွင္တက္မိကာ အံ့အားသင့္သြားၾကေသာ္လည္း သူကေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္သလိုပါပဲ။ သူကား အဲသလို လူစားမ်ဳိး ျဖစ္သည္။

သခင့္အပါးတြင္ ေနထိုင္ခြင့္ကို
တစ္ခဏမွ် ေပးသနားရန္
ငါေတာင္းပန္ပါ၏။
လက္၀ယ္ရွိသည့္
ျပဳဖြယ္ကိစၥ ဟူသမွ်ကို
ေနာင္က်မွသာ ၿပီးစီးေစပါေတာ့အံ့။
တဂိုး၊ ဂီတဥၨလီ-၅
တကယ္ဆို...။

သူ႔ႏွလံုးသားသည္ နားေနျခင္းကိုလည္း မသိ၊ ေျဖသိမ့္ျခင္းကိုလည္း မသိရွာဘဲ နာက်င္ ႏြမ္းလ်လ်က္ ရွိခဲ့တာ ကာလၾကာခဲ့ၿပီ။ ပခံုးေပၚက သူ႔အလုပ္ တာ၀န္ေတြကလည္း တိမ္တစ္ဆုပ္လို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး မဟုတ္။ ရြာမည္ တကဲကဲျဖင့္ ထာ၀စဥ္ အံု႔ခဲဆိုင္းညဳိ႕လ်က္။ ေသာင္ကမ္း မရွိေသာ အခက္အခဲ ပင္လယ္မွ အဆံုးမရွိေသာ လႈိင္းတံပိုးတို႔ သူ႔ဘ၀ ေလွကေလးကို တ၀ုန္း၀ုန္း ႐ုိက္ပုတ္ ခ်ဳိးဖဲ့လ်က္ ရွိသည္။
ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း...။

သူ႔တြင္ သိမ္ေမြ႕ျခင္း မရွိ။ အလွ အပကို မမက္ေမာ။ သူသည္ ၾကမ္းတမ္းသည္။ ႐ိုင္းသည္။ ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းေရးတြင္ ရွိေသာ ဧည့္၀တ္ ထံုးစံ ယဥ္ေက်းျခင္း စသည္တို႔ကို သူသည္ လံုး၀ ဂ႐ုမစိုက္။ ဂီတ၊ သဘင္၊ ပန္းခ်ီ စေသာ အႏုပညာ ရပ္မ်ားကို မလိုက္စားဟူေသာ ဆရာ ဒဂုန္တာရာ စကားအတိုင္း သူ႔ကိုယ္ သူ အတင္း ယဥ္ေက်းေအာင္ မလုပ္၊ သူေနတတ္သလို သူ၏ နဂိုအတိုင္း ခပ္ ႐ိုင္း႐ိုင္း ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ မျပဳမျပင္ ဘဲ ေနတတ္သူ။

အဲဒီလို မာမာထန္ထန္ ထာ၀ရ မႈန္ဆန္ေနေသာ လူတစ္ေယာက္သည္ အခုေတာ့ အခ်စ္၏ ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္သို႔ ေရာက္ရွိကာ အခ်စ္ႏွင့္ တို႔ထိျခင္းကို ခံရေလၿပီ။ ဂရိေတြးေခၚရွင္ႀကီး ပေလတိုကေတာ့ အခ်စ္နဲ႔ တို႔လိုက္ရင္ လူတိုင္းဟာ ကဗ်ာ ဆရာျဖစ္လို႔ လာတယ္ဟု အခိုင္အမာ ဆိုခဲ့ဖူးပါသည္။ အခုလည္း ဘာထူးလဲ။ သူ႔ရင္ထဲ အမွတ္မထင္ ပန္းကေလး တစ္ပြင့္ ပြင့္လာေတာ့လည္း ေႏြဦးကို ေရာက္လာတာပဲ မဟုတ္လား။

မင္းခ်မ္းမြန္

(ေဒါက္တာ ျမင့္ေဆြ၊ ဂ်ပန္ေခတ္ ေဆး႐ံုႀကီးေပၚ၀ယ္ႏွင့္ ဒဂုန္တာရာ၏ ေအာင္ဆန္း (သို႔မဟုတ္) အ႐ိုင္းတို႔ကို ဖတ္႐ႈ ခံစားေရးဖြဲ႕ပါသည္။)

ေကာင္းတာေလးေတြ ေတြ.ရင္မွ်ေ၀ခ်င္တဲ.စိတ္နဲ. ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းမွာပါတဲ. ေဆာင္းပါးေလးကုိ ခြင္.ေတာင္းျပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။

ၾကည္ႏူးဖြယ္အားလပ္ရက္ကေလး

Christmas Eve ဟာ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံးမွာ ကြ်န္မ အႏွစ္သက္ဆုံး ေန.တစ္ေန.ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၂၄ ရက္ ၊ ကြ်န္မဟာ တစ္ကုိယ္တည္း အခန္းေလးတစ္ခန္းထဲမွာ ေနေနတဲ.အခ်ိန္။ ကြ်န္မရဲ. မိသားစုနဲ. Mother's စားေသာက္ဆုိင္ မွာ ေတြ. ဖုိ. အတြက္ အခ်ိန္နာရီ အေတာ္ၾကာလုိေနေသးတာမုိ. ရတဲ. အခ်ိန္ေလး မွာ ေစ်း၀ယ္ထြက္ဖုိ. ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္။
ကြ်န္မတုိ.ျမိဳ.ေလးရဲ. နာမည္ၾကီး စတုိးဆုိင္ တစ္ခုရဲ. တတိယထပ္က ေန ၀ုိင္ပုလင္း နဲ. ၀ုိင္ခြက္၊အေကာင္းစား ခ်ိစ္ ေတြ အဆင္သင္. စားႏုိင္တဲ. အစားအစာေတြ ပါတဲ. လက္ေဆာင္ ျခင္းအၾကီးတစ္ျခင္းကုိ ကြ်န္မ၀ယ္ခဲပါတယ္။ ကြ်န္မစတုိးဆုိင္ ရဲ. တတိယထပ္က ေန ဓါတ္ေလွကား နဲ.ျပန္အဆင္း ဒုတိယထပ္ကုိ အေရာက္မွာေတာ. ကြ်န္မနဲ. အဖုိးၾကီးအဖြားၾကီးစုံတြဲ တစ္တြဲ က လြဲ ရင္ အားလုံး ဓါတ္ေလွကားထဲက ေနထြက္ခြာသြားၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အရပ္ျမင္.ျမင္. ၊ အျပာေရာင္ ကုတ္အက်ီၤ၀တ္ဆင္ထားတဲ. ခန္.ညားေခ်ာေမာတဲ. လူရြယ္တစ္ေယာက္၀င္လာခဲ.ပါတယ္။ဒီလုိနဲ. ဓါတ္ေလွကား က ေအာက္ကုိဆက္အဆင္း အသြားမွာ ရုတ္တရက္ ဒုန္းဆုိ အသံျမည္ျပီး ဓါတ္ေလွကားဟာ သိမ္.ကနဲရပ္တန္.သြားပါတယ္။ ကြ်န္မတုိ. ဓါတ္ေလွကား ထဲ မွာ ပိတ္မိၾကျပီေပါ.။တကယ္ပဲ ဒီလုိမ်ိဳး Christmas Eve မွာေပါ.ေနာ္။



ကံေကာင္းေထာက္မစြာပဲ ဓါတ္ေလွကားထဲမွာ ဖုန္းတပ္ထားတယ္။ဓါတ္ေလွကားထဲမွာပါလာ တဲ. အဖုိးၾကီး က ျပင္ထိန္းဌာနကုိဖုန္းဆက္ေခၚေတာ. ဓါတ္ေလွကားမၾကာခင္မွာ ျပန္ျပီး ေမာင္းႏွင္ႏုိင္လိမ္.မယ္လုိ.ေျပာပါတယ္။ ဒီလုိနဲ. ဓါတ္ေလွကားထဲမွာ ကြ်န္မတုိ. နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာသြားပါတယ္။ အဖုိးၾကီးက ေနာက္တစ္ခါဖုန္းအဆက္အျပီးမွာေတာ. ဓါတ္ေလွကားရဲ. အစိတ္အပုိင္းတစ္ခ်ိဳ. ကုိျဖဳတ္လဲ ျပီးအသစ္ တပ္ဆင္ရမွာျဖစ္တဲ.အတြက္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ပုိၾကာမယ္လုိ.သိရပါတယ္။အဲဒါနဲ.ပဲ ကြ်န္မရယ္ ၊မစၥတာ နဲ. မစၥစ္ ဖီးလစ္ပ္စ္ လုိ.ေခၚတဲ. အဖုိးၾကီး အဖြားၾကီးစုံတြဲ ရယ္ ၊ ဂြ်န္လုိ.ေခၚတဲ. ခုနက၀င္လာတဲ. ခန္.ညားတဲ. လူရယ္ ၊ ၊ အားလုံးဟာ ဓါတ္ေလွကားၾကမ္းျပင္မွာ ပဲ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ထုိင္ခ်လုိက္ၾကျပီး Christmas နဲ.ပတ္သတ္တဲ. အမွတ္ရစရာေတြကုိေျပာျဖစ္ခဲ.ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ကလည္း တစ္နာရီ ၊ ေနာက္ ႏွစ္နာရီ ၾကာသြားတယ္။ကြ်န္မတုိ.ဟာ စကားေဖာင္ဖြဲ.ေနခဲ.ၾကတာ ဓါတ္ေလွကားထဲမွာ ပိတ္မိေနတယ္ဆုိတာကုိေတာင္ ေမ.သြားတဲ.အထိပဲ။ အမွတ္ရစရာ အတိတ္ကအျဖစ္အပ်က္ေဟာင္းေလးေတြကုိ တစ္ေယာက္နဲ. တစ္ေယာက္ ေဖာက္သည္ခ်ေနတဲ.အခ်ိန္ မွာ ကြ်န္မက ကုိယ္. မွာ ပါတဲ. စားစရာနဲ. ၀ုိင္ေတြနဲ. သူတုိ. ကုိ ဧည္.ခံခဲ.ပါတယ္။ ကြ်န္မတုိ.ဟာ ေနာက္တစ္ခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြးၾကည္.လုိက္ရင္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ.၊ Christmas နဲ.ပတ္သတ္တဲ.အမွတ္ရစရာ အျဖစ္အပ်က္ကေလးတစ္ခု ကုိဖန္တီးေနတယ္ဆုိတာကုိေတာ. သတိမထားခဲ.မိပါဘူး။
ေနာက္ဆုံး .. အခ်ိန္ ငါး နာရီေလာက္ၾကာအျပီးမွာ ေတာ. ဓါတ္ေလွကား ျပန္ေကာင္းသြားပါတယ္။ ဓါတ္ေလွကားတံခါး ပြင္.ပြင္.ျခင္းမွာ စိတ္ပူေနတဲ. စတုိးဆုိင္မန္ေနဂ်ာ ဟာ ကြ်န္မတုိ.ကုိေစာင္.ၾကိဳေနပါတယ္။ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ရွိေနၾကတဲ. ကြ်န္မတုိ.ကုိ ေတြ.သြားတဲ.အခါ စိတ္သက္သာရာရသြားျပီး လက္ေဆာင္ျခင္းေလးေတြေပးပါတယ္။ ကြ်န္မတုိ.ေလးေယာက္ဟာ လိပ္စာေတြ တစ္ေယာက္နဲ.တစ္ေယာက္ ဖလွယ္ ၾကျပီး ေနာက္ႏွစ္ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာ ပုိ.စကတ္ေလးေတြ ပုိ.ေပးၾကဖုိ. ကတိေပးျပီးႏွဳတ္ဆက္လမ္းခြဲခဲ.ၾကပါတယ္။
ကြ်န္မတုိ.မိသားစု ရဲ. ထုံးတမ္းစဥ္လာ Christmas ပြဲက်င္းပဖုိ. ေနရာကုိ ကြ်န္မအနည္းငယ္ေနာက္က်ျပီးမွေရာက္ခဲ.ပါတယ္။ အဲဒီည ကြ်န္မအိပ္ယာ၀င္တဲ.အခ်ိန္၊ မ်က္လုံးအစုံကုိ မွိတ္လုိက္တဲ.အခ်ိန္အထိ ကြ်န္မျမင္ေနရတာ Christmas သၾကားလုံးေတြမဟုတ္ပါဘူး။ အျပာရင္. ေရာင္ ကုတ္အက်ီနဲ. ခန္.ညားေခ်ာေမာတဲ. အဲဒီတစ္ေယာက္ကုိပါ။

ေနာက္တစ္ေန. .. Christmas ေန.ရဲ. ညေနခင္း ၊ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြတစ္ေပြ.တစ္ပုိက္ၾကီးနဲ. ကြ်န္မရဲ. အခန္းေလးကုိျပန္တဲ.အခ်ိန္မွာ ေတာ. စာအိတ္ေလးတစ္အိတ္နဲ. ႏွင္းဆီပန္းေလးတစ္ပြင္.က ကြ်န္မကုိဆီးၾကိဳေနတာ ေတြ.ရပါတယ္။ စာအိတ္ေလးထဲ မွာ ေတာ. ' ခ်ိစ္ေလးေတြ နဲ. ဧည္.ခံတဲအတြက္ ေက်းဇူးပါ - ဂြ်န္ " လုိ.ေရးထားျပီး စာေလး ရဲ.ေအာက္ေျခမွာ သူ.ဖုန္းနံပါတ္ကုိေပးထားပါတယ္။

ေနာက္တစ္ႏွစ္ Christmas Eve ရဲ. ညေနခင္းတစ္ခု မွာ ဂြ်န္နဲ. ကြ်န္မတုိ.ဟာ ဟာ၀ါယီ ကမ္းေျခမွာ လက္ထပ္လုိက္ၾကပါတယ္။ ႏွစ္အေတာ္ၾကာခဲ.ပါျပီ .. Christmas Eve ကုိေရာက္တုိင္း ကြ်န္မတုိ. ဇနီးေမာင္ႏွံ ဟာ မစၥတာနဲ. မစၥစ္ဖီးလပ္စ္ တုိ.နဲ. ပုိ.စကတ္ေလး ေတြကုိ အျပန္အလွန္လဲလွယ္ ၾက ၊ အဓိပါယ္ရွိတဲ. ညခင္းေလးေတြ မွာ ၀ုိင္အတူေသာက္၊ ညစာအတူ စားျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ. ၾကပါတယ္။

အခုခ်ိန္အထိ လည္း Christmas Eve ကုိေရာက္တုိင္း ကြ်န္မဟာ စိတ္လွဳပ္ရွားမွဳ ၾကည္ႏူးမွဳေတြနဲ. နုိးထျမဲပါပဲ ။ .............။
A little Magic Holiday - K.M Jenkins ကုိဆီေလ်ာ္ေအာင္ျပန္ဆုိပါသည္။

ဗ်တ္ဇ

ဘယ္သူ. ကုိ ယုံၾကည္ရမလဲ

" ဆရာ၀န္ေတြက ကြ်န္မကုိ ဘယ္ေတာ.မွ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္ႏုိင္ေတာ.မွာ မဟုတ္ဘူး လုိ. ေျပာတယ္။
အေမက ေတာ. ကြ်န္မကုိ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္ႏုိင္လိမ္.မယ္ လုိ. ေျပာတယ္။ ကြ်န္မ အေမ. ကုိ ယုံတယ္။ "
ေ၀လ္မာ ရူေဒါ.လ္ဖ္



တန္နက္စီ ျပည္နယ္ရဲ. ဆင္ေျခဖုံး ေ၀းလံေခါင္သီတဲ. အရပ္က တင္းကုပ္ေလး မွာ ေမြးဖြားခဲ. တဲ.ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္အေၾကာင္းကုိေျပာျပပါမယ္။ ေန.မေစ.လမေစ.ပဲ ေမြးဖြားလာတဲ. သူမဟာ ေမြးခ်င္း ၂၂ ေယာက္ထဲ က ၂၀ ေယာက္ေျမာက္ ျဖစ္ျပီး အရမ္းကုိ ခ်ည္.နဲ. တဲ. ကေလးေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ.ပါတယ္။ သူ.ကုိအသက္ရွင္မယ္လုိ.ေတာင္ ထင္မထားခဲ.ၾကပါဘူး။ သူမ ရဲ. အသက္ ၄ ႏွစ္မွာ နမုိးနီးယား ဆုိတဲ. အဆုတ္ေရာင္ ေရာဂါ ၂ ၾကိမ္ ျဖစ္ခဲ. ျပီး ျပင္းထန္တဲ. ေက်ာက္ေရာဂါ ရရွိခဲ.ပါတယ္။ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ. အဲဒီေရာဂါေတြေၾကာင္.သူမဟာ သြက္ျခာပါဒ ျဖစ္ခဲ.ျပီး ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္တစ္ေခ်ာင္းဟာ လုံး၀လွဳပ္လုိ.မရေတာ.ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင္. သူမွ ဟာ သံေျခေထာက္အထိန္း ကုိ အျမဲ၀တ္ဆင္ခဲ.ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္. ကံေကာင္းတာတစ္ခုကေတာ. သူမွာ အျမဲတမ္းအားေပးတတ္တဲ. မိခင္တစ္ေယာက္ကုိရရွိထားတာပါပဲ။
ညဏ္ရည္ထက္ျမက္တဲ. သူမ ဟာ သံေျခထိန္း ၾကီး၀တ္ထားရေပမယ္. ျဖစ္ခ်င္တာ ဘာမဆုိျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏုိင္မယ္လုိ. သူမရဲ. မိခင္ က အားေပးပါတယ္။ အဲဒီလုိျဖစ္ခ်င္တာေတြျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏုိင္ဖုိ. အတြက္ ကုိယ္.ကုိ ယုံၾကည္မွဳ ရွိဖုိ.၊ ဇြဲရွိဖုိ. ၊ၾကိဳးၾကိဳးကုပ္ကုပ္လုပ္ေဆာင္ဖုိ.၊သတၱိရွိဖုိ.၊ အႏုိင္မခံအရွဳံးမေပးတဲ.စိတ္ဓါတ္ရွိဖုိ. ကုိ သူမရဲ. မိခင္က အျမဲသြန္သင္ပါတယ္။

သူမ အသက္ ၉ ႏွစ္ျပည္.တဲ.အခ်ိန္မွာ ေတာ. သံေျခထိန္းၾကီးကုိခြ်တ္ျပီး လမ္းစေလွ်ာက္ၾကည္.ပါတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြကသူ.ကုိဘယ္ေတာ.မွ အေကာင္းအတုိင္းျပန္ျဖစ္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ.ဘူးလုိ.ေျပာၾကပါတယ္။ ေနာက္ ၄ ႏွစ္ၾကာ တဲ. အခါ သူမဟာ တုိးတက္မွဳ အေတာ္ေလး ရွိလာျပီး ေျခလွမ္းေတြ ကုိ က်ဲက်ဲ နဲ.မွန္မွန္ေလွ်ာက္ႏုိင္လာပါျပီ။ အဲဒါဟာ ေဆးပညာ နယ္ပယ္အတြက္အံ.ၾသစရာတစ္ခုျဖစ္ခဲ.ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ. သူမ ဟာကမၻာ. အေတာ္ဆုံး အေျပးခ်န္ပီယံ ျဖစ္လာရမယ္လုိ. မုခ် ခံယူထားခဲ.ပါတယ္။
ဒီလုိေျခေထာက္မ်ိဳး ကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ. သူမဟာ အေျပးသမားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏုိင္ပါ.မလား။ ။။။
အသက္၁၃ ႏွစ္ မွာ သူမအေျပးျပိဳင္ပြဲ တစ္ခု မွာစတင္ယွဥ္ျပိဳင္ပါတယ္။ သူမဟာ တကယ္.တကယ္ ကုိ ေနာက္ဆုံးမွ ပန္း၀င္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ.ပါတယ္။အဲဒီေနာက္ မွာ သူမဟာ ေက်ာင္းမွာက်င္းပသမွ် အေျပးျပိဳင္ပြဲတုိင္းကုိ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ပါတယ္။ အျမဲတမ္းေနာက္ဆုံး ျဖစ္ခဲ.တာခ်ည္းပါပဲ။ သူမကုိ အေျပးျပိဳင္ပြဲမ၀င္ဖုိ. လူတုိင္းကေတာင္းပန္ၾကရပါတယ္။ ဒီလုိနဲ. တစ္ေန.မွာ အေျပးျပိဳင္တစ္ခု ရဲ. ဒုတိယ ေနာက္ဆုံးတစ္ေယာက္အျဖစ္တက္လွမ္းႏုိင္ခဲ.ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာ ေတာ. ျပိဳင္ပြဲတစ္ခု မွာ သူမ ပထမ ရခဲ.တဲ.ေန.ကုိ ေရာက္ရွိခဲ.ပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္က စလုိ. အေျပးျပိဳင္ပြဲတုိင္းမွာ ေ၀လ္မာ ရူေဒါ.လ္ဖ္ ဟာ ဗုိလ္စြဲ ခဲ.ပါတယ္။

အထက္တန္းျပီးတဲ. အခါမွာ သူ မဟာ တန္နက္စီျပည္နယ္ တကၠသုိလ္ကုိ တက္ခြင္.ရခဲ.ျပီး အက္ဒ္ တန္ပယ္လ္ ဆုိတဲ. နည္းျပ တစ္ေယာက္နဲ. ေတြ.ဆုံခဲ.ပါတယ္။ နည္းျပ ဟာ သူမဆီမွာ အႏုိင္မခံ အရွဳံးမေပးတဲ.စိတ္၊ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳ ၊ ထူးျခားတဲ. ပါရမီေတြရွိတယ္ဆုိတာကုိ သတိျပဳမိခဲ.တယ္။ ဒါနဲ.သူ ဟာ သူမကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ.က်င္.ေပးျပီး ၁၉၆၀ ရုန္းမ္ အုိလံပစ္ ျပိဳင္ပြဲကုိ၀င္ေစခဲ.ပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူမဟာ အဲဒီအခ်ိန္ရဲ. အေတာ္ဆုံး အေျပးမယ္ ဂ်ာမန္သူ ဟဴးတား ဟုိင္နယ္ နဲ. အတူယွဥ္ျပိဳင္ဖုိ.ၾကဳံလာပါတယ္။ ဘယ္သူမွ ဟူးတား ကုိအႏုိင္မယူႏုိင္ခဲ.ေသးပါဘူး။ဒါေပမယ္. ၁၀၀ မီတာတာတုိ ျပိဳင္ပြဲမွာ ေ၀လ္မာ ဟာ ဗုိလ္စြဲခဲ.ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ၂၀၀ မီတာ ျပိဳင္ပြဲမွာ လဲ ေ၀လ္မာ ဟာ ဟူးတား ကို အႏိုင္ယူ ခဲ.ပါတယ္။ ေ၀လ္မာတစ္ေယာက္ အုိလံပစ္ ေရႊတံဆိပ္ႏွစ္ခု ကုိဆြတ္ခူးႏုိင္ခဲ.ပါျပီ။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ. မီတာ ၄၀၀ လက္ဆင္.ကမ္းအေျပးျပိဳင္ပြဲ ကုိေရာက္ရွိခဲ.ပါတယ္။ ဒီတစ္ၾကိမ္မွာ လည္း သူမဟာ ဂ်ာမန္သူဟူးတား နဲ.ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ.ရပါတယ္။ ေ၀လ္မာ ရဲ. အသင္းမွာ ရွိတဲ. ပထမအေျပးသမား ႏွစ္ေယာက္ ဟာ ေကာင္းမြန္စြာ လက္ဆင္.ကမ္းႏုိင္ခဲ.ပါတယ္။ ဒါေပမယ္. တတိယ အေျပးသမားက ေ၀လ္မာ ကုိ လက္ဆင္. ကမ္းတုတ္ကုိ လွမ္းေပးျပီးတဲ. အခါမွာ သူမဟာ အရမ္းစိတ္လွဳပ္ရွားျပီး အဲဒီတုတ္လြတ္က်မွာကုိ အလြန္ပဲစုိးရိမ္ေနခဲ.ပါတယ္။ ျပီးေတာ. သူဟာ ဟူးတား ပန္း၀င္လု ျဖစ္ေနျပီဆုိတာကုိေတြ.လုိက္ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဟူးတားကုိေက်ာ္ျပီး အရမ္းလ်င္ျမန္တဲ. အရွိန္နဲ. ပန္း၀င္ႏုိင္ဖုိ. အတြက္ ဆုိတာ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ္. ေ၀လ္မာ လုပ္ႏုိင္ခဲ.ပါတယ္။ သူမဟာ တတိယေျမာက္ အုိလံပစ္ေရႊတံဆိပ္ကုိ ဆြတ္ခူးႏုိင္ခဲ.ပါတယ္။

အဲဒီေန.မွာ သူမဟာ ကမၻာေပၚမွာ ပထမဆုံး အုိလံပစ္ေရႊတံဆိပ္ ၃ ခု ကုိဆြတ္ခူးႏုိင္ခဲ. တဲ. အမ်ိဳးသမီးအားကစားသမားအျဖစ္ သမုိင္းမွတ္တုိင္စုိက္ထူႏုိင္ခဲ.ပါတယ္။

သူတုိ.ေျပာခဲ.တာ သူမဟာ ဘယ္ေတာ.မွ လမ္းျပန္ေလွ်ာက္ႏုိင္ေတာ.မွာမဟုတ္ဘူးတဲ. .................။

More Sower's Seed - Who to believe ? ကုိဆီေလ်ာ္ေအာင္ျပန္ဆုိပါသည္။

ဗ်တ္ဇ

ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ျခင္းႏွင္. ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳ

ျပီးခဲ.တဲ. ၾကာသပေတးေန. က ကြ်န္ေတာ္. ဟုိတယ္မွာ Sales & Marketing အပတ္စဥ္ အစည္းအေ၀းလုပ္ပါတယ္။ တစ္ပတ္အတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ တုိ. Generate လုပ္ခဲ. တဲ. Revenue ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ ၊ Budget နဲ. ဘယ္ေလာက္ကြာဟတယ္ ၊ Outlook ကဘယ္လုိအေနအထား မွာ ရွိတယ္၊ ေနာက္တစ္ပတ္အတြက္ ရပ္တည္မွဳအေျခအေနကဘယ္လုိရွိတယ္။ စသျဖင္.ေပါ. ကြ်န္ေတာ္ တုိ. ေဆြးေႏြးေလ. ရွိတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ တုိ. အေရာင္းသမားေတြက ေတာ. တစ္ပတ္အတြင္းမွာ အခန္းဘယ္ေလာက္ေရာင္းခဲ.ရလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ဖုိးေရာင္းရလဲ၊ Group ေတြ ဘယ္ႏွစ္ခု၀င္တယ္၊ စသျဖင္. Power Point presentation နဲ. တင္ျပရပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ. အဲဒီေန.မွာ ကြ်န္ေတာ္အေတာ္. ကုိ အလုပ္မ်ားပါတယ္။ မသြားရင္ မျဖစ္တဲ. last minute အပြိဳင္.မန္.ေတြနဲ. ကြ်န္ေတာ္ ပရီစန္ေတးရွင္း ကုိလုပ္ဖုိ. ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲ အခ်ိန္ရခဲ.ပါတယ္။ အစည္းအေ၀းက ၅ နာရီ စမွာ ကုိ ကြ်န္ေတာ္ ၄ နာရီ ၄၀ မွ ဟုိတယ္ကုိ ျပန္ေရာက္ပါတယ္။ အစည္းအေ၀းမွာ ပုံမွန္လာတက္ေလ.မရွိတဲ. GM လာမယ္ ၊ အခု မွ အသစ္ေျပာင္းလာတဲ. Room Division ဒါရုိက္တာ ပါမယ္ ဆုိတာကုိကြ်န္ေတာ္ ၾကိဳသိထားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္. ျပည္.စုံမွဳမရွိတဲ. Presentation အေပၚမွာ ယုံၾကည္မွဳ အျပည္.အ၀မရွိခဲ.ပါဘူး။ အမွန္အတုိင္းေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္ နည္းနည္းျပာေနခဲ. ပါတယ္။ ဒီေတာ. ကြ်န္ေတာ္.မွာ worry ၀င္လာပါတယ္။ Worry ၀င္လာေတာ. ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳနည္းသြားခဲ. ပါတယ္။ ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳ နည္းသြားတဲ. အခါမွာ ကုိယ္လုပ္တဲ. အလုပ္ဟာ အေကာင္းဆုံး မျဖစ္ႏုိင္ေတာ.ပါဘူး။ Presentation လုပ္တဲ. အခါ ခါတုိင္းလုိမဟုတ္ ကြ်န္ေတာ္. အသံေတြတုန္ေနတာ ကုိကြ်န္ေတာ္ သတိထားမိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ျပင္ဆင္မထားတဲ.၊ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းစုံစုံလင္လင္ ရမထားတဲ. ေမးခြန္းေတြကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္က ထ ေမးေလမလားဆုိတဲ. အသိကလည္းေခါင္းထဲမွာ ၀င္ေနပါတယ္။ ဆုိလုိတာ ကေတာ. ကြ်န္ေတာ္. Presentation ကအေကာင္းဆုံး မျဖစ္ခဲ.ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ. လည္း လုိ. သုံးသပ္ၾကည္.ေတာ. ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳ မရွိတာေၾကာင္.လုိ. အေျဖရပါတယ္။အဲဒါဟာ အေရး ၾကီးပါတယ္။ ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံ ၾကည္မွဳ ရွိတဲ. လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘာမွမလုပ္ရေသးခင္ ၅၀ ရာခုိင္ႏွဳန္း ေအာင္ျမင္ျပီးသားလုိ. ဆုိၾကပါတယ္။ ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံ ၾကည္မွဳ ရွိဖုိ. ဆုိတာကလည္း လုံေလာက္တဲ. ျပင္ဆင္မွဳ ကအေရးပါပါတယ္။ “One important key to success is self-confidence. An important key to self-confidence is preparation.” ေအာင္ျမင္မွဳအတြက္ အေရးၾကီးတဲ. ေသာ.ခ်က္တစ္ခု ဟာ ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳ ျဖစ္တယ္။ ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳ ရွိဖုိ.အတြက္ အေရးၾကီးတဲ. ေသာ.ခ်က္ က ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္မွဳျဖစ္တယ္လုိ. ကမၻာေက်ာ္လူမည္းတန္းနစ္သမား အာသာအက္ရွ္ ကေျပာခဲ.တာ ကုိ မွတ္သားဖူးပါတယ္။ ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳနဲ. ပတ္သတ္လုိ. တစ္ခါတုန္းက ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ဖူး တဲ. ဇတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ရွိပါတယ္။
အလြန္အေရးၾကီးတဲ. တုိက္ပြဲ တစ္ခု မွာ ဂ်ပန္စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးတစ္ေယာက္ဟာ သူ.တပ္မွာ တပ္သားအင္အားနည္းနည္းပဲ က်န္ခဲ.ေပမယ္. တုိက္ပြဲ ကုိ ဆက္တုိက္မယ္ လုိ. ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ.ပါတယ္။ သူ.မွာ ဒီတုိက္ပြဲ ကုိ ႏုိင္ကုိ ႏုိင္ရမယ္ဆုိ တဲ. ယုံၾကည္မွဳ ကျပင္းျပင္းထန္ထန္ရွိေနတယ္။ ဒါေပမယ္. သူ.ရဲ. တပ္သားေတြက ေၾကာက္လန္.ေနၾကတယ္။ တုိက္ပြဲမွာ ႏုိင္လိမ္.မယ္လုိ. မယုံၾကည္ၾကဘူး။ ဒါေပမယ္. ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ.အမိန္.ဆုိေတာ.သူတုိ.လြန္ဆန္လုိ.မရဘူး။ ရန္သူစစ္တပ္ဆီကုိ သြားတဲ. လမ္းမွာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္အပ်က္ကေလးနားကုိ ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီ မွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး က သူ.တပ္သားအားလုံးကုိ ရပ္ခုိင္းလုိက္ျပီး ဆုေတာင္းေစပါတယ္။ သူကုိယ္တုိင္လည္းဆုေတာင္းပါတယ္။ ျပီးေတာ.သူက
" ရဲေဘာ္တုိ. . ငါတုိ.ဟာ ဒီတုိက္ပြဲကုိႏုိင္ကုိႏုိင္လိမ္.မယ္ဆုိတာငါသိတယ္။ ငါတုိ.အားလုံးရဲ. ဘုိးေဘးေတြဆီမွာလည္းငါတုိ. ဆုေတာင္းျပီးျပီ။ ဒီတုိက္ပြဲအတြက္လုံေလာက္တဲ. ေလ.က်င္.မွဳ ေတြလည္းငါတုိ.ျပဳခဲ.ျပီးျပီ။ ဒီေတာ.ေနာက္ဆုံး အေနနဲ. ငါတုိ. ကံၾကမၼာကုိ ၾကည္.ၾကရေအာင္ ' လုိ.ေျပာျပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးက အေၾကြေစ.တစ္ေစ. ကုိ သူ. အိတ္ထဲ က ထုတ္လုိက္ပါတယ္။
" ငါအခု ဒီအေၾကြေစ. ကုိ ေခါင္းပန္းလွန္မယ္၊ တကယ္လုိ. ေခါင္းဆုိရင္ ငါတုိ. ဒီတုိက္ပြဲကုိ ႏုိင္မယ္၊ တကယ္လုိ.ပန္းဆုိရင္ေတာ. ဒီတုိက္ပြဲကုိ ငါတုိ. ရွဳံးမွာေပါ.ကြာ ဆုိ ျပီး အေၾကြေစ.ေလးကုိ ေလထဲကုိ ေျမာက္လုိက္ပါတယ္။ ျပန္က်တဲ. အခါမွာ အေၾကြေစ.ေလး က ေခါင္းျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီအခါ တပ္သားေတြ ဟာ အားရ၀မ္းသာ ျဖစ္ျပီး ဟစ္ေၾကြးၾကပါတယ္။ သူတုိ.ကုိယ္ သူတုိ. ယုံၾကည္မွဳ လည္း ၀င္လာခဲ.ပါျပီ။ေနာက္ဆုံးမွာေတာ. ရန္သူစစ္တပ္ၾကိဳ အားၾကိဳးမာန္တက္ တုိက္ခုိက္လုိက္ ၾကျပီး သူတုိ.ေအာင္ပြဲ ခံႏုိင္ခဲ.ၾကပါတယ္။ တုိက္ပြဲ ျပီးတဲ. အခါမွာေတာ. စစ္ဗိုလ္ေလးတစ္ေယာက္က ..
" ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ၊ ကြ်န္ေတာ္ တုိ. ကုိအခု ကံၾကမၼာကမ်က္ႏွာသာ ေပးခဲ. ျပီ၊ ကံၾကမၼာ ကုိ ဘယ္သူကမွ ေျပာင္းလဲ လုိ.မရႏုိင္ဘူး ဗ် " လုိ. ေျပာပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးက မင္းေျပာတာသိပ္မွန္တာ ေပါ.ကြာ ဆုိ ျပီး အေၾကြေစ.ေလး ကုိ ထုတ္ျပီး ျပလုိက္ပါတယ္။ အေၾကြေစ. ေလး ရဲ. မ်က္ႏွာႏွစ္ဖက္စလုံး ဟာ ေခါင္းေတြ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီဇတ္လမ္းေလးက ေပးတဲ. Moral က ရွင္းပါတယ္။ ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳ ရွိ ဖုိ.ပါပဲ။ ျပီးေတာ. ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီးဟာ အဲ ဒီအေၾကြေစ.ေလး ကုိ စစ္မတုိက္ခင္ ကတည္းက ၾကိဳတင္ ရွာထားခဲ. ပါတယ္။ ဘုရားေက်ာင္းအပ်က္ေလး ဆီကုိ ျဖတ္သြားႏုိင္ တဲ. လမ္းကို လည္း သူဟာ ၾကိဳတင္ေလ.လာထားခဲ. ပါတယ္။

အားလုံး ပဲ လုံေလာက္တဲ. ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မွဳေတြနဲ. ကုိယ္.ကုိကုိယ္ ယုံၾကည္မွဳ ရွိၾကပါေစ။

ဗ်တ္ဇ

ေဒၚလာ ၁၀၀

သိပ္မၾကာေသးခင္ က ေဒၚလာ ၁၀၀ တန္တစ္ရြက္ကုိ ကြ်န္ေတာ္ ေကာက္ရ ပါတယ္။ စတုိးဆုိင္ ေလးတစ္ခု ရဲ. အ၀င္၀နား က ပလက္ေဖာင္းေလး ေပၚမွာ က်ေနတာ။ အဲဒီအခ်ိန္ က ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာ ဘယ္သူမွာရွိမေနခဲ. ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္. နဲ. အဲဒီ ေဒၚ လာ ၁၀၀ တန္တစ္ရြက္ ကလြဲရင္ေပါ.။
ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီပုိက္ ဆံေလး ကုိ ယူထားလုိက္ပါတယ္။
က်ေပ်ာက္ခဲ.တဲ. သူကုိ ရွာ ၾကည္. ဖုိ. ကြ်န္ေတာ္ မစဥ္းစားခဲ.မိဘူးလား။
စဥ္းခဲ.ပါတယ္။ ဒါေပမယ္. ကြ်န္ေတာ္ ရွာမၾကည္.ခဲ.မိပါဘူး။
အျပစ္ရွိတယ္လုိ. ခံစားခဲ.ရပါသလား။ ဟုတ္ကဲ. ၊ ကြ်န္ေတာ္ အျပစ္ရွိတယ္လုိ. ခံစားခဲ.ရပါတယ္။
ဒါဆုိ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လုိ ေတြးေနခဲ.မိတာပါလဲ။
စတုိးဆုိင္ထဲ ကုိ ၀င္သြား ၊ ျပီးရင္ " ဒီ မွာ .. တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ေဒၚလာ ၁၀၀ တန္တစ္ရြက္ က်ေပ်ာက္ခဲ.ေသးလား " လုိ. ေမးဖုိ.က လည္းမျဖစ္ႏုိင္ဘူးေလ။ ပုိက္ဆံဆုိေတာ. တကယ္မေပ်ာက္တဲ. သူကလုိခ်င္လုိ. ဟုတ္တယ္လုိ. ေျပာရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲေနာ္။
ကြ်န္ေတာ္. သူငယ္ခ်င္း ခရစ္စ္ ကုိ ဖုန္းဆက္ျပီးေျပာျပေတာ. သူ ကေျပာတယ္။ မင္း စတုိးဆုိင္ ထဲကုိ ၀င္သြား ၊ ဆုိင္ မန္ေနဂ်ာ ကုိ တန္ဖုိး ရွိတဲ. အရာ တစ္ခုခု ကုိ အဲဒီ ပလက္ေဖာင္းေပၚ က မင္းေကာက္ရထားေၾကာင္းေျပာျပ။တစ္ေယာက္ေယာက္ ကရွာလုိ. ရွိရင္ မင္းကုိ ဖုန္းေခၚဖုိ. ေျပာလုိက္၊ တကယ္လုိ. လာရွာတဲ. သူ က သူဘာေပ်ာက္လဲ မွန္ေအာင္ ေျပာႏုိင္လုိ. ရွိရင္ ျပန္ေပးလုိက္ ေပါ. တဲ.။
အင္း .... သူ ေျပာတာ ကေတာ္ေတာ္ ေလး အက်ိဳးအေၾကာင္း သင္. ပါတယ္။ ဒါေပမယ္. အဲ ဒီအခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္ က ျမိဳ.ထဲ က တျခား တစ္ေနရာ ကုိ ေရာက္ေနျပီ။ဒါနဲ. ကြ်န္ေတာ္ က ...
" အဲဒီ ပုိက္ဆံ နဲ. မင္း ကုိ ေန.လည္စာ ေကြ်း ရင္ေကာ ဘယ္လုိ ေနမလဲ " လုိ.ေမး လုိက္တယ္။
" ဒါလည္းအလုပ္ ျဖစ္ တာပဲ ကြ " ဆုိပဲ ။
ေနာက္ေတာ. ကြ်န္ေတာ္ တျခား သူငယ္ခ်င္း သုံးေယာက္ေလာက္ ကုိ အဲဒီအေၾကာင္းေျပာျပလုိက္တယ္။ သူတုိ. အားလုံး က ေရွ.ေနေတြပါ။ သူငယ္ခ်င္း ငါဘယ္လုိ လုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ လုိ. ေမးတဲ. ေမးခြန္း ကုိ သူတုိ. အားလုံး က တုံ.ဆုိင္းျခင္း အလ်င္း မရွိ ျပန္ေျဖတယ္။ " ယူထားလုိက္ေပါ.ကြ " တဲ. ။ ေျပာၾကေသးတယ္။ " ေရအဆုံး ကုန္းတစ္၀က္ပဲတဲ. ။ ကြ်န္ေတာ္. ခ်စ္သူက ေတာ. လူမွဳေရး အသင္းတစ္ခုခု ကုိ လွဴလုိက္ဖုိ. ေျပာပါတယ္။
တကယ္ဆုိ အရင္ က ကြ်န္ေတာ္ ပုိက္ဆံေကာက္ ရဖူးပါတယ္။ လြန္ခဲ. တဲ. ႏွစ္အနည္းငယ္ေလာက္ က ေပါ. ၊ ဟာ၀ုိင္ယီ က ဗုိက္ဆာေနတဲ. ေက်ာင္းသားေလး တစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ.ေပါ.။ အဲဒီလုိ ပဲ ေဒၚ လာ ၁၃ ေဒၚလာကုိ ပလက္ေဖာင္းေပၚက ေကာက္ရတာ။ တကယ္.ကုိ အံ.ကသဖြယ္ရာ တစ္ခုလုိပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္.ခ်စ္သူနဲ. ကြ်န္ေတာ္ ပီဇာ ၀ယ္ စားလုိက္ၾကတယ္။ သတင္းပတ္မ်ားစြာအတြင္း ပထမဆုံး စားေသာက္ဆုိင္ မွာ စားတဲ. ကြ်န္ေတာ္တုိ. ရဲ.စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ.တာေပါ.ေလ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား စိတ္မေကာင္းျဖစ္တာတုိ. ၊ အျပစ္မကင္းတာတုိ.၊ မခံစားခဲ.ရပါဘူး။
ဒါေပမယ္. အခု ကြ်န္ေတာ္ ေကက္ရ တာ က တကယ္.ကုိ မ်ားတဲ. ေငြ ပမာဏ။ ေဒၚလာ ၁၀၀ ။
ကေလးေလး တစ္ေယာက္ ကုိ သူ.အဖုိးနဲ. အဖြား ကေပးတဲ. ေမြးေန.လက္ေဆာင္မ်ား ျဖစ္ေနမလား။
တစ္ေယာက္ေယာက္ ရဲ. ျပတ္တုန္းလတ္တုန္း ၂၃ ၊ ေနာက္ဆုံး လက္က်န္ ၁၀၀ တန္ေလးမ်ား ျဖစ္ေနမလား။
ဒါမွမဟုတ္ လူကုံတံ တစ္ေယာက္ေယာက္ ရဲ . အက်ီၤ အိတ္ကပ္ထဲ က ထြက္ က်လာတာမ်ားလား။ သူတုိ.မ်ား ႏွေျမာတသေနမလား ေပါ.ေနာ္။
တကယ္လုိ. ကြ်န္ေတာ္ ပုိက္ဆံအိတ္ တစ္အိတ္သာ ေကာက္ရတယ္ထား ၊ အခု လုိ ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြး ခ်ီတုံ ခ်တုံ ျဖစ္ေနမွာမဟုတ္ဘူး။ ပုိက္ဆံအိတ္ေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္ ေကာက္ရဖူးတာပဲ။ အျမဲတမ္းျပန္ေပးခဲ.တာခ်ည္းပဲ။ အခု ဒီေဒၚလာ ၁၀၀ လည္း ကြ်န္ေတာ္ ခုိးယူထားတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ တစ္ခါက သတင္းစာထဲမွာ ဖတ္ဖူးတယ္။ စတုိးဆုိင္တစ္ခုထဲမွာ လူတစ္ေယာက္ က ေငြရွင္း ေကာင္တာေပၚမွာ ပုိက္ဆံအိတ္တင္ထားျပီး ပစၥည္း တစ္ခု ကုိ သြားယူတယ္။ ျပန္လာေတာ. မရွိေတာ.ဘူး။ ေနာက္ေတာ. မွ လုံျခဳံေရး ကင္မရာနဲ. ျပန္ၾကည္.ေတာ. တျခားလူတစ္ေယာက္ က အဲဒီပုိက္ဆံအိတ္ေပၚမွာ အာလူးေက်ာ္ထုတ္ကုိ တင္လုိက္တယ္။ ပုိက္ဆံလဲရွင္းျပီးေကာ အာလူးေက်ာ္ေကာ ၊ ပုိက္ဆံအိတ္ေကာ တစ္ခါတည္း မ သြားေတာ.တာေပါ.။
ကြ်န္ေတာ္ က အဲဒီလုိ လူမ်ိဳးေတာ. လုံး၀ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟုတ္တယ္ေနာ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ ၊ ကြ်န္ေတာ္ ေဒၚလာ ၁၀၀ တန္တဲ. ေပ်ာ္ရြင္မွဳတစ္ုခ ကုိ ေတာ.္ ရလုိက္ပါတယ္။ အခုလုိ ေျပာ ျပန္ေျပာျပခြင္.ရတယ္။ အဲဒီပုိက္ ဆံကုိ ဘာလုပ္သင္.လဲ ဆုိတဲ. အၾကံညဏ္ေတြ ရတယ္။ ကုိယ္က်င္.တရား ၊ စိတ္ဓါတ္ပုိင္းဆုိင္ ရာ အျမင္ေလးေတြ ရ တယ္။
ဒါေပမယ္. ကြ်န္ေတာ္. ဆီမွာ အဲဒီပုိက္ဆံ ေဒၚလာ ၁၀၀ တန္ေလး က အခု ထိရွိေနပါတယ္။ ျပီးေတာ. အခုထက္ထိ အဲဒါကုိ ဘာလုပ္ရမယ္ ဆုိ တာ ကြ်န္ေတာ္မသိေသးပါ။

Los Angeles Times - Washington

Gulf News' Friday မွ The $ 100 question ကုိ ဆီေလ်ာ္ ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆုိပါသည္။
ဗ်တ္ဇ

ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဗိသုကာ
ကမၻာကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွုူးခ်ဳပ္ ဦးသန့္

ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္က ကမၻာ့ျငိမး္ခ်မ္းေရး ဗိသုကာ အပိုင္းတစ္ နဲ့ နွစ္ ကို ေရးခဲ့ပါတယ္။
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဘဲ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၉ ခုနစ္၊ ေအာက္တိုဘာ ၂၇ ရက္ေန့က ကုလသမဂၢသီတင္းဌာနက ကမၻာ့ကုလ သမဂၢ အေထြေထြအတြင္းမွုးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသန့္ကို ဂုဏ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ၊ကမၻာေက်ာ္ စတန္းဖို့ တကၠသုိလ္တြင္ ဓါတ္ပံုျပပြဲတစ္ရပ္ က်င္းပခဲ့ေၾကာင့္ သီတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။
ဒီသီတင္းကို ဖတ္ရတဲ့အခါမွာ ျမန္မာနိုင္ငံသားတစ္ဦးအေနနဲ့ မ်ားစြာေက်နပ္အားရခဲ့သလို့ ၊ ဦးသန့္ကို မေမ့လို့ ဂုဏ္ျပဳခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ကုလသမဂၢနဲ့ အေမရိကန္ တကၠသိုလ္ ကိုလည္း သတိတရ ရွိေပးခဲ့တဲ့အတြက္ မ်ားစြာ ၀မ္းသာမိပါတယ္။

အဆိုပါ ဓါတ္ပံုျပပြဲ ဖြင့္လွစ္တဲ့အခန္းအနားမွာ ကုလသမဂၢျပန္ၾကားေရးနဲ့ျပည္သူဆက္သြယ္ေရးဌာန မွ တ၀န္ရွိသူ မစၥတာ ကီရိုအာဆာကာက

'' ဦးသန့္ သည္ ယံုၾကည္ခ်က္ ခို္င္မာသူတစ္ဦးျဖစ္ျပီး ပုဂၢိဳလ္ေရးအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကုလ အၾကီးအကဲ တစ္ဦး အျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဂုဏ္ျပဳထိုက္သူတစ္ဦး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို့ ဓါတ္ပံုျပပြဲ က်င္းပရျခင္းျဖစ္ ''ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။

ဆက္လက္၍ ၄င္းကပင္
'' ဦးသန့္သည္ အေျမာ္အျမင္ၾကီးမားျပတ္သားသူတစ္ဦးျဖစ္ပီး ကုလသမဂၢအဖြဲ့ၾကီးကို ကမၻာ့ေနရာ အသီးသီးမွ ျပည္သူမ်ား၏ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားနွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေပးေသာ အဖြဲ့ၾကီး တစ္ခု အျဖစ္ သတ္မွတ္ယံုၾကည္ေစခဲ့သူ ...ကုလ၏ ေရွ့ေဆာင္
အၾကီးအကဲ တစ္ဦး ျဖစ္ '' ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

'' ဒီကေန့ ကမၻာေပၚမွာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမွုတိုက္ျဖတ္ေရး နဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ေဖာင္ေဒးရွင္းၾကီးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဦးသန့္ကိုယ္တိုင္ ထူေထာင္ေပးခဲ့လို ေပၚေပါက္လာခဲ့တာပါ ''ဟု
၄င္းက ပင္ ဆက္လက္ ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။

ထို့ျပင္..
''၁၉၆၁ ခုနစ္မွ ၁၉၇၁ ခုနစ္ အထိ ဆယ္နွစ္တာကာလ ကုလ အၾကီးအကဲအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့စဥ္ကာလအတြင္း
ဦးသန့္သည္ ကမၻာေပၚတြင္လူသားတို့အားအက်ိဳးျပဳေစခဲ့ေသာ ၾကီးမားေသာ အေျပာင္းအလဲ ၾကီးမ်ား ျဖစ္ေပၚေအာင္ လုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ့သည္''ဟု သီတင္းနွင့္ျပန္ၾကားေရးဌာနက ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

တစ္ဖန္ ..ကုလ ေျပာခြင့္ရ ပုဂိုလ္တစ္ဦးက
'' ဦးသန့္ဟာ အတိုင္းအဆ မ်ားျပားလြန္းစိန္ေခၚမွုၾကီးေတြကို ေျဖရွင္းနိုင္ခဲ့ပါတယ္။က်ဴးဘား ဒံုးၾကည္အေရးအခင္းကိစၥ၊
ဗီယက္နမ္ စစ္ပြဲအဆံုးသတ္ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေပၚထြန္းေရး ကိစၥ၊ ေတာ္အာဖရိက လူမ်ိဳးေရး ခြဲျခားမွု ကိစၥ၊ စတာေတြကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္းေပးနိုင္ခဲ့တဲ့ သံတမန္ၾကီးတစ္ဦးပါဘဲ..''..လို့ ေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။

ထိုျပင္ ဦးသန့္သည္ ကုလၾကီးအတြက္ အလြန္မွတ္သားေလးစားလိုက္နာဖြယ္စကားကို ျမြက္ၾကားခဲ့သူ လည္းျဖစ္သည္။
ဦးသန့္က ....မိန့္ဆိုသည္မွာ...

'' လူသားျဖစ္တည္မွူ ႏွင့္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီ၏ တန္ဘိုးဟူသည္ မိမိတို့ပိုင္ဆိုင္ေသာ ဥစၥာမ်ားထက္ မ်ားစြာ သာလြန္ပါသည္။
အစိုးရမ်ား၊ နိုင္ငံေရးစနစ္၊ နွင့္အိုက္ဒီယာမ်ားဟူသာ္ ျဖစ္ပ်က္သေဘာ မ်ွသာ ျဖစ္ျပီး လူသားျဖစ္တည္မွူသည္သာလ်ွင္ က်န္ရွိပါမည္'' ဟု ဆိုခ့ဲသည္။
ထိုစာတမ္းသည္.....
ယေန့ကုလသမဂၢၾကီး၏ အသက္၀ိညာဥ္ျဖစ္ေစမည့္ ၊ ကုလၾကီး အသက္ဆက္လက္ရွင္သန္ေစမည့္ မိန့္ဆိုခ်က္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

Referance;
The Voice weekly Journal
from internet news

ဦးသန့္သည္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ အျဖစ္ ၁၉၆၁ မွ ၁၉၇၁ အထိ ဆယ္နွစ္တာကာလ အတြင္း ၾကီးမားွစြာေသာ ကမၻာ့အေရးအခင္းၾကီးမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္းနိုင္ခဲ့သည္။

ဦးသန့္ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္း နိုင္ခဲ့ေသာ ျပႆနာ ၾကီးမ်ားမွာ........
တတိယ ကမၻာစစ္~သို့ဦးတည္ ခဲ့ေသာ က်ဴးဘား ျပႆနာ
တူရကီ နွင့္ ဂရိတို့ ေသြးေခ်ာင္းစီးသည္. ဆိုက္ပရပ္ ျပႆနာ
အင္ဒိုနီးရွား နွင့္ ဒတ္ခ်္တုိ. အေသအေက်တိုက္သည့္ အေနာက္အီရီယန္အေရးအခင္း
အေ၇ွ့အလယ္ပိုင္း အေရးအခင္း
ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ အဆံုးသတ္ျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးေပၚထြန္းေရးျပႆနာ
ကမၻာ့ေလာင္စာ ျပႆနာ
ေတာင္အာဖရိက လူမ်ိဳးေရးခြဲျခားမွု ကိစၥ
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရး ကိစၥ....
ကမၻာေပၚတြင္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမွု တိုက္ဖ်က္ေရး ကိစၥ....

အျခားကိစၥမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

ဦးသန့္၏ ကုလအတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ဘ၀တြင္ တာ၀န္ကို နိုင္နိုင္နင္းနင္းထမ္းေဆာင္နိုင္မွု၊ ကမၻာအေရးအခင္းမ်ားကို ေျပလည္ေအာင္ စြမ္းစြမ္းတမန္ ေျဖရွင္းေပးနိုင္ခဲ့မွုတိုေ့ၾကာင့္ သူအားကမၻာတစ္၀ွ္းလံုးရွိတကၠသိုလ္ေကာလိပ္တို့မွ ေဒါက္တာဘြဲ ( ၁၇ ) ဘြဲံကို ေပးအပ္ခ်ီးျမင့္ခဲ့ၾကသည္။

ဦးသန့္ရရွိခဲ့ေသာ ဘြဲ့မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။

၁၉၄၉ ၀ဏေက်ာ္ထင္ဘြဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ
၁၉၅၃ သီရိပ်ံခ်ီ ဘြဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ
၁၉၅၇ စည္သူ ဘြဲ့ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ
၁၉၆၁ မဟာသေရစည္သူ ျမန္မာနိုင္ငံအစိုးရ
၁၉၆၂ ဇြန္ ၁၀ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အာလီတန္တကၠသိုလ္ ကေနဒါ
၁၉၆၂ ဇြန္ ၁၂ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပရင္စတန္တကၠသိုလ္ နယူဂ်ာစီျပည္နယ္
၁၉၆၃ ဇြန္ ၂ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေတာင္ဟတ္ဒေလေမာင့္ဟိုလ္ေကာလိပ္ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္
၁၉၆၃ ဇြန္ ၁၃ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ကင္းဘရစ္ဟာဘတ္တကၠသိုလ္ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္
၁၉၆၃ ဇြန္ ၁၆ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဟင္နိုဗာဒတ္ေမာက္ေကာလိပ္ နယူဟမ္ရွားျပည္နယ္
၁၉၆၄ ဧျပီ ၂ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ကာလီဖိုးနီးယားတကၠသိုလ္ ကာလီဖိုးနီးယားျပည္နယ္
၁၉၆၄ ဧျပီ ၃ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဒင္းဗားတကၠသိုလ္ ကိုလိုရာဒိုျပည္နယ္
၁၉၆၄ ဇြန္ ၈ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဆြပ္သမိုးေကာလိပ္ ပင္ဆင္ေဗးနီးယားျပည္နယ္
၁၉၆၄ ဇြန္ ၁၀ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ နယူးေယာက္ယူနီဗာစီတီ
၁၉၆၄ ဂ်ူလိုင္၃၀ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေမာ္စကိုတကၠသိုလ္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ
၁၉၆၅ ေမ ၂၅ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အြန္တာရီယိုကင္းစတန္းဘုရင္မတကၠသိုလ္
၁၉၆၅ ဇြန္ ၆ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ၀ါတာဗီလီေကာ္ဗိုင္းေကာလိပ္
၁၉၆၅ ဇြန္ ၁၄ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ နယူေဟဗင္ေရး တကၠသိုလ္
၁၉၆၆ ေမ ၂၈ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အြန္ေတရီယို၀င္တကၠသိုလ္ ကေနဒါ
၁၉၆၆ ဇြန္ ၅ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ဟင္မလင္တန္ေကာလိပ္ နယူးေယာက္
၁၉၆၆ ဇြန္ ၈ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ေဖာ့ဒ္ဟင္းတကၠသိုလ္ နယူးေယာက္
၁၉၆၆ ဇြန္ ၁၄ ေဒါက္တာဘြဲ့ (LLD) ဂုဏ္ထူးေဆာင္ မင္ဟတ္တန္ေကာလိပ္ နယူးေယာက္

၁၉၆၂ စက္တင္ဘာ တြင္ ခ်က္ကိုစလိုဘက္ကီးယား နိုင္ငံ ပရက္ျမိဳ့ေတာ္၊ ခ်ားလ္စ္ တကၠသိုလ္၏ အနွစ္၆၀၀ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနားမွ ဦးသန့္ကို ေရြွတံဆိပ္ေပးအပ္ခ်ီးျမင့္ခဲ့သည္။

၁၉၆၆ စက္တင္ဘာ ၂၈ တြင္ အိႏၵိယ နိုင္ငံမွ ေပးအပ္ေသာ ဂ်၀္ဟာလာေနရူး ဆု ကို ရရွိခဲ့သည္။ ရူပီး တစ္ သိန္း ရရွိသည္။ ၄င္းရရွိေသာ ဆုေငြကို ဦးသန့္ပညာေတာ္သင္ဆု အျဖစ္ ကုလသမဂၢေက်ာင္းသို့ျပန္လည္ လွူဒါန္းခဲ့သည္။

ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္သူမ်ားအတြက္ ခ်ီးျမင့္ေလ့ရွိေသာအေမရိကန္ မွေပးသည့္ စတီဗင္ေဖာင္ေဒးရွင္းဆု ကိုလည္းရရွိခဲ့သည္။

ဦးသန့္အမွတ္တရမ်ား

အတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ အားဂုဏ္ျပဳေသာ အားျဖင့္ ဦးသန့္၏ ကိုယ္တစ္ပိုင္းေၾကးရုပ္တုကို ၁၉၇၄ ေအာက္တိုဗာတြင္ ကုလသမဂၢစာသင္ေက်ာင္းတြင္ စိုက္ထူဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။

ဦးသန့္အား ၁၉၆၆ တြင္ ကုလသမဂၢအေထြေထြ အတြင္းေရးမွူးခ်ဳပ္ရာထူးအား လက္ခံရရွိမွုအားဂဳဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊
အေမရိကန္အာကာသယာဥ္မွုး ဂ်ိမ္းစ္လိုဗယ္ နွင့္ အက္ဒြင္လ္ဒရင္ဂ်ဴနီယာ တို့သည္ ျပည္ေထာင္စုျမန္နိုင္ငံေတာ္အလံအား အာကာသယာဥ္အတြင္းသယ္ေဆာင္၍ ကမၻာကို ပတ္ခဲ့ျပီး ထိုအလံကို ျမန္မာအမ်ိဳးသာ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ ဦးသန့္လက္ထဲသို့ အာကာသယဥၤမွုး အယ္ဒရင္က ေပးအပ္ဂုဏ္ျပဳခဲ့သည္။


ေဘာင္သြပ္ထားေသာ ထိုအလံတြင္ ဤ အလံသည္ ဂ်ီမီနီ အမွတ္ ၁၂ အာကာသယာဥ္ျဖင့္ ယာဥ္မွူး ဂ်ိမ္းလိုဗယ္နွင့္ အက္ဒြင္အယ္ဒရင္တို့ ၁၉၆၆ ခု နို၀င္ဘာတြင္ အာကာသသို့ပ်ြသန္းစဥ္ သယ္ေဆာင္သြားခဲ့သည္ ဟု ကမၺည္းစာတမ္း ေရးထိုးပါရွိသည္။

U Thant Island ဦးသန့္က်ြန္း

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု မွ ဦးသန့္အားဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ နယူးေယာက္စီးတီးျမိဳ့၏ အေရွ့ဘက္ျမစ္ အတြင္းရွိ Roosevelt Island က်ြန္း၏ ေတာင္ဘက္ ရွိ Belmont Island ဟုေခၚေသာ က်ြန္းငယ္ေလးအား U Thant Island ဟူ၍ ဂုဏ္ျပဳ သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။ ၄င္းက်ြန္းငယ္ေလးသည္ အတိုင္းအတာအားျဖင့္ ေပ ၁၀၀x၂၀၀ က်ယ္၀န္းသည္။



Jalan U Thant
မေလးရွားနိုင္ငံသည္ ဦးသန့္အားဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ မေလးရွားနိုင္ငံ ၊ကြာလာလမ္ပူျမိဳ့၊ Embassy road လမ္းအား Jalan U Thant ဟု ဂုဏ္ျပဳ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။

မေလးရွားနိုင္ငံ ကြာလာလမ္ပူျမိဳ့ ဂ်လန္ယူသန့္လမ္းမွ 7 UThant အေဆာက္အအံု

ႊTaman U Thant
Taman U-Thant is a place in Kuala Lumpur, Malaysia. Located in the eastern part of the city, it was established in the 1960s and was used for foreign embassies and high commissions only. It was named after the former UN General Secretary from 1961 until 1971, U Thant.

ဂ်ပန္နိုင္ငံ ၊ တိုက်ိဳျမိဳ့၊ ကုလသမဂၢတကၠသိုလ္(UNU United Nation University) မွ ႕U Thant Honorary Leacture Series ကို ပံုမွန္ဂုဏ္ျပဳ ထုတ္လြွင့္ခဲ့သည္။

ဦးသန့္ နွစ္တစ္ရာျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ ကုလ မွ ဦးသန့္၏ ပံုအား တံဆိပ္ေခါင္းျပဳ၍ ဂုဏ္ျပဳခဲ့သည္။

အေမရိကန္ မွ အမွတ္တရတံဆိပ္ေခါင္းကုပၼဏီက ေအဗရာဟန္လင္ကြန္း၊ အိုဗားမား နွင့္ ဦးသန့္တို့၏ တံဆိပ္ေခါင္းမ်ားကို ေစ်းနုန္းတန္းတူသတ္မွတ္သည္။

what are they? where are they?

U Thant Peace Award
ဦးသန့္ျငိမ္းခ်မိးေရးဆု
ဤဆုကို ဦးသန့္အားဂုဏၤျပဳေသာအားျဖင့္ အေမရိကန္မွSri Chinmoy က တီထြင္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၂ ခုနွစ္တြင္ စတင္ေပးအပ္ခဲ့သည္။ ကြယ္လြန္သြားျပီျဖစ္ေသာ ကမၻာကုလသမဂၢအေထြေထြ အတြင္းေရးမွုးခ်ဳပ္ ဦးသန့္၏ ျမင့္မားလွေသာ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြး၊ အရည္အခ်င္းတို့ကို စံနမူနာထား၍ ကမၻာျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စြမ္းစြမ္းတမံထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာ လူသား၊ အသင္းအဖြဲ့မ်ားကို ေပးအပ္ခ်ီးျမင့္ေသာ ဆုျဖစ္သည္။